YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

TWENTY-EIGHT

song recommendation:

Rewrite the stars by Anne-Marie and James Arthur

____________________

[UNICODE]

ဘုရားဝတ်ပြုဆောင်အတွင်းက ခုံတန်းလျားပေါ်မှာ ခြေဆင်းလျှက်အနေအထားဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဗိုက်ကလေးပေါ်မှာတင်ရင်း ထယ်ယောင်း ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေ၏ ။ မလှမ်းမကမ်းက Wheelchair ပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ မောင်နဲ့သူ့ကြား မမြင်ရတဲ့အလွှာပါးတစ်ခု ခြားထားသလိုမျိုး အလှမ်းဝေးကွာနေသလို ထယ်ယောင်း ခံစားနေရသည် ။

မာသာဖလောရင့်က သူ့ရှေ့မှာ အသံတိတ်၊နှုတ်ဆိတ်နေကြတဲ့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကြား မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ်စူးစမ်း ကြည့်နေ၏ ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ အရိပ်ဝါသအောက်မှာ ခိုလှုံနေထိုင်ခွင့် တောင်းခံလာကြတဲ့ ဒုက္ခရောက်သူ လူတော်တော်များများကို သူမ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တွေ့ဖူးကြုံဖူးခဲ့ပြီးပြီ ။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်က်ိုတစ်ယောက် ပေးထားမိတဲ့စိတ်ဒဏ်ရာကိုယ်စီကို မငြိုမငြင် ပွေ့ပိုက်ထားကြတဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် အမျိုးသားနှစ်ဦးကိုတော့ သူမ ယခုအကြိမ် ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပင် ။ တစ်ယောက်က ကိုယ်ဝန်သည်ဘဝနဲ့ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရပြီး..ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ အကောင်းအတိုင်း မရှိတော့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နောင်တတရားတွေ တနင့်တပိုးဖြင့် ။

"အခုချိန်မှာ.. ကျွန်တော်သူ့ကို .. လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သေးတာ သေချာတယ် မာသာ"

တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်တဲ့ ထယ်ယောင်းအသံဟာ အဖျားခတ်ကာ တုန်ရင်လို့နေ၏ ။

"ကျွန်တော့်မှာတော့ ပထမဆုံးကြုံရတဲ့ ယောက်ျားကိုယ်ဝန်သည်ဘဝကို ကျွန်တော်နဲ့စိမ်းသက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခြောက်လကျော်လုံး သူများအပြောအဆိုခံပြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ.."

မောင်နဲ့အတူ မာသာဖလော့ရင့်ကပါ ထယ်ယောင်းစကားကို တိတ်တဆိတ်နားထောင်ပေးနေပါ၏ ။

"သူကတော့ ..ဒီအတောအတွင်း ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာလို့မရအောင် သူ့ခြေထောက်သူ ရိုက်ချိုးခဲ့တာတဲ့ .."

ထယ်ယောင်းစကားအဆုံး မောင့်ဆီက "တောင်းပန်ပါတယ်" ဟူသော ရေရွတ်သံတိုးတိုးကိုသာ ကြားလိုက်ရသည် ။