Unfaded Love [Completed]

Chapter One

Chapter one:

Monthsary. Every monthsary was indeed one of the most special occasions especially for those people that are very inlove. It's almost nine months since I decided to be together with my man. Nine months of love, joy, contentment, tears, achievements and happiness.

Ilang years nalang, anniversary na namin. I want to celebrate our 9th monthsary at my cousin's family resto. Niyaya ko siyang pumunta dito para mai-plano ang gagawin namin. Buti nalang at pumayag siya, I'm grateful to have her as my supportive cousin.

[ Papunta na ko, paghanda mo kong almusal ha.] saad niya nang tinawagan ko siya.

"Yea, bilisan mo. I texted kuya Kerwin and sabi niya susunod daw siya mamayang hapon. May tatapusin lang na school works." Nakalagay lang sa tenga ko ang phone habang pababa na ako ng hagdan. I saw Yaya Che—our maid--- she's heading to the kitchen.

Binati ko din siya ng Good morning bago sumunod.

[ Ge na. See you panget.] I rolled my eyes panget ampotek mas mukha nga siyang unggoy. Sisinghalan ko palang siya nang ibinaba na niya ang tawag. Epal.

"Sino yun?" tanong ni yaya na nagtitimpla na ng kape.

"Si Zahaira po." Tukoy ko sa pinsan ko.

"Pupunta dito?" tumango ako at tinulungan siyang magprepare ng breakfast.

"Opo,, bukas na po kasi ang monthsary namin ni Yander, magpapatulong po sana ako sa kanya at kay Kuya Kerwin."

"Aba, 9th monthsary nyo na e ano? Malapit na ang anniversary. Ang bilis naman ng panahon, dati ay pinapa dede lang kita sa bote, ngayon ay may boyfriend ka na. Baka sa susunod , hindi ko napapansin ay may asawa ka na." biro ni yaya. She laughed at me when she saw me pouting.

Bakit naman asawa agad?!?

"grabe ka naman yaya, ang baby ko pa noh."

"Biro lang."

Nag ayos lang kami ng almusal hanggang sa dumating si Aira.

"Andyan na si Kerwin?" bungad na tanong niya matapos kong pagbuksan ng pinto.

" Si kuya agad? Ako ang nasa harap mo , di mo manlang ako kinamusta." Ani ko.

"tss. Paki alam ko sayo? Nasa harap n akita bat pa kita tatanungin?" Damn this girl. I glared at her pero hindi manlang yata natakot. She even had the guts to smirk at me.

Dumiretso na kami sa kusina. Nagpaalam na si yaya na maglalaba daw muna kaya naiwan kaming dalawa sa loob. Dapat dito hindi pinapakain e. Pagdating kasi sa loob, umupo na at nagsimula na agad kumain.

" Kapal ah, dito ka nakatira?"

"Shut up, I'm hungry. Maka sabi to' gusto mong hindi kita tulungan sa kaartehan nyong mag jowa?" Agad naman akong ngumiti sa kanya nang maalala na siya pala ang kailangan ko para matuloy ang plano bukas.

"Joke lang insan."

Nang magsimula kaming kumain, pumasok naman si Andrea—yung anak ni yaya che--- dumiretso siya samin nang makita kami.

"Good morning ate! Nakita niyo po si mama?" tanong niya. Sinabi ko kung asan si yaya. Niyaya na din namin siya na sumabay sa pagkain.

After eating, we decided to go to mall. Mamimili pa kami pasa sa mga kailangan bukas, I also need to buy gift for my man. Ang tagal ko ding pinag-ipunan yon.

"Sama ka samin Andrea." Aya ni Aira sa bata.

"Gusto ko po sana ate kaso wala na akong pera, naubos ko na po ang allowance na binigay ni mama." She sounded sad, obviously wanting to go with us.