YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

TWENTY-FIVE

[UNICODE]

ခြေဦးတည့်ရာ..။ တကယ်ကို "ခြေဦးတည့်ရာ" ဆိုတဲ့အတိုင်း ပန်းတိုင်မရှိ ၊ အဆုံးအစမရှိ ထယ်ယောင်း တစ်ယောက်တည်း သတိလက်လွတ်နဲ့ မနားတမ်း လျှောက်နေခဲ့မိတာပင်..။ ဖိနပ်မစီးခဲ့မိတာကြောင့်ရော..၊ သူ ဖိနပ်စီးခြင်း၊မစီးခြင်းကို အထူးတလည် ဂရုစိုက်ပေးမယ့်လူ မရှိတော့တာကြောင့်ပါ အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ ခြေဖဝါးတွေက ပေါက်ပြဲလို့ သွေးချင်းချင်းနီနေ၏ ။ မျက်ရည်လည်ရွှဲနဲ့ သူ့အား အရူးအနှမ်းတစ်ယောက်လို ခပ်ဝေးဝေးက ရှောင်ဖယ်သွားကြသူတွေက အများသားမို့ လမ်းမကျယ်ထက် သူ့ဖြစ်တည်မှုက အတော်လေး အထီးကျန်ဆန်နေတော့တာပါပင် ။ ခြေဖဝါးက ဒဏ်ရာကြောင့် မြေပြင်ပေါ် နင်းလိုက်တိုင်း ရိုးတွင်းချဉ်ဆီတွေအထိ စိမ့်နေအောင် အောင့်သက်နာကျင်လာတာမို့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြစ်ကာ အစပိုင်းတုန်းကလောက် လမ်းလျှောက်ရတာ ခရီးသိပ်မတွင်ချင်တော့ ။

သူ့ရင်ထဲမှာ ထိုဒဏ်ရာထက် အဆပေါင်းမြောက်များစွာ နာကျင်ခံစားနေရတယ် ဆိုတာကိုတော့ ကာယကံရှင်ဖြစ်တဲ့ သူကိုယ်တိုင်သာသိသည်  ။

မောင်ပေးတဲ့ အမုန်းတွေ ၊ နာကျည်းမှုတွေထက် ထယ်ယောင်းကို ပိုလို့စိတ်ထိခိုက်၊ဝမ်းနည်းစေတာက မောင့်ဘဝတစ်ကွေ့မှာ သူနဲ့ခဏတာ ဆုံတွေ့ပက်သက်ခဲ့မိခြင်းအပေါ် နောင်တရသလို အရိပ်အယောင်တွေအား မောင့်မျက်ဝန်းတွေကတဆင့် သူ ပီပီသသ တွေ့ခဲ့ရခြင်းပါပင် ။

"မောင်ထားခဲ့ရင်.. သက်လှယ်က စောဒကတောင်မတက်ပဲ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ နေခဲ့မယ့်သဘောပေါ့.." တဲ့..။ ဒါဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကျော်တုန်းက ရွာကနေ ဂျနီဗာကို မောင်ပြန်ခါနီး ထယ်ယောင်း နှုတ်ဆက်စကားပြောခဲ့မိလို့ မကျေမနပ် ပြန်မေးလာတဲ့ မောင့်မေးခွန်းဖြစ်သည် ။ အခု မောင့်အလှည့်ကျတော့ ကျောခိုင်းပြီးငိုနေခဲ့ရုံကလွဲ သူ့ကိုဘာများ စောဒကတက်ခဲ့လို့လဲလေ.. ။

"ကျွန်တော့်ကို မောင်ချစ်နေသေးတယ်လို့ ခံစားရသ၍ မောင့်အနားက တစ်ဖဝါးမှ ခွါမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု သူ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို မောင်တစ်ယောက် သတိတရ ရှိနေသေးလို့ ထင်ပါ၏ ။ မောင် သူ့ကို မတားခဲ့ဘူးဆိုတာဟာလဲ မချစ်တော့တာကို လက်ခံလိုက်လို့ဖြစ်မည် ။ မဟုတ်သေး.. မောင် သူ့ကို သိပ်မုန်းသွားတယ်လို့တောင် ထယ်ယောင်း ခံစားနေရသည် ။