YOU BROKE ME FIRST [ COMPLETED ]

ELEVEN

𝐔𝐍𝐈𝐂𝐎𝐃𝐄

"ဟိတ် အလှလေး..."

ထိုစကားက မောင့်ဆီကလာတဲ့ အသံမဟုတ် ။ ထယ်ယောင်းနည်းတူ အသံလာရာဆီ ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ မောင့်မျက်ဝန်းတွေက သားရဲတစ်ကောင်လိုမျိုး စူးစူးရဲရဲ။ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်အောက်မှာမို့ မမြင်ရတဲ့ ပါးစောင်တွေဟာလည်း လျှာနဲ့လှန်အထိုးခံနေရမှာ သေချာသည်။ သူ့မှာ မျက်မှန်ကိုင်းနဲ့ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ထိပြီး ကိုးလို့ကန့်လန့် ဖြစ်နေတာကြောင့် မောင့်ကိုဆိုင်ကယ်ခဏရပ်ခိုင်းကာ ဦးထုပ်ချွတ်ပြီး မျက်မှန်ခေါက်သိမ်းနေခိုက် သူတို့ဘေးကနေ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်သွားသော Hyundai Palisade ကားတစ်စီးပေါ်မှ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ကာ ခေါင်းကြီးအပြင်ထွက်၍ လှမ်းအော်သွားခြင်းဖြစ်၏။

"ဆောင်းထား ၊ မချွတ်နဲ့"

ခေါင်းပေါ် တဖန်ပြန်ရောက်လာတဲ့ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်က ပထမတစ်ခါ ဆောင်းပေးတုန်းကထက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ။ မောင်က ဆိုင်ကယ်စက်နှိုးပြီးသည်နှင့် ရှေ့ကမျက်ခြေပျက်လုဆဲကားကို လှမ်းကြည့်ကာ ..

"သေချာကိုင်ထား ပြုတ်ကျမယ်"

အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းထွက်လာခဲ့သည့်နောက် ခုနကအထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူ့လက်ဖမိုးတွေအပေါ် အုပ်မိုးဆုပ်ကိုင်လာခဲ့တဲ့ မောင့်လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က အခုတော့ ဆိုင်ကယ်လက်ကိုင်တွေပေါ်မှာသာ နေရာတကျ ရှိနေတော့သည်။

"မောင့် အရှိန်လျှော့ပါဦး"

ဆူဆူညံညံ အင်ဂျင်စက်သံတွေကြား မောင်က သူ့သတိပေးသံကို ကြားပုံမပေါ် ။ မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေတာလဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။

"မောင့် ! ဖြည်းဖြည်းမောင်းပါ ..၊ ကျွန်တော်ကြောက်တယ်"

"မောင် တစ်ယောက်လုံးရှိနေတာကို ဘာတွေကြောက်နေတာလဲ ! မသေသေးဘူး စိတ်ချ ၊ ဟိုခွေးသူတောင်းစားနောက်ကို မီအောင်လိုက်ဦးမှာ"

"ဟင်.."

သူ ဆွံ့အသွားမိပါသည် ။ မောင်က ခုနကလှမ်းအော်သွားသူနောက်ကို ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်နေတာပင် ။ ထယ်ယောင်းနဲ့ပတ်သက်ရင် ဆတ်ဆတ်ထိမခံတတ်သူက သူ့ရှေ့မှာတင် "အလှလေး" ဟု ထိကပါးရိကပါး အခေါ်ခံရခြင်းအပေါ် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်မှာသိ​ပေမယ့် အခုလောက်ထိ အငြှိုးတကြီး တုန့်ပြန်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့မိပါ ။