A Poem Titled Us [ Completed ]

22 : fallin' all in you

You are bringing out
a different kind of me.

•••••

ထယ်ဟျောင်း နေ့လယ်စာစားပြီးသည်အထိ ဂျောင်ဂုက စိတ်ရှည်လက်ရှည်စောင့်ပါသည်။ အချိုပွဲထပ်စားကြရာ၌ ရေခဲမုန့် နှင့် ကိတ်များကို ဂျောင်ဂုသည် သူကိုယ်တိုင်လည်းစား ထယ်ဟျောင်းကိုလည်း ခွံ့ကျွေးရင်းဖြင့် အလုပ်ရှုတ်နေလေသည့်အခါ ထယ်ဟျောင်း၏မျက်နှာမှာတော့ နေမင်းကြီးသာနေသကဲ့သို့ စူးရှဝင်းပနေတော့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် တိမ်စိုင်နောက်သို့ အပြေးလေးတိုးဝင်သွားသော နေမင်းကြီးသည် ထယ်ဟျောင်း၏မျက်နှာတွင် လာသာနေသည်ဟုပင် အထင်မှားချင်စရာပေ။ အေးအေးချမ်းချမ်းဒိတ်လေးတစ်ခုကို ပြန်အစပြုရာ၌ နှစ်ဦးစလုံး၏ အသည်းနှလုံးများသည် လှိုင်းတံပိုးကင်းစင်သော ပင်လယ်ကဲ့သို့ ငြိမ်၍သာ၍ အေးမြစပြုနေခဲ့ပါသည်။

စားခြင်းသောက်ခြင်း ကိစ္စအဝဝပြီးလေသောအခါ အနီးအနားရှိဈေးထဲ ပတ်ကြ၏။ သူတို့ရပ်ကွက်၏ ဈေးလေးနှင့် ထူးမခြားနားပင် ဖြစ်ပါသည်။ လတ်ဆတ်သော ငါးဆိုင်နှင့် ပင်လယ်စာဆိုင်များသည် ဈေးတန်းတစ်လျှောက် နှံ့စပ်၍ရှိနေကြသည်။ လက်ကလေးတွဲကာ ဟိုဒီပတ်ကြည့်ရင်း ရေဘဝဲဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ‌ဖြတ်ကျော်သွားသော ထယ်ဟျောင်း၏လက်ကို ဂျောင်ဂုသည် ပြန်ကာဆွဲထားလေသည်။

ထယ်ဟျောင်း လှည့်အကြည့်တွင် သူ့မျက်နှာရှေ့၌ လှုပ်စိရွစိဖြစ်နေသော လက်လေးချောင်းနှင့် ရေဘဝဲတစ်ကောင်သည် မျက်လုံးနှစ်လုံးအား အစွမ်းကုန်ပြူးပြနေပေသည်။ ထယ်ဟျောင်းသည် လန့်ဖြန့်သွားကာ ကိုယ်ကို အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်သာမက ပါးစပ်ကနေပါ ယောင်ရမ်း၍ အော်မိသွား၏။

" အား ဘာကြီးလဲ "

" ဟား ဟား "

ရေဘဝဲအရှင်ကို လက်မှ ကိုင်မြှောက်ထားသော ဂျောင်ဂု၏ရယ်သံမှာ အစီအရီထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထယ်ဟျောင်းသည် ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် ကြည့်နေသောကြောင့် ဂျောင်ဂုက ပိုတိုး၍ စ,နေပါ၏။

" ဒီအကောင်လေးကိုများ ကြောက်တာလား "

" ဂျောင်ဂု ဝေးဝေးကိုသွားစမ်းပါ "