The Royal Gay Couple

Chapter 65

Mabel

"Ahmmm nanay nasaan na po ba tayu"

Pagtatanong ni Calex sakin.. nakikita ko sa kanya na talagang pagod na ito sa mahabang paglalakad nmn.

"Pasensya kana anak ha.. hindi ko na kase kabisado ang lugar... Talagang anlayo na sa pagkaka alala ko ang lugar nato kaya nmn hindi ko naren alam kung asan tayu.."

"Hmmm pero nay talagang pagod napo ang mga paa ko. Baka po pwedeng magpahinga na po tayu dto sa may upuan na to."

"Sge anak maupo kana muna dyan... Ito oh kainin mo naren tong baon naten ha"

"Opo nay.."

Hayss naawa nako sa Mahal na prinsipe..

Talagang tinitiis nya ang pagod para lang makita na ang mga tunay nyang magulang.

Bayaan mo, malapit na Calex maghintay kalang .. malapit na tayo.

"Nay, kapag po ba nakita ko na ang Amang Hari.. matatanggap nya po ba ako"

"Oo calex.. matatanggap ka nya anak.. dahil noon alam mo anak.. mahal na mahal ng Amang Hari ang yung Ina.. kaya nmn nakakasiguro akong mahal mahal ka ng Amang Hari.."

"Eh pero po.. bakit nya po ako pinabayaan. Bakit hindi ko po sya nakasama."

Napakatalino talaga ng batang ito..

"Mahirp ipaliwanag anak, mahirap ipaliwanag ang mga nakaraan.. ayokong malaman mo ito dahil bata kapa anak"

"Sana po nay, huhu😢 kasama ko po ang mga magulang ko.. pati po kayo para po hindi na tayu maghihirap ng ganito"

Ako den anak.. nasasabik na ko sa Hari at Kay Jan.. huhu

"Halika nga rito, Calex"

"Tandaan mo Calex.. na mahal na mahal ka ng mga magulang mo.. higit pa sa mga sarili nila dahil alam kong hanggang ngayon nasasabik na sayo si Jan.. maghintay ka lang anak.. makikita at makakasama mo na sila ha.. kaya wag kana umiyak anak.."

"Huhuhu"

Maya maya pay nakatulog na si Calex sa kanyang pag iyak.

Hindi ko alam kung saang parke kami na padpad pero siguro ay magandang magpalipas muna kami rito ng gabi..

Sana ay bukas mahanap nanamn ang hinahanap namn..

Peng

"Jordan, may tanong ako sayo .. nasaan ang anak naten"

"Teka, jan buhay ba ang anak naten"

"Oo Jordan buhay ang anak naten.. kaya nmn nasan sya.. nasaan ang anak naten"

"Ngunit Jan.. kahit kailan hindi ko nakasama ang anak naten.."

Anong sabi nya.. totoo bang .. wala sa kanila ang anak ko..

"Ano.. pero paanong wala.. Jordan umayos ka.. nasan si Anak naten.."

"Huminahon ka, Jan huminahon ka"

"Jordan, hindi ako hihinahon hanggat hindi ko nakikita ang anak ko.. teka naalala ko"

************************************

"Jan gising ka napala.. haha natutuwa ako dahil isang batang prinsipe ang iyong anak, sya ang magiging susunod na Hari ng Bansang ito ." Wika ng reyna..

" Kamahalan, salamat at buhay ang aking anak "

"Talagang mabubuhay sya dahil sya ang magmamana ng trono balng araw Jan. Kaya patawaren moko kung wala akong nagawa para sayu ng mga panahon na nakulong ka.. " maiyak na sabi ng reyna.

" Ays lang po mahal na reyna .. wala po kayung kasalanan"

"Magbabayad sila, sa mga kataksilan nila sa bansang ito.. "

"Manang Bel , pupunta ako ng palasyo dala ang batang ito sumama kayu sakin ng doctor kailangan malaman ng emperatris ang pangyayaring ito." Wika ng mahal na reyna.

" Opo kamahalan" wika nmn ni Manng bel

"Mag hintay kalang Jan babalik ako."

"Ang reyna.. nasa kanya ang anak ko.. Jordan ang reyna"

"Nakasisiguro kaba dyan Jan.. ngunit ang reyna ay may malubhang karamdaman"

"Anooo!!"

"Isang aksidente ang nangyari.. nakita nalng ng mga guwardiya noon na ang reyna ay may tama ng baril sa likuran .. at ngayon ang reyna ay may kapansanan.."

"Hindi...hindiii!! Ang anak ko nasaan .. nasaan ang anak naten Jordannnn!!"

"Huminahon ka Jan... sge hahanapin naten ang Anak naten..wag ka mag alala.."

"Jordan ang anak naten huhu😭"

"Alam ko mahal.. mahahanap ren naten sya"

Reyna Nathalia

"Miss Jen, ayos naba ang lahat.."

"Opo kamahalan.. nakahanda napo ang lahat.. balita ko ren po ay nakita na nila si Jan."

Nagulat ako sa nabalitaan ko .. totoo nga kayang si Jan ay buhay..

"Totoo ba ito, Miss Jen totoo bang buhay si Jan.."

"Kung ganon ay kailangan nanaten syang makita.."

"Opo kamahalan.."

"Ihanda mo ang sasakyan.."

Bago umalis ay iniwan ko ang lahat ng ebidensya sa ilalim ng kama ko..

Malapit na Jan ... Maipaghihiganti rin kita..

Ininom ko ang baso ng juice na inihanda ni Miss Jen saakin..

Saka ako lumabas ng kwarto.

Ngunit unti unting nanlabo ang mga paningin ko ..

At naramdamn ko rin ang hirap aking paghinga..

Anong nangyayari..

"Pasensya napo, kamahalan kung labis kong nalagyan ng asukal ang inyong pagkain.. pasensya na ren po ngunit.. trabaho lang po"

Ang wika ng isa sa pinagkatiwalaan ko sa loob ng pitong taon.

"Miss Jen"

"Ngayon mahal na reyna.. hindi ko hahayaang ibulgar mo ang lahat ng kalat .. dahil nagsisimula palang ang tunay na laban dto"

Ah ahkk.

Bakit hindi ko agad na halata ang kilos nya.

Patawaren moko Jan..

Mukang hanggang dto nalng ako..

VOTE AND FOLLOW ME😭