HIRS | bxb

34. İlkbahar Esintileri

11.05.2023

***

Günün ikinci bölümüdür, bir öncekini okumadıysanız kontrol edin lütfen. Keyifli okumalar...♡♡

Işık gözlerimi alırken kirpiklerimi kırpıştırarak araladım. Benzer bir sahneyi birkaç ay önce yaşadığımı hatırladım. Neyseki artık öyle bir risk yoktu.

Yataktan doğrulduğumda önceki yaşadığım benzer uyanmaya nazaran Kıvanç yanımda yoktu. Kaşlarımı çatıp olanları idrak etmeye çalışırken gözlerimi ovuşturdum.

Kollarımı önce yukarıya sonra sağ-sola doğru uzatıp gerindim. Kendimi iyi hissettiğimde yataktan kalkıp lavaboya ilerledim. İşlerimi hallettikten sonra seri adımlarla merdivenlere yöneldim. En alt kata ulaşacağım sırada gelen seslerle dejavu olmuştum. "Yok ya... Yine o velet yoktur herhalde." Son basamağı da inip seslerin geldiği yere, mutfağa ilerledim.

"Kıvanç?" Tezgaha dizdiği malzemelerle bir şeyler hazırladığını gördüm. Bakışları beni buldu. Pencereden gelen güneş ışığıyla yüzü aydınlanırken inci gibi dişlerini göstererek gülümsedi. "Günaydın."

"Günaydın. Hayırdır? Kahvaltı mı hazırladın bana?" Yaslandığım kapı pervazından ayrılıp sevgilime doğru ilerledim. O işine devam ederken arkasından sarıldım. Ensesine minik minik öpücükler bırakırken ellerim de belini turluyordu.

"Elimden geldiğince bir şeyler hazırlayayım dedim. Yardımcım bugün acil izin aldı."

"Ben masayı hazırlayayım o zaman."

"Bahçede yiyelim. Sabah uyandıktan sonra silmiştim zaten." Kıvanç'ı onaylayıp dolaptan tabak çatal vs. çıkardım. Her ihtimale karşı temiz bir bez de almıştım.

Havalar oldukça ısınmıştı. Kıvanç şirketten ayrılalı neredeyse 3 ay oluyordu, kendi işini kuralı ise 2 ay. Benim dava sürecim bugünlerde sonuç vermesi planlanıyordu. Avukattan hâlâ haber bekliyordum.

Ben şirketten hâlâ ayrılmamıştım. Kıvanç'ın dediği gibi özellikle benim kalmam için çok çaba sarf etmişlerdi. Ayça dışında diğerleri gönderilmişti bile. Yeni ceonun çalışanlara olan davranışlarına dayanamayan Ayça 1 aya kalmadan istifa etmişti. Yeni ekipte eski sadece bendim.

Tabakları yerleştirmeden önce masayı silmiş, peçeteleri özenle yerleştirip çatal bıçakları dizmiştim. Etrafıma baktığımda havuz çok davetkar duruyordu. Aynı zamanda Kıvanç benim ısrarlarımla hamak almıştı.

Mutfağa geri gittiğimde Kıvanç çıkmak üzereydi. Elindeki tabakları götürürken ben de küçük olanları bir tepsiye dizip mutfaktan çıkmıştım.

Masaya yerleştirip ikimiz de sandalyelerimize oturduk ve yemeye başladık.

Hava inanılmaz güzeldi. Özellikle son günlerde buraya gelip bahçede vakit geçirmeyi seviyorduk.

Kıvanç hâlâ ailesiyle görüşmüyordu. Anne ve babası pişman olmuş ve şirkete geri dönmesini istemişlerdi ancak Kıvanç kabul etmemişti. Sadece Mete'yle görüşüyordu. Her ne kadar işleri berbat eden o küçük velet olsa da Kıvanç'ın tekrar görüşmeye başlamasına mutlu olmuştum. Sürekli ağlayarak dayısını aramasına kıyamıyordum.

Eve kimse gelemiyordu. Zaten ayrıldığı gün kapı kilitlerini değiştirmiş, kimsenin gelmemesi için site yönetimine bildirmişti.

"Ufuk nasıl? Bu aralar bende kalmana bir şey diyor mu?" Kızarmış ekmek dilimine benim sevdiğim gibi tereyağ ve balı sürüp tabağıma koyarken gülümseyerek nefis görünen ekmeği elime aldım. Bir ısırık almadan önce "Dert etmiyor." diye cevapladım.