Matilda (Montemayor Series #1)

XIII

Finally

Nag commute nalang kami nila Marcus pauwi ng bahay dahil ni isa sa mga kasambahay ay walang sumasagot sa tawag ko. Siguro ay busy sila or may pinuntahan.

"Ate mauna na ako sa loob" sabi ni Maria at tumakbo na siya.

"Are you ok?" tanong ni Marcus sakin ng bumaba din siya ng tricycle para sa loob maupo dahil sa likod siya naupo kanina at di kami kasya sa loob.

"Yes, I can handle this naman. " I smile

Hinawi niya ang tumatakas na hibla ng aking buhok patungo sa aking tenga at ngumiti.

"That's my girl" sabi niya at nagpaalam na uuwi na.

Pagpasok ko ng bahay ay malalakas na sigawan ang naririnig ko. Nanlaki agad ang mata ko sa nadatnan.

"I TOLD YOU SHE WAS NOTHING!" sigaw ni daddy sa loob ng bahay, nasa salas sila ni mommy.

"OH REALLY? Then why the hell does she need to call you every single day and come to your office every fucking hour?!" sabi ni mommy pabalik.

Tinignan ko sa taas ng hagdan ay andun lahat ng mga kapatid ko. Nakikinig at nanunuod sa usapan nila mommy at daddy.

"For pete's sake! Trabahador ko siya sa ating farm, obviously she keeps on coming to my office dahil kailangan ko ng daily reports and updates about sa mga traders and products!" sigaw ni daddy

"At anong silbi ng sekretarya mo ha? And how would you explain that fucking video ha? Ano yon nagyayakapan kayo sa office ? Sa opisina natin? Sige nga, you explain yourself!"

"I told you already! Nag uusap lang kami don at nasaktohan na nakatalikod ako so--"

"Hindi ako pinanganak kahapon para maniwala sa excuses mo! I will never ever feel this way and act this way kung hindi ko ramdam na may iba pa bukod sa pagiging trabahador mo ang namamagitan sa inyo!" pasigaw ni mommy.

Lumapit na ako sa kanilang dalawa, my eyes are watering already but I need to be strong.

"Mom, dad--"

"And you still call this nothing?! Dalawang taon ko na sinasabi sayo yan, at hanggang ngayon ganito parin. Saan ba ako nagkulang ha?" nagsimula ng humagolgol si mommy.

Natahimik si daddy at kumalma

"I trusted you big time" sabi ni mommy at nagounas ng muka "but you always choose to break it. Now I'm tired."

"No, No, you're not leaving me" biglang pagsusumamo ni daddy.

Nagsibabaan na ang mga kapatid ko.

Tuliro na ang aking pag iisip, hindi ko alam ang gagawin ko. Sinundan ko nalang si mommy pataas ng kanilang kwarto habang ang mga kapatid ko ay nagpunta kay daddy.

"Mommy?" nanginginig kong sinabi habang naglalakad papasok sa kwarto nila.

"M-mom, w-what?-- No" nagpanic ako ng bigla siyang naglabas ng maleta at naglagay na ng nga damit doon.

"Daddy!!" sigaw ko para sana tulungan niya akong pigilan si mommy.

"Mommy p-please.... don't- don't do this" i said while sobbing "she never look at me, hinawakan ko ang kamay niya para pigilan siya pero nagpupumiglas parin siya "Mommy no, you can't do this to us!!" sigaw ko na habang umiiyak.

Pumasok si daddy at niyakap niya si mommy ng sobrang higpit at mas lalong lumakas ang hagulgol niya habang ako ay nasa gilid at pinapanood sila.