ေညာင္ပင္ေအာက္ကစကားဝိုင္းတစ္ခုမွာ မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္ကစကားစလိုက္သည္။
"အဲ့လိုေတာ္ က်ဳပ္တို႔႐ြာက မိန္းမပ်ိဳေလးကိုေတာင္ အဲ့လုလင္က ျငင္းတယ္ဆိုေတာ့ လုလင္က ဘာစိတ္မ်ားရွိေနလို႔လဲ ရိပ္ခ်ိဳဆိုတာကလည္း တစ္႐ြာလုံးက ကာလသားေတြ ဝန္းရံထားတဲ့ အပ်ိဳေလး ဒင္က ဘာကစ္စျငင္းရသတုန္း"
ဆိုၿပီး အလယ္မွာ ခ်ထားတဲ့ ပန္ကန္ထဲက လက္ဖက္သုတ္ကို တစ္ဇြန္းခပ္စားလိုက္သည္ ။
" အို က်ဳပ္တို႔႐ြာရဲ႕ မိန္းမပ်ိဳကို ဒါသက္သက္အရွက္ခြဲတာ အစထဲက မႏွစ္သက္ရင္မႏွစ္သက္ဘူးေပါ့ေအ ခုေတာ့ အရပ္သိသြားမွ
ျငင္းရတယ္လို႔ေအ"
"ဟုပေတာ္"
ထိုစကားဝိုင္ကို သစ္ပင္အကြယ္မွ
ၾကားသြားတဲ့
မရိပ္ခ်ိဳမွာလည္ ေဒါသေရာ အရွက္ပါေပါင္းၿပီး အေတာ္ပင္အမ်က္ႀကီးေနသည္။
*အကိုက က်မကို ျငင္းရေလာက္ေအာင္ ဘယ္လုံမက က်မထက္ သာလြန္ေနလို႔လဲ
က်မထက္ သာလြန္ေနရင္လည္ က်မက သူ႕ထက္သာလြန္ေအာင္ လုပ္မွာမို႔ အကိုက က်မအတြက္ဘဲဖစ္ရမယ္*
ထိုစကားတို႔ကို ရိပ္ခ်ိဳ စိတ္ထဲကသာဆိုလိုက္သည္ ၊ ရိပ္ခ်ိဳရဲ႕ပုံစံက ဇာယဥ္ဖုံးေလးေတြသာဝတ္ဆင္ၿပီး အၿမဲ ပါတိတ္ ထဘီးနဲ႕သာဆန္းျမန္သည္ ၊ သူမွာရဲ႕ ႏူတ္ခမ္းသားမ်ားက အရမ္းႀကီးမထူဘဲ ပါးသည့္ ပုံလည္းမေပါက္ပါ သူမ ႏူတ္ခမ္းက နီညိုေရာင္ျဖစ္သည္ ၊မ်က္ေတာင္မ်ားက အရမ္းႀကီးရွည္ေနတာမဟုတ္ဘဲ သာမန္သာ ၊
သူမရဲ႕ ဆံေကသာမ်ားကိုလည္း အၿမဲ
တစ္ပတ္လွ်ိုသာ အၿမဲထုံး ထားေလ့ရွိသည္။
အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ သူမဟာ ႏူညံ့သိမ္ေမႊးၿပီး နန္းဆန္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေကာင္းျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း သူမရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကေတာ့ မေကာင္းသည့္ စိတ္မ်ားရွိသည္။
"ကိုႀကီး လူရို ! ဗ်ိဳ႕ ကိုႀကီးလူရို! "
ေကာင္းစက္သူတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဖစ္တာေၾကာင့္ အမွတ္စရင္းေတြကို အိမ္ေရွ႕ တန္းယာ မွာစစ္ေနတုန္းခ်စ္ေသာ္အိမ္ထဲဝင္ဝင္ခ်င္း လူရိုနာမည္ကိုတစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေနတာေၾကာင့္ လွမ္းဟန႔္လိုက္သည္။
YOU ARE READING
🍀ကျတော်ချစ်ရတဲ့ဆရာလေး🍀
Action( ကောင်းစက်သူ)ခေါ် (စက်သူ) "ကိုဗဟို လူကို အတင်းလိုက်ပြီး အဖြေမတောင်နဲ့ ကျတော်ပေးချင်တဲ့အချိန်ကျမှပေးမှာပေါ့" ( နေဗဟို )ခေါ် (ကိုလူရို) "ဟာ မရဘူး ကျူပ်က ဆရာလေးကို 1ရက်အချိန်ပေးထားတာလေး ခုပေးမပေးရင် ကျူပ်ခိုးပြေးမှာ" ...
