A Poem Titled Us [ Completed ]

01 : the story never ends

I'm the one you wish you never met.
We all know. The story never ends.

•••••

စိတ်ဆိုသည့်အရာမှာ ကျယ်ပြောသော မြစ်တစ်စင်း၏ အစဖြစ်သည်။ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်၏ နိဒါန်းနှင့်လည်းတူ၏။

အစာတစ်ခါကျွေးဖူးရုံနှင့် ထိုလူ့အား အရှင်သခင်ဟုထင်မှတ်ကာ အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးကို ခါးစည်းခံပေးသည့် သစ္စာရှိသော ခွေးလေးတစ်ကောင်လည်းဖြစ်သည်။

ထိုမျှလောက်အထိ ကျယ်ပြောဆန်းကြယ်သောစိတ်သည် သိပ္ပံပညာရှင်တို့အတွက်မူ စကြဝဠာကြီးကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။ အဖြေရှာလို့မရနိုင်သည့်၊ အဖြေရှာဖို့ကျန်နေသေးသည့် ဒဿနိကများစွာကိုထပ်တူပြုလျှင် စကြဝဠာကြီး နက်ရှိုင်းသလိုပင် စိတ်သည်လည်း နက်ရှိုင်းသည်။

ထို့အပြင် သင်္ချာပုစ္ဆာတစ်ခုနှင့်လည်း ဆင်တူ၏။ အမြင်တွင်ရိုးရှင်းလွန်းသော်လည်း အဖြေထွက်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲသည့်ပုစ္ဆာမျိုးလိုပင်ဖြစ်သည်။

ရှင်သန်နေထိုင်ရာလောကကြီးတွင် လူတစ်ယောက်၏စိတ်ကို ခန့်မှန်းရသည်လောက် အခက်ခဲဆုံးအရာဟာ ရှိပါဦးမည်လား။ မာယာများလွန်းသောစိတ်သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးဆက်ဆံရေးတွင်လည်း အန္တရာယ်အရှိဆုံးရန်သူတစ်ယောက်သာသာပင်။

တော်ရာမှာမနေဘဲ ပျော်ရာသာနေချင်သော စိတ်၏ဒဏ်ကို အလူးအလဲခံစားခဲ့ရသူတစ်ယောက်အဖို့ တင်းခံထားခဲ့သမျှအရာရာကို လက်လွှတ်ချဖို့အချိန် ရောက်လာချိန်တွင်ရော အပြည့်အဝပျော်ရွှင်နိုင်ပါဦးမည်လား။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ။ စိတ်သည် ပျော်ရာ၌သာ နေချင်သည်။ သူလည်း ပျော်ရာမှာသာ နေချင်ပါ၏။ အမှတ်တရများစွာရှိသော တစ်ချိန်က ထိုမြို့လေးဆီ။ ထိုနယ်မြို့လေး၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရွှန်းလဲ့လဲ့မျက်ဝန်းများ၏ပိုင်ရှင် တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီ၌သာ။

များစွာသော စာရွက်စာတမ်းများကြား နစ်မြှုပ်နေသည့် ဖိတ်စာလေးတစ်စောင်ကို ကောက်ကိုင်မိလေတော့ လွန်ခဲ့သော ၈ နှစ်ခန့်က အငွေ့အသက်တို့နှင့် ထိတွေ့ခံစားရသလိုပင်။ ရင်ခွင်တစ်လွှား လှိုက်မောသွားမှုကို အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အယောင်ပြလိုက်သည်။