Chapter 17
Butterflies are tickling inside my tummy. He knows how to get me like before.
His kisses were my weaknesses. His touch were heaven to me.
His kisses were so light that I want to plead for more. Alam niyang sa pambibiting iyun ako bibigay. Dati kapag nagkatampuhan kami ay sa ganitong paraan niya ako napapaamo.
And when I'm responding to his kisses he stop. Shit! Napamulat ako sa kanyang harapan sa kahihiyan. Ang rupok ko talaga.
Nagkatitigan kami, Namumungay ang aming mga mata. I want more, but I'm just too shy to asked for it, damn it.
"Rain," I sound so desperate at bahagya ko pa siyang hinila. I wanted it so bad. I missed him
He chuckles. Shit!
Sobrang init na ng mukha ko.
"You want it so bad, don't you?"
Shit! I could have nod repeatedly. Nababaliw na talaga ako. The evil spirit inside me keep screaming. The burning desire in me almost burnt me.
"Take me back, first." It sounded like a thunder in my ear.
Ngayon lamang ako nahimasmasan sa kabaliwan. What did he just say?
Marahas akong lumayo sa kanya. I breath heavily. Oo, nakakabaliw nga ang halik niya at sobrang tempting ng sinabi niya pero nasa tamang huwistyo pa naman ako upang maisip ang sinabi.
"Are you out of your mind?" I yell.
Nakakagalit ang mga pangyayaring ito, nakakatuliro. Nakakabaliw.
"I'm sorry for wanting it. I lost my sanity a while ago but now I'm completely in the right state." I said. I don't know if he would believe me that even me can't stand the words I just said. Siguro buhay na buhay pa naman ang utak ko.
He tried to hold my hand but I step back away from him.
" Cut that fucking sorry! I don't need it. All I want is you." he look so pissed. He is impatient that I could have die immediately just the way he stares at me. Nakakamatay ang mga titig niya.
Kinagat ko ang labi ko. Naalala ko ang pagmamakaawa niya sa akin dati. It's happening again. It's the mixture of anger and begging.
"You are already promised to someone. And I'm no good to you, Rain. Let go of us." Those words are like daggers in my heart. Ang sakit! Again my tears fall even if how hard I tried to hold them back.
Bakit ba ang iyakin ko ngayon?
"You can't discouraged me with those words. As I told you, no one can dictate me. Not even you. And now I just want to know..."
Naabot niya ang palapulsuhan ko nang hindi ko napansin at agad niya akong nakulong.
"... If you still love me." Parang pumiyok ang kanyang boses. It's a hopeful words.
God knows how I am fighting myself now. Iba na ang sitwasyon ngayon. I created a trouble that some people won't understand my decision years ago. Masakit lang kasi mahal ko naman talaga siya.
Umiling ako pero yumuko upang hindi niya makita ang totoo sa aking mga mata.
"I don't fucking believe you." Pilit niya akong pinatingala upang itama ang aming mga paningin.
Pumikit ako nang magtagumpay siyang ipatingala ako.
"Open your eyes, damn it." Alam kong iritably na siya ngunit pinilit parin huminahon ang kanyang boses.
YOU ARE READING
Kiss the Rain
General FictionCassiopeia Martinez or Sofia Martinez Dream or Love? ❤
