The Royal Gay Couple

Chapter 43

Empress Choi

Ako si Empress Choi ang pinaka makapang yarihang Babae sa buong mundo.

Pinamumunuan ko ang ibat ibang bansang nasasakupan ng aming emperyo.

Andto ako nga sa bansang Pilipinas dahil dumalo ako sa kasal ng prinsipe..

Umalis den ako agad upang bumalik sa Emperyo , dahil maraming gawain naren ang hindi ko nagawa nung akoy wala sa aming palasyo .

Mabilis ang aking naging byahe pabalik sa Ming ..

Habang nasa byahe ako kasama si General Michael.

Ay may napansin ako sa dalampasigan ng Weseng. Na isang tao na nakahiga at walang malay.

"General Michael nakikita mo ba ang nakikita ko doon sa dalampasigan." Wika ko rito ..

" Opo mahal na empress.. puntahan po ba naten" sagot ng General sakin.

"Oo , ihinto nyo ang sasakyan."

Hindi ko alam kung bakit , ganun nalng ang pag aalala ko sa taong nasa dalampasigan..

Hindi ko alam pero tinutulak ako ng aking diwa upang syay tulungan.

Mabilis akong tumakbo sa dalampasigan upang mapuntahan ang taong yun..

Ng marating ko ang katawan nito ay mabilis kong sinuri ang katawan at pulsuhan nito...

At ng maramdaman ko na humihinga at may pulso pa sya ay.. agad kong tinawag ang mga taga palingkod na tulungan sya ..

"Magmadali kayu, kaylangan ay mabuhay sya.. General Michael magpatawag ka ng mga manggagamot mula sa ospital.. dalian nyo kailangan naten syang tulungan" wika ko na may pag aalala sa bangkay.

flashback

15 yrs Ago.

Masaya akong nakikipaglaro sa aking bunsong anak .. nasi Peng ..

Naglalaro kami sa dalampasigan ng araw na iyon..

Pero .. isang trahedya ang nangyare..

Isang malakas na lindol ang yumanig sa paligid ..

Hindi ko alam ang gagawen ..

Maya maya ay nakita ko nalng na tumaas ang agos ng tubig doon ay bumagsak sakin ang alon na iyon ..

Hindi ko alam .. kung nasan na si peng ..

Nagising nalng ako isang araw .. ang aking anak na si Peng ay wala na.. dahil sa malakas na alon ay tinangay daw nito ang aking pinakamamahal na anak.

Walang araw na hindi ko inisip ang aking anak..

Mula noon ay nalungkot ako at hindi na kailanamn ngumiti sa harap ng mga tao..

Ang hari dahil sa labis ding kalungkutan ay namatay..

Kaya nmn .. ako ay iniupo ng Empress dahil sa ako lamang ang maari pang mag mana ng trono dahil ang aking anak na Panganay na si Woo ay bata pa den noon.

Walang araw na hindi ko hinanap ang aking anak.. maraming imbestigador na ang kinuha ko para sa paghahanap sa kanya pero walang nag tagumpay rito.

Pero ang kalungkutang ito ay hindi ko dinamay ang tungkulin ko sa Emperyo.

Sa aking pamumuno ay lalong lumaki ang aming teritoryo at mga bansang nasasakupan..

Pero kahit na ganoon ay hindi nito matutumbasan ang pagmamahal ko sa aking anak.

Nagpapasalamat ako kay Woo na laging nagpapagaan ng aking loob..

Flashback End.

Nandto ako ngayon sa loob ng silid kung saan dinala ang isang binatang nakita nmn sa dalampasigan..

"Mahal na Empress nandto napo ang doktor" wika ni Michael.

"Kamahalan, base sa aking pagsusuri ay nagkaroon sya ng mahabang pagkakatulog, nakita ko ren po na may sugat sya sa kanyang ulo , na maaring magi ng dulot ng kanyang amnesia sa kanyang pag gising.  At meron den po syang bala sa kanyang balikat at tahi sa kanyang tyan. Sa theorya ko po ay labis syang pinahirapan."

Wika ng Doktor sa akin..

Tila nagulat ako sa mga nalaman ko ..

Anong klaseng tao ang gagawa nito sa kanya ...

"Doktor, maraming salamat at ginawa mo po ang lahat, hayaan mo at kung ano man ang maitutulong ko sabihin mo" ..

"Wala na po kayung dapat pang ibayad sakin kamahalan tungkulin ko po ito."

"Kung gayon ay maraming salamat.."

"Aalis napo ako mahal na Empress"

Lumapit ako sa binatang nakahiga ngayon sa kama..

"Siguro'y labis ang iyong naging paghihirap, hayaan mo't  hindi mo na ito mararanasan pa" niyakap ko ang katawan dahil sobrang gaan talaga ng loob ko sa kanya.

Napakaganda nyang binata..

"Simula ngayon ikaw ay magiging Anak ko naren kung sakaling hindi mona maalala ang iyong nakaraan.. siguro ibinigay ka sakin ni Peng para maibsan na ang lungkot  ko . "

"Mahal na reyna, ipinatawag nyo ako"

Wika ni michael.

"Oo, gusto kong alamin mong ang kanyang mga naging nakaraan kung meron ka mang mahahanap. Asikasuhin mo ito sa madaling panahon.. maliwanag ba" uto ko sa general

"Opo kamahalan . Tila yata kamahalan ay ngumiti kana pong muli"

"Oo dahil natutuwa lamang ako sa pagdating ng ating panauhin.. at isa papala gusto kong irehistro ang taong ito na aking anak at ipangalan sa kanya si Peng"..

" Ngunit kamahalan ayos lang po ba sa inyo yun"

" Oo dahil alam ko nasi Peng ang nagdala sa knya rito"

"Masusunod kamahalan , mauuna napo ako"

At umalis na nga si General Michael.

Sa kanya namng pag alis ay ang pagdating namn ng aking anak na si Woo. Isa na sya ngayong Emperor ..

"Inang Emperatrisssss!!" Sigaw nito sa akin ng makita ako.

"Oh kamahalan, kamusta haha" wika ko rito.

"Ina, huhu salamat at nakabalik kana.. teka ina sino syaaa!?" Gulat na turan ni Woo.

"Ah sya ba.. sya si Peng anak .. hindi man sya ang tunay mong kpatid sya nmn ang pinadala nya sa atin.. haha wag ka mag alala anak .. buhay namn sya" wika ko rito.

" Kung gayun ina kung sya ang dahilan ng iyong muling pag tawa at kasiyahan ay pinapayagan ko po syang maging si peng mula ngayon.. "

" Salamat anak.. "

Ngayon muling mag sisimula ang isang kabanata .. at mga pangyayare sa buhay si Peng..

Follow mee😊