HIRS | bxb

19. Atılan Adımlar

27.09.2021

***

Yazardan

Dakikalardır dönen muhabbete oldukça uzak bir şekilde etrafı inceliyor, onları dinlermiş gibi yapıyordu Devrim. Bakışları saniyede bir karşısındaki adam kayıyordu. Bakışının değdiği birçok zaman için de karşılık aldığını gördüğünde yüzünü geniş bir gülümseme kaplıyordu.

Kıvanç, içinde hissettiği inanılmaz duyguları dizginlemeye çalışarak izliyordu Devrim'i. Ondan baştan beri etkilenmiş, her zaman ilk adımı ondan beklemişti. Belki de bu doğru değildi, özellikle bilerek kıskandırmak ve onu daha da harlamak....

Ancak onun da karakter özelliği böyleydi. En azından o, işin içinden bu şekilde sıyrılıyordu.

''Kıvançcığım beni duyuyor musun?'' Büyük proje için elinden geldiğince katlanmaya çalıştığı kadına dönmüştü. Normalde kimseye bu kadar tolerans göstermezdi ancak şirket için önemli olan bu proje için kendinden ödün vermesi gerekiyordu. Ki yalan değildi, Devrim'in iyice bu kıvama gelmesi için de, belli sınırlar çerçevesinde kadının ilgisine ters tepkiler göstermemişti. En azından temaslar dışında, şimdi olduğu gibi...

Genç kadının, koluna dokunmaya çalışmasıyla geri çekmeye çalıştı kendini. Ona karşı oldukça nazik olan davranışlarını kendine göre yorumlamış olmalıydı. Eh, hakkını da yiyemezdi. Diğer şirket yöneticilerine bu kadar soğuk olduktan sonra Sevim, kendisine olan davranışı doğal olarak yanlış anlamıştı.

''Otel için birkaç önerim-''

''Sevim hanım isterseniz bunu, ilerleyen günlerde düzenleyeceğimiz toplantıda tartışalım.'' Genç kadının yüzü solmuş, tırnaklarını avuç içine bastırmıştı. Sinirlendiğinde çoğunlukla bunu yaptığını, Kıvanç'ın gözlemleyeceği kadar zaman geçmişti.

''Pekala.'' Genç kadın önüne dönerken bakışlarını tekrar Devrim'in yüzüne çevirdi. Onun yanındayken hareketlerini kısıtlamakta zorlanıyor, genel olarak ifadesiz tutabildiği yüzünden mimikleri okunur oluyordu. Ki bunu fark etmiş olmalıydı Devrim.

En azından Kıvanç'ın, ondan bir adım gelmesi için de gizlemek adına da çok çaba sarf ettiği söylenemezdi.

Yemek boyunca onu izlemeye devam ediyordu. Tatlıların verildiği esnada neyse ki az da olsa, Sevim'in susmasıyla rahat bir nefes vermişti genç adam.

Önüne konulan tatlıdan bir kaşık almış ve yine saniyelerdir uzak kaldığı ve çok fazla özlediği adama çevrilmişti siyah incileri. Devrim'in belki de istemsiz yaptığı hareket sonrası afallamadan edemedi. Önündeki tatlıdan bir kaşık almış ve dudağının kenarında kalan çikolatayı diliyle yalamıştı. Bunu yaparken Kıvanç'a bakmasıyla, siyah incilerin adeta hipnoz olmuş bir şekilde takılı kalmasını fark etmiş ve dudağının kenarı kıvrılmıştı Devrim'in. Birbirlerine karşı duyguları olduğunu bildikleri için zayıf noktalarını da az da olsa öğrenmiş ve bunları kullanmaktan çekinmeyeceklerdi.

Yemek sonrası herkes evine dağılmak üzere restoranın çıkışına ilerlerken Kıvanç'ın kulakları Sevim'de, gözleri ise Devrim'deydi. ''Tarihi kararlaştırınca sana haber veririm Kıvanç.''

''Sizden haber bekleyeceğim Sevim hanım.''

''İstersen buradan-'' Başka bir yerde devam etmeyi teklif edeceğini anlamıştı Kıvanç ve hızla sözünü kesti.

''Maalesef kabul edemeyeceğim.'' Sözünün kesilmesi üzerine, gülen yüzü solmuş, ister istemez tekrar sinirle kasmıştı kendini Sevim. ''Pekala.'' Arabasına gitmeden önce sarılmak için hamle yapmış, Kıvanç'ın gözleri Devrim'in sinirli bakışlarına kayınca elini uzatıp tokalaşmakla yetinmişti. Sevim bunun için de aynı sinir dolu ifadeyle baksa da çok fazla belli etmemeye çalışarak arabasına doğru ilerlemişti.