The Royal Gay Couple

Chapter 42

Reyna Nathalia

"Buhay si Jan .. anong nangyayare manang Bel... " Tanong ko dto at halata ang pagkataranta sa pagkakakita saakin.

"Mahal na reyna si Jan po ay Manganganak na" sambit nito sakin.

"Jusko.. manang bel makinig ka kumuha ka ng malinis na tubig, bimpo at twalya ngayon na at bilisan mo.. kumuha karen ng panghiwa at panahi malinis .  Kumuha ka ng alcohol. Magdala karen dto ng doctor ng palasyo.. magmadali ka ... Ako ay babantayan ko si Jan .. isa ren nmn akong doctor noon kaya alam ko ang gagawen"

Wika ko rito.

Mabilis na tumakbo si Bel papunta sa palasyo.

"Jan alam kong masakit kaya sana ay tiisin mo .. kaya mo yan "

Maging ako ay natataranta naren dahil  ngayon lang ako magpapa anak ..

Isa lamang akong doctor sa mga bata, kaya iba na ito sa akin.

Maya maya pay dumating si Manang Bel dala dala ang Doctor ng palasyo..

Inutusan ko sila patulugin si Jan.. upang gawen ang paghiwa sa kanyang Tyan.. dahil hindi nya magagawang mag anak ng kanya lang.

Nakatulog namn si Jan at sinimulan nanamn ayusin ang mga gagamitin ..

Ang doktor ang hihiwa ng kanyang Tyan at ako ang kukuha ng bata..

Pinaki usapan ko si Manang Bel na bantayan ang labas ng silid .. upang walang makapasok

Ngayon ay sinimulan nanamn ang pag oopera kay Jan sanay magtagumpay kami.

Janjan

Mahabang oras akong nakatulog hindi ko ren nararamdaman na ang sakit sa aking tyan.. siguro ay tapos na ..

Nagising ako at minulat ko ang aking mga mata.. nakita ko ang mahal na reyna hawak hawak ang isang sangol na sa palagay ko ang aking anak.

"Jan gising ka napala.. haha natutuwa ako dahil isang batang prinsipe ang iyong anak, sya ang magiging susunod na Hari ng Bansang ito ." Wika ng reyna..

" Kamahalan, salamat at buhay ang aking anak "

"Talagang mabubuhay sya dahil sya ang magmamana ng trono balng araw Jan. Kaya patawaren moko kung wala akong nagawa para sayu ng mga panahon na nakulong ka.. " maiyak na sabi ng reyna.

" Ays lang po mahal na reyna .. wala po kayung kasalanan"

"Magbabayad sila, sa mga kataksilan nila sa bansang ito.. "

"Manang Bel , pupunta ako ng palasyo dala ang batang ito sumama kayu sakin ng doctor kailangan malaman ng emperatris ang pangyayaring ito." Wika ng mahal na reyna.

" Opo kamahalan" wika nmn ni Manng bel

"Mag hintay kalang Jan babalik ako."

Reyna Nathalia

Lumabas na kami ng silid at doon ay dala ko ang aking apo.

Pero sa aming pagpunta sa palasyo ay hinarang kami ni Peter kasama si Miss Jas.

"Anong kapangahasan ito..!!" Sigaw ko

"Akin na ang batang yan at walang masasaktan dto hahahahaha" wika ni Jas

"Napakasama mong babae ka wala kang puso.. umalis ka dyan at sasabihin ko sa mahal na emperatris ang kasamaan nyong mag ama.."

" Subukan mo hindi na mabubuhay ang batang yan.."

Kumuha sya ng baril at itinotok ito sa amn.. dahil doon ay ibinigy ko kay Manang Bel ang Bata ..

"Itakas mo ang bata, kasama si Jan umalis na kayu dto ako ng bahala sa mga ito... Paki usap Bel mabuhay kayu ni Jan" wika ko dto.

Ramdam ko na sa aking sarili na takot na ako at nangangamba sa mga mangyayare.

Pinatakbo ko na si manang bel.. pero

Isang putok ang narinig ko papunta kay Bel ..

Kaya nmn ginawa ko ang dapat mangyari.

Sinalag ko ang bala at tinamaan ako sa aking likod..

Naramdaman ko ang sakit na syang nagpawala ng aking pakiramdam.

Narinig ko pa ang isang putok..  at nakita ko na tumumba ren ang doctor na kasama ko.

Manang Bel

Mabilis akong tumakbo papunta sa silid ni Janjan..

Pero doon ay hindi ko na sya naabutan..

Natatakot na ako pero para sa batang ito at ipinangako ko sa reyna mabubuhay kami.

Umalis nako sa kwarto at itinakas ang bata.

Naghanap ako ng masasakyan basta makalayo sa lugar na iyon..

Mabuti ay isang Sasakyan na truck ang dumating doon ay sumakay ako sa likod .. ng d nalalaman ng driver dla nito ang mga gulay at prutas na dinala sa loob ng palasyo ..

Dahil sa pagod ay nawalan nako ng  malay at doon ay hindi ko na alam ang nangyare.

Janjan

Lumabas ako ng silid dahil sa may narinig akong putok ng Baril..

Pero nagulat ako ng may mga taong papunta sa direksyon ko at may mga hawak silang baril.

Doon ay sa takot ko ay tumakbo na ako paalis ng lugar na iyon..

Hindi ko alam kung saan ako papunta pero ..

Basta makaalis lng ako dto .

Alam kung sumusunod sila pero kailangan ko makatakas..

Hindi kaya nag sinungaling sakin ang reyna..

Pano nya to nagawa.

Ansama nilaa..

Nahinto ako sa bangin .. doon ay natanaw ko ang malalim na dagat na pwede kong bagsakan..

Pero tatakbo na sana ako ng bigla isang bala ang tumagos sa aking balikat sa sobrang sakit at nawalan nako ng malay.

Tanging nasa isip ko nalng ngayon kung mamatay man ako ay sana mabuhay ang anak ko at makilala sya ng kanyang ama.

Patawad anak kung hanggang dto nalng ako.

"Mahal na Prinsipe" ang tanging huli kong nasambit bago ako nauntog sa matigas na bagay at nawalan na ng tuluyan ng malay.

Follow meee😊