YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

TWENTY-SIX

[UNICODE]

ဒီနေ့လဲ ပုံပြင်ပြောချိန် ပြီးသွားပြန်တော့ ထုံးစံမပြတ် ဘုရားကျောင်းရှေ့က မေဘယ်ပင်ကြီးဆီ ထယ်ယောင်း ရောက်ခဲ့ပြန်ပါ၏ ။ မိုးရွာပြီးကာစမို့ လှိုင်လှိုင်မွှေးနေတဲ့ မြေသင်းရနံ့တွေကြောင့် သူ့မှာ မောင့်ကို အရင်နေ့တွေကထက် အလွမ်းပိုရသေးသည် ။

စူထွက်နေတဲ့ ဗိုက်ပူလေးအပေါ် လက်နဲ့ ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း..

"ကလေးလေးရော.. ဒယ်ဒီ့ကို မျှော်နေတာလားဟင်"

အဖျားခတ်ကာ တုန်ရင်သွားတဲ့ သူ့အသံ..။ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကမန်းကတမ်း ဖိကိုက်လိုက်တာတောင် "အင့်" ခနဲ ရှိုက်သံ ထွက်သွားလိုက်သေး၏။

ခြောက်လကျော် ပြိုလဲခဲ့ရတာတွေ..၊ ငိုကြွေးခဲ့ရတာတွေ ၊ လွမ်းဆွတ်တမ်းတခဲ့ရတာတွေ..၊သည်းခံစောင့်ဆိုင်းခဲ့ရတာတွေ..။

တော်လောက်ပြီ... ။ တော်သင့်နေပြီ ထင်ပါ၏ ။

သံသယမျက်ဝန်းတွေနဲ့ မကြားဝံ့မနာသာစကားတွေကို ပီပီသသ မြင်ယောင် ၊ ကြားယောင်လာတော့ ဗိုက်ပေါ်က လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဟာ လက်သီးဆုပ်လေးတွေအဖြစ် ခပ်တင်းတင်း စုကျစ်သွား၏ ။

"ကျွန်တော်..မောင့်ကို ဘယ်တုန်းကမှ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ပါဘူး.."

တစ်ကိုယ်တည်း တီးတိုးရေရွတ်မိတဲ့ သူ့အသံဟာ အက်ကွဲဆို့နင့်လို့..။

မုန်းချင်သည်..။ မုန်းပစ်လိုက်ချင်သည် ။

ဘာအမှားမှ မလုပ်မိပါဘဲ သူ့ကို မယုံသင်္ကာဖြစ်ခဲ့တဲ့ မောင့်ကို..၊ သူ ထွက်သွားတာတောင် တုတ်တုတ်မှမလှုပ်ဘဲ ကျောခိုင်းရပ်နေခဲ့တဲ့ မောင့်ကို ..၊ သူနဲ့ ဗိုက်ထဲက ရင်သွေးလေးကို သူများပေးစာကမ်းစာစားပြီး ရှင်သန်နေရတဲ့ဘဝနဲ့ ဆင်းရဲပင်ပန်းစေခဲ့တဲ့ မောင့်ကို ထယ်ယောင်း နာနာကျည်းကျည်း မုန်းမေ့ပစ်လိုက်ချင်၏ ။

မျက်ရည်တွေကို အင်္ကျီလက်အနားစနဲ့ ဖိသုတ်နေခိုက် ဗိုက်ထဲက လှုပ်သွားတဲ့ကလေးလေးကြောင့် ထယ်ယောင်းပြုံးလိုက်မိသည် ။

"ဒီနေ့ အများကြီး လှုပ်နေတယ်နော်.."

ငိုထားတာကြောင့် သူ့အသံဟာ နဂိုထက်ဩရှရှ ။