Stolen Heart

4

သူ့အော်သံကြောင့် လှည့်ကြည့်လာတဲ့ Yang YuTeng က မျက်နှာပျက်ကာ ဇတ်ခနဲ ထိုင်ချလိုက်တဲ့အခါ သူအပြေးအလွှားပဲ Yang YuTeng နား ရောက်သွားခဲ့တယ်။

သူ စိုးရိမ်နေတဲ့အတိုင်း Yang YuTeng ရဲ့ ခြေဖဝါးဖွေးဖွေးနုနုမှာ ပုလင်းကွဲစက ရှသွားခဲ့ပြီ။ ပုလင်းကွဲစတွေကို ဇောနဲ့ ကျော်ခွသွားပြီး Yang YuTeng နားရောက်တော့ သွေးစို့နေတဲ့ ခြေဖဝါးလေးကို ကိုင်မိတဲ့ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ဆောင့်တွန်းလာတဲ့ Yang YuTeng က။

"မထိနဲ့....!"

နောက်ပြန် ယိုင်သွားတဲ့အတွက် ကြမ်းပြင်ကို လက်ထောက်လျက်ပဲ။

"မထိလို့ ရမလား... မင်း ဆေးထည့်ရမယ်လေ"

ခုခံ ပြောဆိုရင်း ဆေးသွားထည့်ဖို့ လက်မောင်းကို တွဲကိုင်တဲ့အခါ ထပ်မံရုန်းကန်လာတဲ့ Yang YuTeng က ငိုသံတွေပါ ရောထွေးလာပြီး။

"မထိနဲ့... မထိနဲ့... မင်းငါ့ကို မထိနဲ့..."

အော်ဟစ်ကာ ငိုရှိုက်နေတော့ သူ‌ ကြောင်ငေးရင်းသာ ကြည့်နေမိတယ်။

ထိုအချိန်ရုတ်တရက် ဇတ်ခနဲ ထပြီး ဒဏ်ရာကို မနာသလို အံကြိတ်ကာ ထွက်သွားတဲ့ ခြေ‌လှမ်းတွေကို လိုက်ကြည့်မိတော့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ သွေးစတွေက ကျန်လို့။

ကြမ်းပြင်ကို ထောက်ထားမိတဲ့ စပ်ဖျင်းဖျင်း သူ့လက်ကို ကြည့်မိတော့ ရှရာက ရှိနေပြီ။ လက်ဖဝါးက ပြတ်ရှရာကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်ရည်တွေ ဝဲလာပေမဲ့ ဒါဟာ ပြင်ပဒဏ်ရာကြောင့် မဟုတ်ပဲ ရင်ထဲက ဒဏ်ရာကြောင့်ဆိုတာ သူသိတယ်။

သိသိသာသာ အောင့်လာတဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဆုတ်ကိုင်ရင်း သွေးစတွေ ထင်ကျန်ခဲ့တဲ့ Yang YuTeng ရဲ့ ခြေရာတွေကို လှမ်းကြည့်မိတယ်။

#_#_#_#

မွေ့ယာပေါ်မှာ ခွေခွေလေး ကြိတ်ငိုနေတဲ့ သူ့ရင်ထဲက နာကျင်မှုကို ခြေဖဝါးက နာကျင်မှုက မမှီဘူး။

သူ ဒီမင်္ဂလာပွဲကို လက်စားချေချင်တဲ့ စိတ်တစ်ခုနဲ့ ဇွတ်တိုးခဲ့တာ မှားပြီလား။

Lin ZiHong က သူ့နှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ သူ့ပျော်ရွှင်မှုကို လုယူခဲ့တယ်။ Lin ZiHong ကြောင့် သူ အနာဂတ်တွေ ပျောက်ခဲ့ရတယ်။