A Mother's Love

Chapter 4 (part 3)

(Mariam Pov)

I saw Irene she's here in Ilocos. Pano ko ba sasabihin kay Cheska na nadito yung biological mother nya.  Nag paalam sya na bababa at mag uuli uli. Hindi mawala sa isip ko kung pano lag nakita sya ni Irene. Hindi ko naman gustong ipagdamot si Cheska pero sa ngayon hindi ko pa kayang ipakilala sya sa nanay nya.

Aaminin ko, i was diagnosed, cancer stage 2 hindj ko alam kung saan ako aabot. Gustong gusto ko nang ipakilala si Cheska sa nanay nya. Its because pano kung mamatay ako? Paano na ang anak ko. Cheska is my only child.

"Okay ka lang? Si Irene yung nakita natin kanina diba?" Jonathan said

"Oo si Irene nga yon, pero sino yung kasama nyang lalake? Yun ba yung tatay ni Cheska" i said

"Mukang oras na para sabihin kay cheska ang tunay na pag katao ng nanay at tatay nya" Jonathan suggest

I burst in to tears at di ko namalayan na pumasok na pala si Cheska sa room. "Ma? What happened?" She asked i just shook my head and says "its nothing anak". Nabigla ako ng bigla syang nag tanong, "Ma? Irene po ba at Greggy ang name ng parents ko? Narinig ko kanina sa souvenir shop yung pangalan ko eh" she asked. Hindi ko inexpect na tatanungin nya ako ng ganon. Nahilo ako at natumba, they rush me into the hospital at nabigla ang mag ama ko.

"Alam nyo siguro na may cancer sya?" The doctor asked

"Yes doc stage 2" Jonathan said

"No it's not, Cancer, stage 4, a bone marrow cancer" the doctor said.

I burst into my tears and also Cheska nabigla kaming tatlo lalo na nung sinabi ng doctor na i have 1 month to live. Now i need to do everything maitama lang lahat ng mga mali ko.  Should i start with Cheska no i mean Gracie.

I try to find Irene's account but i couldn't find it.

"Ma? Totoo ba na may Cancer ka? Gracie asked me

"Gracie anak, im sorry" i said. She burst in to tears and left. Sobrang sakit na makita na ganon ang anak ko.

Kinabukasan pag ka gising ko lumabas na ako ng Hotel nag tanong tanong ako since kilala naman sila dito. Thanks G tama naman ang naituro nilang adress.

I ring the doorbell and someone opens ths door, "sino sila?" Tanong nito mukang si Ms. Imelda ito. "Nanjan po ba si Irene, kaibigan nya po ako si Mariam" sagot ko. She let me enter at sinundan ko sya sa living room pinaupo nya ako at saka nya tinawag si Irene.

(Irene's Pov)

Mahimbing ang tulog ko ng biglang kumatok si Mama. "Hoy Irene bumangon kana jan may bisita ka" mama shouted. "Sino yon maaah" i asked, hinanap ko agad ang salamin ko kahit mumukat mukat pa lang ako. "Si mariam daw" she said. Halos tumalon ako sa kama nung narinig ko yung pangalan, shuta kahit si Greggy nagulat.

"Mariam, bat ka napadalaw?" Tanong ko

"Good morning Irene, alam kong sobrang aga can we talk"  she asked me

"Sige pero wag dito please, wait for me 10 mins" i said

"Yes sure take your time" she said

Agad naman akong tumakbo sa kwarto para mag bihis. "Irene okay ka lang ba?" Greggy said. "Ahh oo may pupuntahan lang kami saglit then tatawagan kita kung saan mo ko pupuntahan i think kelangan kong sabihin na sayo lahat" i said. He is curious na.

Nag dress na lang ako para mabilis. Niyaya ko na sya at nag punta kami sa pinaka malapit na resto para kumain. Dun na din kami nag usap.

"So what is it? Its been a long time since huli ko kayong nakita? She's 12 years old now right? I asked her

"Yes she is, ang cute nga eh namana nya sayo yung pagiging malambing at mabait mo, namana naman nya kay Greggy ang pagiging palaban" she said

Natuwa naman ako sa sinabi nya. "Nasan sya kasama mo?" Tanong ko. "Yes kasama namin sya ni Jonathan pero naiwan sila sa hotel since di ko din naman sinabi na pupunta ako sayo, kahapon nga nag tanong sya kung Irene at Greggy ba daw ang name nyo, kasi narinig nya yata kay na manang Imee kasi sila lang naman pag sasabihan mo diba?" Sagot nya.

"Ahh oo kahapon ko din lang sinabi kay na Manang" sagot ko.

"Irene dederetsohin na kita, i have bone marrow cancer stage 4 i have only less than month or a month to live, Irene, please pag nawala ako kunin mo yung anak mo please bumawi ka sa kanya, kailangan nya ng inang masasandalan" she said with a teary eyes.

Nabigla ako sa mga sinabi nya. "Mariam? Se-seryoso ka ba? Pe-pero di nya ako kilala at di pa alam ni Greggy" sagot ko.

"Sabihin mo muna kay Greggy then puntahan nyo ko sa Hotel" sagot nya. Hindi nag tagal ay umalis na din si Mariam. Hindi ko alam kung pano ko ipapaliwanag kay Greggy since sobrang tagal kong itinago.