Capture His Attention

Chapter 40

J-hope's Point Of View

Pasimpleng tumakbo si J-hope palapit sa kinaroroonan nila Y/N para mas makita nito kung sino ang kausap nito.

The man beside Y/N was wearing a dark blue coat paired with white rubber shoes and a black turtle neck.

Tss, I'm beyond handsome than him..

Nanatili itong nakatago sa likod ng isang pader habang patuloy na sinusubukang silipin ang dalawa.

Nanlaki ang mga mata nito."Yah!She even let that man hug her!!"Parang masisira na ang hawak nitong salamin dahil sa higpit ng pagkakahawak niya.

"What the?!She hugged him back?!?"Halos malaglag ang panga nito dahil sa nasaksihan niya.

Agad na isinuot ni J-hope ang salamin niya at inayos ang itsura nito bago kumaripas ng takbo papunta kila Y/N.

"That man!I will never let him touch my Y/N again!!"

~

                 
  Hope's Point Of View

Madaling araw na nang makauwi ako sa bahay ko dahil nagkaroon na ng lead kung nasaan ang pumatay sa tatay ko kaya agad kong inasikaso ang mga papeles para maumpisahan na ang kaso.

In the middle of talking to my boss through phone someone tapped my shoulder.

"Yes?"Nagulat ako nang makita ko si Kuya Clev.

"I'll call you again Boss."agad kong pinatay ang tawag.

"K-Kuya?"

He smiled at me."Hi bunso."

"Kamusta?A-Anong ginagawa mo dito Kuya?"

"Nagbakasyon kasi kami nila Mica dito kaya naisip ko na dumaan dito."

Napangiti ako nang makita ko ang pagbabago ng itsura nito."Naks naman kuya mala artista na pormahan ah."

"Haha,Matagal na akong gwapo bunso ngayon lang luminaw mata mo."

He is now a successful surgeon at masasabi kong worth it lahat ng sakripisyo ko noon.

"Kuya ang aga aga nagjojoke ka nanaman.Anyways,Kamusta ka?Si Mica?Yung pamangkin ko kamusta na?"

"Si Mica okay naman.Yung pamangkin mo naman haynako habang lumalaki nagiging mana sayo."

Kumunot ang noo ko."Mana sakin?"

"Oo,Parehas kayong matigas ang ulo."

"Abat!Ikaw kuya ah.Inaano kita?"Sarap rin hampasin neto minsan eh.

"Nga pala,Balita ko highest paid attorney na ang kapatid ko.Kamusta naman?"

Napabuntong hininga ako"Stressful as always kuya."

"Tss,Sino ba kasing nagsabing sundin mo si papa?"

Nagbaba ako ng tingin."I had no choice back then Kuya."

"Oh nawawala nanaman ang panget ko.Cheer up bunso,Past is Past na nga diba?"

Iniba ko na ang usapan.Ayoko nang maungkat muli ang nangyare noon."Si mama kasama niyo ba?"

"Nagpaiwan bunso,Hindi narin niya kasi kayang magbyahe.Sana makauwi ka naman at madalaw mo siya."

Nalungkot ako.Hindi ko parin alam kung kailan ako makakauwi lalo na ngayon dahil
nagsunod sunod na mga kailangan kong gawin.

Three months of mentoring Hoseok and almost a year of solving my father's case.

I sighed."We'll see Kuya."

"Sige na,Baka may pasok kana.I tetext nalang kita mamaya kung saan tayo mag dinner nila Mica."

I nodded."Yah,See you later Kuya."

He hugged me. "Magiingat bunso ha?Not all people can be trusted."

I rolled my eyes."Tss,Stop it kuya i'm already twenty seven years old."

Bumitaw na ito sa pagkakayakap saakin."Pinapaalalahanan lang kita.Sige na aalis na ako."

Akmang aalis na sana ito nang biglang sumulpot si J-hope sa harap namin dahilan para magulat si kuya.

"Hi boss!Good Morning!"he hugged me and even pinched my nose.

What the?

                    
    End Of Chapter