When Ms. Slowpoke meets Mr. Perfectionist (ON-HIATUS)

Chapter 16♥

Pupunta sa February ang asawa kong si Lee Min-ho dito sa Pilipinas, kaya lang sa Manila eh. Malayo ako. Pupuntahan niya nalang daw ako sa bahay namin. Hehehe dyowk! Here's Chapter 16. Enjoy reading!

***

Leila's POV

"Argh!"

Hindi ako makatulog. Kanina pa ako pabaling-baling sa kama. Hindi ako mapirmi sa kinahihigaan ko. Paano ba naman, sinong makakatulog sa sinabi ni Jarren kanina? I almost had a mini heart attack that time.

Hay. Subukan ko nga ulit matulog. Pinikit ko na ang mga mata ko.

*After 30 seconds*

"Waaah! Bakit ayaw? May kumulam ba sa'kin? Huhuhu," maluha-luhang sabi ko.

Tiningnan ko ang digital clock sa sidetable ko at...

O_o

Hala ka diyan!

10:36 pm na. Maaga pa ako bukas eh. Ba't ayaw akong dalawin ng antok.

Isang try nalang talaga..

*Pikit*

~So it's gonna be forever, or it's gonna go down in flames. You can tell me when it's over...~

Waaah! Ayun na eh! Malapit na akong makatulog may tumawag lang eh! Pupungas pungas kong pinindot ang cellphone ko at itinapat sa may tenga ko.

"Hello?"

"Babe,"

"Sino 'to?"

"It's me babe,"

"Ahh oka- HA!?" gulat na sabi ko sabay ng pagkarinig ko ng tawa sa kabilang linya.

"Jarren?"

"Hahaha. Can't sleep?"

"Oo eh. Ikaw, bakit 'di ka pa tulog?" sabi ko at pagkatapos ay nakarinig ako ng buntong hininga sa kabilang linya.

"Same. Maybe we are thinking of each other that's why we can't sleep. Wait. Are you really thinking of me?"

"Ah.. Hindi ano!"

"Hahaha. Fine, fine. Matulog ka na babe,"

Oo, tulog na sana ako kung hindi ka lang tumawag. Hehe. Pero okay lang, crush ko naman siya eh.

"Sige. Matutulog na ako. Patulog na talaga ako nung tumawag ka eh. Anyway, ikaw rin. Matulog ka na. Bye,"

"Bye. I love you,"

*toot toot toot*

O_o

Sinabi niya ulit! Naman! Oo na! Oo na! Kinikilig na ako. It is very surreal. Just the thought of him loving me is more than enough.

Pagkatapos ng ilang minutong pakikipagbunuan sa antok ay nakatulog na rin ako habang yakap ang teddybear na bigay ni Jarren.

Kinabukasan...

Nandito na ako sa pwesto ko sa booth namin. Syempre kasama ko yung apat kasi sila, Gale, Ace at Jarren ay naglilibot libot na at hinahanap ang mga pagbibigyan nila ng something galing nagpapadedicate.

Sa kalagitnaan ng pagbabasa ko ng mga messages ng mga nagpapadedicate ay biglang may naglagay ng Bread Pan at nestea sa tapat kong mesa. Tiningnan ko naman kung sino ang naglagay nun at nakita ko si Jarren na nakangiting nakatingin saakin.

"Magsnack at magpahinga ka naman babe. 'Wag mong gutumin at pagurin ang sarili mo," sabi niya at umupo sa upuan na nasa tabi ko.

"Thanks sa food babe, hindi pa naman ako pagod eh," sabi ko at binuksan ang Bread Pan na bigay niya.

"It's so nice to hear you calling me babe. Anyway, your welcome. Anything for you nga diba? Si Sandy na muna ang magbabasa ng mga letters, diba Sandy?" sabi niya.

"Yup. Sige Leila, pahinga ka muna dyan. Take your time. Hahaha," sagot naman ni Sandy.

"Sige. Thanks Sands," sabi ko.

Lumipat kami ng upuan doon sa bench sa may school grounds. Pagkatapos kong kumain ay pinagmasdan ko na lang ang mga estudyanteng dumadaan sa tapat namin.

"Wanna have lunch with me later?" Jarren said out of nowhere.

"Sure. Basta libre mo," sabi ko.

"Ofcourse, ako naman talaga ang magbabayad. I am a man and I will not let a woman pay when we are going out," sabi niya.

Tss. Ego.

"Okay," sabi ko at bumalik sa pagmamasid-masid sa mga taong dumadaan sa harap.

"Hey," sabi ni Jarren at inakbayan ako. "I like you," sabi pa niya. Napayuko na lamang ako.

"But no," sabi niya at inangat ang ulo ko at nagkatinginan kami. "I love you..
Babe," dagdag pa niya. >////

"Sorry. I don't love you," sabi ko na ikinabusangot ng mukha niya.

Hindi ko pa naman kasi siya mahal. Hindi PA. Ayoko naman kasing sabihin na mahal ko siya dahil hindi naman iyon ang nararamdaman ko para sakanya. Parang lolokohin ko na ang sarili ko at maging siya ay lolokohin ko rin.

Pagkatapos kong sabihin 'yun ay umusog siya ng konti palayo saakin at walang imik na nagmamasid din sa mga taong dumadaan.

Hahaha. Wawa naman.

"Uy," sabi ko.

Patuloy parin siya sa pagmasid sa dumadaan at hindi ako inintindi.

"Jarren, uy!"

Wala pa rin.

"Babe. Joke lang 'yun! Ikaw naman," sabi ko.

Wala parin talaga kaya umusog ako palapit sa kanya at inakap ko siya.

"Jarren, huwag kang mag-alala. Crush naman kita eh. Hahahaha," sabi ko.

"Really, babe?" nakangiting sabi ni Jarren.

Ayun! 'Yun lang pala eh.

-_-

"Ay hindi. Joke lang 'yun," sabi ko.

"Nah. Wala ng bawian babe. Crush mo 'ko. Hahaha," sabi niya.

"Hahahaha. Tara balik na tayo dun,"

***

Sorry laaaaame update. Thanks for reading guys!

Vote.Comment.Share.Follow

-MsMorningLoves22/EM♥