Asker

Belki

"Niye hemen tamam diyorsun? Biraz konuşsak tamam derdi." dedim.

"Mekin boşver. Ne yapacaksa yapsın." dedi. Yüzü asılmıştı.

"Canın neye sıkıldı?" diye sordum.

"Yok bir şey. Sadece evden böyle atılmak canımı sıktı. Gidebilecek bir yerim yok. Yeni bir yer bulmak falan zor olacak." dedi.

"Canın başka bir şeye sıkıldı, senin. İlk başta böyle üzülmemiştin. Benim fark etmediğim incitici bir şey mi söyledi?" diye sordum.

"Babam askerdi. Bir gün adi herifler annemi kaçırdılar. Babam annemi kurtarmak için gittiği görevde bomba sonucu şehit oldu. Annem ise hastaneye kadar yaşayabildi ama iki saat sonra vefat etti. Şimdi adam böyle baba evine dön deyince..." dedi ve devamını getiremedi.

"Gel buraya." dedim ve sıkıca sarıldım.

"Böyle duygulandığım için özür dilerim. Bir an boşluğuma geldi." dedi.

"Kim olursa olsun böyle bir durumda ağlar. Asıl ağlamamak tuhaf kaçardı." dedim.

"Şimdi nereye gideceğim? Zaten bu evi tutma sebebim eşyalı olmasıydı." diye yakındı.

"Yeni bir ev bulana kadar bizde kalabilirsin. Zaten sadece şahsi eşyaların var. Onları da evin kilerine koyarız." dedim.

"Yok, yük olmayayım ben." demesi ile "Bunu sakın anneme söyleme. Bozulur." dedim.

"Üç, dört koli eşya var." demesiyle "Yakınlarda bir taksi durağı olması gerekiyor. Oraya kadar taşırız." dedim.

"Peki." deyince "Üç koliyi ben alıyorum." dedim.

"Seni keserim. İkiye iki." deyince "Bir şey demedim." dedim ve iki koliyi kucakladım.

Yeliz de iki koliyi alınca "Önce annenleri araman gerekmez miydi?" diye sordu.

"Yok. Seni gördüğüne çok sevinir." dedim.

"Hastanede fazla imayla bakıyordu." demesine cevap olarak "Uzun zamandır kendine gelin arıyordu. Bizi de öyle görünce kendini tutamadı." dedim.

"Yani bende gelini olacak potansiyel var?" diye sordu.

"Hatırlatmak isterim, erkek kardeşim yok. Yani gelini olmak istiyor musun?" diye sordum.

"Belki." deyince "Bu cevabı sevdim. Umut barındırıyor." dedim.