YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

FIVE

«𝙐𝙉𝙄𝘾𝙊𝘿𝙀»

ညနေစျေးတွင် ဖြစ်ပါ၏။

အစ်ကိုဆူဟိုက အရှေ့ဆိပ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့အာလူးခြင်းကို သွားထမ်းလာပြီး စျေးထဲက ထယ်ယောင်းနေရာမှာ ချထားပေးခဲ့တာမို့ ထယ်ယောင်းကအဝတ်အစားလဲ၊ညစာစားပြီးတာနဲ့ စျေးထဲတန်းရောက်လာတာဖြစ်သည်။ ခြေဖဝါးအောက်က မောင့်ဖိနပ်အကောင်းစားကြီးကြောင့် အိမ်ကနေ စျေးကိုလာတဲ့လမ်းမှာ ထယ်ယောင်းက မြောက်ကြွမြောက်ကြွနှင့် ။ ဖိနပ်တန်ဖိုးကြောင့်မဟုတ်ပဲ တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ရင်ခုန်ကြည်နူးမှုတွေကြောင့်ပင် ။

ချောင်းထဲကအပြန် ရွာသားတွေက အိမ်အထိလိုက်ပို့ကြတာမို့ အဖြစ်အပျက်ကို အစအဆုံးသိသွားတဲ့ဖိုးဖိုးကတော့ ရင်ဘက်ကလေး တဖိဖိနဲ့ဘုရားတရှာသည်။ မောင့်ကိုလည်း "ငါ့မြေးရဲ့အသက်သခင်" ဟု ခဏခဏပြောကာ ကျေးဇူးတင်မဆုံးအောင်ဖြစ်နေတော့၏။ ထယ်စောကတော့ "သူ့စကားကို နားမထောင်ရကောင်းလား" ဟူ၍ ထယ်ယောင်းကို စိတ်ကောက်ပြီး သိပ်စကားကောင်းကောင်းမပြောချင်။ သို့သော် စျေးထဲမသွားခင် သူတို့အိမ်မှာ ညစာအရင်လာစားဖို့ကိုတော့ ခြံစည်းရိုးတစ်ဖက်ခြမ်းကနေ အာပြဲကြီးနဲ့ လှမ်းအော်ပေးရှာပါသည်။

"စျေးလျှော့ပေးဦးတော် .. မဟုတ်ရင်လည်း ကျုပ်ကိုအပိုထည့်ပေး ၊ ကျုပ်ကဝယ်နေကျ ဖောက်သည်ပါတော့ "

အဒေါ်ကြီးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် နှစ်ကီလိုကွက်တိချိန်ထားပြီးသား အာလူးအိတ်ထဲကို ပုံထားတဲ့အာလူးတွေထဲကနေ ထပ်ပြီးကောက်ထည့်နေ၏။ ထယ်ယောင်းကြည့်နေရင်းနဲ့ကို အဒေါ်ကြီးနှိုက်သွားတာ လေး၊ငါးလုံးလောက်ရှိနေပြီ။

"အဒေါ်ကလဲ.. အဲ့လောက်အများကြီး မယူနဲ့လေဗျာ .."

"လေး ၊ ငါး ၊ ဆယ်လုံးတည်းပါဟယ်"

"ဪ.. ဟုတ်..၊ အဲ့တာဆို ဆယ်လုံးထပ်တော့ပိုမယူနဲဲ့နော် အဒေါ်"

ထယ်ယောင်း ထိုသို့ဆိုတော့ အဒေါ်ကြီးက ရယ်ကာဖြင့် ...

"ငါ ပိတ်ခေါက်လိုက်ရ ၊ နင်အဲ့လို ကြပ်ကြပ်စျေးရောင်း ၊တော်တော်ချမ်းသာနေဦးမယ် သိလား ကောင်စုတ်ခလေးရဲ့"