Capture His Attention

Chapter 15

Hope's Point of View

Maaga akong nagising dahil panigurado hindi nanaman ako ihahatid ng unggoy na yon at baka nawalan na ng allowance dahil sa mga pinaggagawa niya sa buhay niya.

Hay kawawa ka naman kuya.

Nagiinat inat akong naglakad pababa ng hagdan.Hindi na ako nagabalang mag suklay ng buhok dahil panigurado ako palang ang gising.

Napatigil ako sa paglalakad nang mapansin ko sila mama,kuya,Mica at mga magulang nito sa sala at mukhang seryoso silang nag naguusap.

Dahil sa pagiging curious ko ay agad akong nagtago sa isang tabi at pinakinggan ang sinasabi nila.

"Pasensiya na talaga hindi ko inakalang aabot sa ganito ang pangyayare."saad ni mama.

Ano daw?

Medyo humina ang boses nila kaya inilapit ko ang mukha ko ng konti para mas marinig ko.

"Dito na sila titira sa bahay,Magpapatuloy parin sila sa pag aaral at titigil nalang si Mica kapag malapit ng isilang ang bata."

"Sandali!Anong dito sila titira?isisilang?bata?

Anong meron?Jusko anong nangyayare?!

"S-Sorry po talaga tita hindi po namin sinasadya."naiiyak na sabi ni Mica.

Nakita ko ang paghaplos ni mama sa mukha nito para punasan ang mga luha nito.

"Wala na tayong magagawa hija,Nandiyan na iyan kailangan nalang nating tanggapin."

Nandiyan na ang alin?Jusmeyo hindi na ako updated sa mga ganapan dito sa bahay.

"S-Sorry po talaga."

"Kailangang pakasalan ni Clev ang anak namin para makaiwas tayo sa mga usap usapin."sabi ng papa ni Mica.

Kasal?Anong kasal?Sila ikakasal?

Na stress ang bangs ko jusko ang aga aga.

"Makakaasa ho kayo."sagot naman ni Kuya.

"Sige aalis na kami,Ihahatid nalang namin rito ang mga gamit ni Mica."

Tumango si mama at nagpaalam na ang mga magulang ni Mica bago tuluyang umalis.

Nang makita kong nakaalis na nga talaga ang magulang ni Mica ay lumabas na ako sa pinagtataguan ko dahil stress na stress na talaga ang bangs ko.

"Ma,Ano pong nangyayare?"

Nagulat silang tatlo nang makita nila ako.Kayo ba naman makakita ng dyosa ng kay aga aga magugulat talaga kayo HAHAHA charot pero maganda naman talaga ako hindi lang obvious.

"Si Mica at ang Kuya mo bunso mag kakaanak na."

"Si Mica----"

"Oo bunso,Sige na nakaluto na ako ng agahan mo kumain kana doon at may pasok ka pa."

"P-Pero papaanong,Anong,Bakit-------Hays"
Napabuntong hininga nalang ako at dumeretso na sa kusina para kumain.

"Jusko ang daming ganap today na hahaggard na tuloy ako."

"Bawas beauty rin ito."

~

         
J-hope's Point of View

It's been a day since i slipped saying that i missed her at the cafe.

I am now at the kitchen cooking our lunch while slicing the onion when i suddenly felt my tears falling.

"Goodness!I really hate onions!"

I immediately wiped my tears out using my clothes.

"Woah,Are you crying because you are still missing her?"Hyung Jin sat on the empty chair infront of me.

"Stop it hyung.It's just because of this onions."

"Oh come on J-hope,Stop hiding it."

"Arghh,I told you it's just the onions hyung."

"Coming from the guy who just told that he's missing his special someone."

"Hey stop it!You guys just misheard it."

And while we are having a conversation Taehyung entered the kitchen.

"Hobi Hyung,This is her photos that i took from the fan signing---------event."

He stilled when he saw that i am not alone.

"Opps,Wrong timing."he made a peace sign before running away.

"Haha,I gotcha."

"J-hope is really falling inlove."

"Let's have a celebration."

What a very perfect timing Taehyung,Very perfect timing.

                      
End Of Chapter