YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

FINAL : A

[ UNICODE ]

ပုခတ်ထဲမှာ အိပ်မောကျသွားပြီဖြစ်တဲ့ ပိစိကွေးလေးတွေကိုကြည့်ရင်း ထယ်ယောင်းရင်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပီတိစိတ်ကလေးက ဘာနဲ့မှမတူ..။ Leon နဲ့ Ade လေးက သူ့ဗိုက်ထဲမှာ ကိုးလကျော်နေခဲ့ပြီး လူ့လောကထဲရောက်ရှိလာတာဟာ သုံးနှစ်နီးပါးရှိခဲ့ပြီ..။ မောင်နဲ့အဝေးမှာ တစ်ယောက်တည်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရစဉ်က တစ်နေ့တာ နေဝင်ပြီးမိုးချုပ်ဖို့ကိုတောင် အတော်လေး အချိန်ကြာမြင့်တယ် ထင်ရသလောက် အခု မိသားစုအသိုက်အမြုံလေးနဲ့ မကွဲမကွာနေရတော့လဲသုံးနှစ်ဟူသော ကာလအပိုင်းအခြားဟာ ခဏလေးလိုပါပင် ။

"မောင့်ကလေးကြီးလဲ အိပ်သင့်နေပြီနော်"

အိပ်ခါနီးမို့ ရေချိုးပြီး ပြန်ထွက်လာတဲ့မောင်က လက်ပိုက်လျှက် အနေအထားနဲ့ သူ့ကို ခပ်ပြုံးပြုံးလှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလာတာဖြစ်ပါ၏ ။

"ခုတင်ပေါ်မှာ အဝတ်အစား ထုတ်ထားတယ်နော် မောင် ..၊ ဗီရိုထဲ လျှောက်ဖွမနေနဲ့ဦး"

"မဖွပါဘူးဗျာ.."

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မောင်က ခုတင်နားကိုလျှောက်သွားကာ အဝတ်အစား သွားလဲနေသည်မို့ ထယ်ယောင်း ကလေးတွေဘက်ကို အကြည့်ပြန်လွှဲထားလိုက်ရ၏ ။ ဘယ်လောက်ပဲ အိမ်ထောင်သက် ၇ နှစ် ပြည့်ခါနီးပြီပြောပြော သူ မောင့်ကိုရှက်တာ၊ရင်ခုန်တာတွေက ဘယ်တော့မှပြောင်းလဲသွားမည် ၊ လျော့သွားမည်မထင်ပါ ။

"သက်လှယ်.. ရှေ့ကပုခတ်ထဲလဲ ပြုတ်ကျသွားပါဦးမယ်ကွာ..၊ မောင် အဝတ်လဲပြီးပါပီ"

မောင်၏ ပိုပိုသာသာအပြောကြောင့် ထယ်ယောင်း လှမ်းရန်တွေ့ဖို့ပြင်လိုက်တော့ မောင်က ရေစက်လက်နဲ့ ဆံပင်တွေကို လက်နဲ့ အလွယ်ခါချနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"မောင့်..၊ ခေါင်းရေစိုကြီးနဲ့ မွေ့ယာနားမကပ်ပါနဲ့လို့ မှာထားတာကို ဘယ်နှခါပြောပြော နားမထောင်ဘူး ၊ ရေတွေစင်ကုန်မှ စိုစိစိနဲ့အိပ်နေရမယ်နော်"

ကြိုးတန်းပေါ်က ပုဝါတစ်ထည် လှမ်းယူရင်း မျက်စောင်းထိုးပြလိုက်တော့ မောင်က "ဟီး" ခနဲရယ်ပြီး ခုတင်းဘေးကခွါလို့ ရေချိုးခန်းတံခါးဝက ခြေသုတ်ခုံပေါ်မှာ မတ်တပ်သွားရပ်သည် ။