Promise [BaekYeol FanFic]

Chapter 28

Author's Note: Hi, salamat sa lahat ng bumabasa neto. Sobrang naaapreciate ko 'yun. Lagi nalang dumadami yung reads nito, at sobrang saya ko talaga. Hindi nawawala ang ngiti sa labi ko tuwing nababasa ko yung mga comments niyo at kapag nag-vovote kayo. Maraming maraming salamat. :) Malapit na po itong matapos, at sana hanggang sa matapos, subaybayan niyo pa rin ang kalokohan ko. Importante kayo sakin lahat. Naging parte na kayo ng buhay ko. Chos! HAHA. Pero, sa lahat ng nag-babasa at nakikiloko dito, family na ang tingin ko sainyo. Love ko kayong lahat, ahiii ang sweet kooo :) Alam kong naiinip ka na, sige na nga. Basa na! 

**

Chapter 28 

Baekhyun's POV

Inaabangan ko si chanyeol dito sa may pintuan, gusto ko siyang makausap. Hayy! Kinakabahan ako sa magiging sagot niya. Saan kaya siya pumunta? Bakit parang ang tagal niya? Pumunta kaya siya kay nana? Siguro nga totoo na nag-kabalikan na sila. Eh di, wala na talaga akong pag-asa? Babalikan ko naman siya eh! Pero hindi muna ngayon, kasi usapan namain ni Chen, hanggant nag-papagaling siya, dito lang ako sa tabi niya. Kaya eto ako ngayon, tinitiis ko si chanyeol. Sana lang kung totoong mahal niya ko, hihintayin niya ko. Sana may pag-asa pa kaming dalawa. 

Nag-ning ning ang mata ko, nang makita ko si chanyeol papasok ng gate, nakashades siya at naka-cup. Omg ang gwapo niya pa rin talaga. 

Nginitian ko siya at ngumiti rin naman siya sakin. Pero may kakaiba? Iba yung ngiti niya. Alam niyo yung mukhang malungkot at pagod? Oo, ganun siya ngumiti! May problema kaya siya? 

"Ahm, chanyeol..." Pag-uumpisa ko, tinanggal muna niya yung shades niya at tsaka tumingin sa 'akin. Nakita ko ang pulang mata niya na parang kagagaling lang sa iyak. Teka, bakit ganito? May nangyari ba sakanya? 

"Baekhyun...." Yung tono nang boses niya. May halong lungkot. Tumingin ako ng diretso sa mga mata niya. Parang naiiyak nanamn siya. 

"Ahmm.. y-yeol? M-may problema ka ba?" Tanong ko. Kung may problema siya, sana sabihin niya sakin. Gusto ko rin siyang tulungan ngayon. Ayaw ko siyang nakikitang ganyan. 

Nasasaktan ako... 

"Baek..." Huminga siya ng malalim. "Mahal mo pa ba ako?" Diretso niyang tanong. Iniwas ko ang mga mata ko sakanya. So yun yung problema niya? Dahil sakin ba 'to? 

"C-chanyeol a-alam mo namang--" 

"Kung may sakit din ba ako, iiwan mo si chen para sa akin?" Diretsong tanong niya ulit. Kinabahan ako sa tanong niya. Kung may sakit nga rin ba siya, iiwan ko si chen? 

Ito na ang pinaka-mahirap na tanong niya sakin. Wala akong masagot. 

Anong sasabihin ko? 

Mahal ko si chanyeol... pero kailangan ako ni chen..