When Ms. Slowpoke meets Mr. Perfectionist (ON-HIATUS)

Chapter 12♥

Happy happy birthday to me! At dahil dyan, pabertday ko na ‘to sainyo. Enjoy reading, mga ka-slowers. Hehe. May new found name na kayo mga readers. :)

***

Jarren’s POV

I can’t fvcking hide my feelings for her anymore. I told her that I like her even though she will not get it. She’s that slow to think that I am just kidding. I really do like her, walang halong biro.

Matagal ko na siyang gusto. I fvcking like her eversince I met her. I am just looking at her from afar since the day that I found her. But now that I am starting to be close to her, I will never ever let her go again.

I’ve already said what my true feeling is, so what I need to do now is still make her my fake girlfriend and at the same time, I’ll help her unlock the memories that has been locked and buried for almost 4 years now.

Leila’s POV

What the fudging fudge!? Is he kidding me?

Ofcourse Leila. Ano pa nga ba? Pinaglalaruan ka nanaman niyan panigurado. Eh bakit ba kasi ganun? Aish! Kinakausap ko na sarili ko. My mind is not functioning well lalo pa’t hinalikan niya ako sa forehead edi mas lalong hindi gumana utak ko.

What to do? What to do? What to do?

Waaaah! Sandy help! Hindi ko na alam ang gagawin ko!

Natauhan naman ako nang bigla siyang magsalita.

“C’mon. It’s late. Ihahatid na kita sa bahay niyo.”

“A-Ah s-sige.” What? Why am I stuttering? Paki-explain, labyu!

Ihh! Jarren! What’ve you done to me? Ginulo mo ang buhay ko ng sobra!

***

Tahimik kami buong biyahe pauwi. Walang nagsasalita ni isa saaming dalawa. Tiningnan ko siya pero lumingon din siya sa’kin kaya tumingin ako agad sa harap ko. Nahihiya ako at the same time kinakabahan na naguguluhan.

Hindi ko alam kung dapat ba akong maniwala sakanya dahil sinasabi niya naman na gusto niya ako kaya lang laging may kasunod na ‘joke lang’ o kaya ‘did you really believed what I’ve said?’. At saka isa pa, wala rin akong alam sa mga bagay na higit pa sa crush.

Hay ewan! Naguguluhan ako sa nararamdaman ko. Kailangan kong makausap si Sandy.

After an hour or so ay nakarating narin kami sa bahay. Itinigil ni Jarren ang kotse mismong sa may main door na namin. Bumaba na ako at pagkatapos kong isara ang pinto ng kotse niya ay nagulat ako dahil bumaba rin siya. Hindi pa ba siya uuwi?

“Ahm, ‘di ka pa uuwi?” Sabi ko.

“Nope. Can I come in first? I would like to talk to your mom.”

“Ha? Ah. O sige, tara. Sabay na tayong pumasok sa loob.”

Ano naman kayang sasabihin niya kay mommy?

Pagkapasok namin ay nakita ko si mommy na kakalabas lang sa kusina. Siya siguro nagluto ngayon kahit may yaya na kami.

“O ginabi ka ata anak at kasama mo pa ang boyfriend mo. Sa’n ba kayo nagpunta?” Sabi ni mommy pagkakita sa’min.

“We had a date tita.”

O.o

>////<

Huwat? Bakit niya sinabi kay mommy?

“That’s good for you. Sige puntahan ko lang ‘yung niluluto ko, and iho, dito ka nalang uli magdinner. I won’t accept no for an answer.” Sabi ni mommy at dumiretso na sa kusina.