When Ms. Slowpoke meets Mr. Perfectionist (ON-HIATUS)

Chapter 3♥

Hi. Kamusta naman yung story so far? Sorry pala sa late update, mej busy kasi eh. Hehe. Anyway, here's chapter 3. Enjoy reading!

======

Leila's POV

First day ko ngayon bilang assistant ni Jarren, Jarren.. Ano nga ba apelyido nun? Di ko natanung. Hay.

Pero matanong ko lang, ano bang ginagawa ng isang assistant? Parang yaya ba yun o alila? Yun bang slave? Hala, okay na maging yaya kaysa slave. Pero wala akong kaalam-alam sa pagiging yaya o slave. At saka ayaw ko sa katauhan nung lalaking yun. Parang laging galit sakin, eh wala naman akong ginagawa. Bakit ba kasi ako agad pumayag?

ANG TANGA KO! Baka kung ano pang iutos sakin nung panget na yun. Ay, hindi ko pa nga pala nakikita ang mukha nun kaya di ko alam kung pangit o gwapo yun. Hehe.

'Yaan na nga! -_-

"Good morning Leila!"

Oh? Andito pa pala si Mommy. Tinanguan ko nalang siya kasi kasalukuyang kumakain ako at puno ng pagkain ang bibig ko. Akala ko talaga maaga siyang papasok ngayon sa company namin. Oo nga pala, kami ang may-ari ng Lisleheart Group of Companies at ang LMH Entertainment Industry. Yaman 'no? Di ko naman ipinagmamayabang 'to. Actually walang nakakaalam na napaka yaman ko bukod sa family namin and family friends.

Sandy's parents are my mom and dad's bestfriend that's why we are best of friends also. You're asking about my dad? Well, he's in Korea right now attending some business meeting. I kinda' miss him but he said he'll come home after 3 months or so.

"How's your school? Are those people treating you right? Is Sandy studying there, too? Are you in the same class? How about your professors? Hey." Sabi niya.

-___- Kawawa naman ako.

"Mommy, paano ako makakasagot eh sunod sunod po yung tanong niyo. Hay. Yeah. The school is nice po. Those people treat me nothing--"

"Pardon? They're treating you what?" Pagputol ni mommy sa sasabihin ko.

"They are treating me nothing. Wala po akong sakit kaya hindi nila ako gagamutin." Sabi ko.

"Kaninokabanagmanangbataka?"

Huh? Ano daw sabi?

"Ano po mommy?" Sabi ko.

"Wala. Continue talking." Sabi niya at nakijoin na rin sa pagkain.

"Sandy is studying there and we are also in the same class. My professors are also kind. Don't worry mom. I'm gonna be fine. Charot. Hahaha." Sabi ko sabay peace sign.

"Fine. Finish your food fast, I'll drive you to your school." Sabi ni mommy.

Hala? Imamaneho ako ni mommy? Okay lang siya? Tao ako hindi kotse, huhu. Ang layo naman ng kagandahan ko sa kotse 'no. Osha sha. Oo nalang.

"Okay po." Sabi ko at binilisan na ang pagkain ko.

______

"Leila, tara na. Baka nandyan na yung prof. natin. Bilisan mo naman, ambagal!"

Si Sandy po yan. Pagpasensyahan niyo na at di ko pa napainom nang gamot. Hehe.

"Eto na nga po oh! Sandali." Sabi ko at naglakad na rin ng mabilis.

Nung malapit na kami sa room ay kamalasmalasang nahulog yung libro ko kaya pinulot ko. Nung papaangat na ako, may nakita ako mangilan-ngilang paa ng di kilalang tao sa tapat ko. Iginiya ko naman ang mga mata ko at nakumpirma kong pito ang may-ari ng mga paang yun.