Final Extra

10.2K 742 60
                                        

နှစ်ကူးရဲ့ ပထမဆုံးနေ့ မနက် ၇ နာရီမှာ တညလုံး နာရီအနည်းငယ်ပဲ အိပ်ရသေးတဲ့ ဝမ်ရိပေါ်တယောက် ဆံပင်စုတ်ဖွားနဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေ ထလျှော်နေရတယ်။ ရှောင်းကျန့်ရဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ထားပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ဆောင့်ကြောင့်လေးထိုင်ရင်း အဝတ်တွေကို လက်နဲ့ပွတ်လျှော်နေတယ်။

Bathrobe ဝတ်ထားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ရှောင်းကျန့်က ရေချိုးခန်းတံခါးပေါက်ဝမှာ လက်ပိုက်လျက်သား လျော့တိလျော့ရဲ မှီရပ်နေရင်း တဝါးဝါးသမ်းနေတယ်။

သူ့နေရာကနေကြည့်ရင် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ အိပ်ရေးမဝတဲ့မျက်လုံးနဲ့ ဖောင်းထွက်နေတဲ့ပါးကို မြင်နေရတယ်။

ရှောင်းကျန့်ရဲ့အသံက နာနေတုန်းပဲ။ စိတ်မကြည်တဲ့လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"အဲ့ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို အိမ်မှာ မလုပ်ပါနဲ့လို့ ဟိုးအရင်ကတည်းက ပြောခဲ့တာ ခုကြည့် မင်း မနက်အစောကြီးထပြီး လျှော်ဖွတ်နေရပြီ"

သူ ခဏရပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အလုပ်အကိုင်ကြောင့် အကျင့်ပါနေတဲ့စိတ်က သူ့ကို နောက်စကားတခွန်း ထပ်ပြောမိစေတယ်။

"နောက်ကို မင်းနဲ့ အဲ့လို လျှောက်မလုပ်တော့ဘူး"

ဝမ်ရိပေါ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်တယ်။

"ဘာလဲ ငါပြောတာ မဟုတ်လို့လား?"

ဝမ်ရိပေါ် သူ့လက်ထဲက လျှော်လက်စ အိပ်ရာခင်းကို ပုံးထဲ ပစ်ချလိုက်တယ်။ ဖြည်းဖြည်းချတာမဟုတ်သလို ဆောင့်အောင့်ချတာလည်း မဟုတ်ဘူး။

"ကျနော် မလျှော်ဘူးလို့ မပြောပါဘူး"

"ဟေး မင်း စိတ်ဆိုးပြန်ပြီလား?"

"မဆိုးပါဘူး"

"မင်း လျှော်နေတာကို ငါက ဘာလို့ စောင့်ကြည့်ပေးနေရတာလဲ? နှစ်ကူးမနက်ပိုင်း နည်းနည်းလောက် ပိုအိပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ?"

ဝမ်ရိပေါ်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အနောက်ပြန်လှည့်လို့ အိပ်ရာခင်းတွေ ပြန်ကောက်ကိုင်ပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပွတ်လျှော်နေတယ်။

You are my _____. ||Completed||Where stories live. Discover now