Truth On Lies (Completed) (Under Revision)

02

Gulat na gulat ang itsura naming dalawa nang makita namin ang isa't isa.

It's him, the last man that I love. I still remember his face, his perfect jawline, his thick eyebrows, his downturned eyes, his kissable lips, and his perfect nose.

He really looks like a Korean, may kamukha siyang kpop artist pero hindi ko matandaan kung sino. I can't believe that I am seeing him here in front of me, personally.

Ang dating nakikita ko lang sa litrato ay nandito na sa harap ko. His face is still the same even 5 years had been passed, he just looks much matured right now.

I tried not to cry in front of him."Ikaw si Vincent na pinsan ni Drake?" I carefully asked, ayokong mabulol sa harap niya.

"Yeah, You are Audrey?" He formally said like he didn't leave me years ago. Hearing his voice makes me cry pero pinipigilan ko paring wag lumuha, ayokong umiyak sa harap niya.

"I am, I have to go." Kinuha ko ang tote bag ko at nagsimula nang umalis. Lalagpasan ko na sana siya pero hinawakan niya ang braso ko dahilan para mapahinto ako.

I look at him, I am about to cry, I don't want to stay here. "Let go," I said to him.

But he didn't even let go of me. "Kakakita lang natin, aalis ka agad?" He said.

"Is there enough reason why should I stay? Bakit ikaw iniwan mo din naman ako diba? You left without saying goodbye, just be thankful na nagpaalam pa akong umalis. Hindi kagaya mo." Seryosong sabi ko sakanya then I show him my fake smile.

Nagulat siya sa sinabi ko kaya nabitawan niya ang braso ko. Lumabas na ko restaurant at agad pumara ng taxi, iniwan ko siyang nakatulala dahil sa gulat.

Sinabi ko sa driver ang condominium ni Zeri. Habang nasa loob ako ng taxi, I can't help but to cry. Sa daming tao na pwedeng maging pinsan ni Drake, bakit siya pa?

I cried silenty hanggang makarating kami sa labas ng bulding ng condo. I said thank you to the driver and then paid him atsaka na ako bumaba. Agad akong dumeretso sa Condo Room ni Zeri.

Nag-doordbell ako nang makarating ako sa pinto ng Condo niya. Matagal ba niya ako pagbuksan, nakailang doorbell pa ako. "Drake I already told to you that I am--" Hindi natuloy ang sasabihin niya nang makita niya ako, she thought I am her boyfriend.

"Audrey! What happened? Bakit andito ka, diba may date ka pa?" I just smiled at her tapos pumasok na ako sa loob ng condo niya. "Did you cry? Bakit namamaga mata mo? Are you okay?" Sunod sunod na tanong niya saakin, umupo ako sa sofa and then tinakpan ko ang mata ko gamit ang kamay ko atsaka ako umiyak.

I cried really hard, naramdaman kong umupo siya sa tabi ko at niyakap ako. "Go on, just cry." She said habang hinahagod ang likod ko.

I cried on her shoulder hanggang sa tumigil ako. Umayos ako nang upo, nakita kong basang basa ng mga luha ko ang balikat niya pero parang wala lang siyang pake, naawa pa niya akong tinignan.

Inabutan niya ako tissue at iyon ang pinangpunas ko sa mga luha kong natira sa mukha ko. "You can tell me what happened, I am here to listen." Mahinahon niyang sabi sakin.

"Si Kalix," Mahinang sabi ko, kinagat ko ang labi ko para mapigilan ko ang pagluha sa pagpatak.

"Kalix? That is your ex in RPW. Why? Did you meet him?" Takang tanong niya sakin. Tumingin ako sakanya sabay tango. Nakita ko ang gulat sa mukha niya, "Really? How?"

"Siya yung pinsan ni Drake." Mahinang sabi ko ulit sakanya, at lumihis ng tingin sakanya dahil tumulo nanaman ang luha ko.

"When I saw him, lahat ng sakit bumalik. Akala ko Zeri nakamove-on na ako, but why I am still hurting? Do I still love him?" Sabi ko habang patuloy parin tumutulo ang luha ko.