A Poem Titled Us [ Completed ]

13 : you are the reason

If I could turn back the clock,
I'd make sure the light defeated the dark.

•••••

ညဉ့်ဦးယံသည် အရင်ညများထက် ပိုရှိုင်းကာ အမှောင်ထုသည် နက်နဲလာခဲ့သည်။ အိမ်၏ခြံစည်းရိုးတွင် တပ်ဆင်ထားသော စကြံာလေးသည် လေပြေ၏နှိုးဆော်မှုဖြင့် တရစ်ရစ်လည်ပတ်၍နေလေသည်။ ကောင်းကင်တွင် တောက်ပနေဆဲ ကြယ်များသည် မရှိတော့ပြီဖြစ်၏။

တိမ်မည်းများ ဖုံးအုပ်သွားခြင်းနှင့်အတူ အဝေးပင်လယ်ပြင်တွင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးတို့ လင်းလက်နေလေပြီ။ ဂျောင်ဂုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖိတ်ခေါ်ရာအိမ်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။ ထယ်ဟျောင်းသည် သူဝင်ပြီးကာမှ တံခါးကိုပိတ်ကာ အနောက်ကနေ လိုက်ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

အိမ်ထဲရောက်ရောက်ချင်းပင် လာဗင်ဒါပန်းရနံ့ကို သင်းနေအောင်ရလိုက်ပါ၏။ ထယ်ဟျောင်း၏အိမ်လေးသည် အရင်အတိုင်း တစ်ခုမှ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့လေသည်။ အဘွားဂွန်းဟီရှိတုန်းကလိုပင် တစ်ပုံစံတည်း ထပ်တူညီနေခဲ့ပါသည်။

အခန်းကျယ်ကျယ်တစ်ခုတည်းတွင် ဧည့်ခန်းအတွက်နေရာတစ်ခု ၊ မီးဖိုချောင်နှင့် ထမင်းစားခန်းသည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နံရံများခြား၍မထားဘဲ သူ့အကန့်နှင့်သူ သူ့နေရာနှင့်သူသာ သပ်ရပ်စွာ ရှိနေလေသည်။ အိပ်ခန်းတစ်ခုနှင့် ရေချိုးခန်းကိုသာ တစ်ခန်းစီထားရှိပြီး အိမ်၏ခေါင်းရင်းဘက်အကျဆုံးအခန်းသည် အဘွားဂွန်းဟီ၏အခန်းဖြစ်သည်။

ထယ်ဟျောင်းသည် ထိုအိမ်လေးကို အဘွားဂွန်းဟီလက်ထက်ကလိုပင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်ဟု ဂျောင်ဂုတွေးလိုက်မိပါသည်။ ဂျောင်ဂုသည် ဆိုဖာများရှိရာဘက် လျှောက်လာခဲ့ပြီး ထယ်ဟျောင်းကိုလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သေးသည်။ ထယ်ဟျောင်းသည် အချက်အပြုတ်စင်များရှိရာဘက် မီးဖိုချောင်တွင်ရောက်နေခဲ့ပြီး ဂျောင်ဂုယူလာသည့် နွားနို့ကို ဖန်ခွက်ထဲထည့်နေလေ၏။

တီဗွီစင်၏ဘေးတွင်ထားရှိသော ဓာတ်ပုံဘောင်လေးသည် မြင်သာလှ၍ ဂျောင်ဂုက ကြည့်လိုက်မိပါသည်။ အဘွားဂွန်းဟီ၏အပြုံးလေးသည် ဓာတ်ပုံထဲတွင် သိပ်တောက်ပနေသောကြောင့် ကြည့်နေသူဂျောင်ဂုကိုပါ ပြုံးမိသွား‌စေခဲ့သည်။ ဒီနယ်မြို့လေးကို သိပ်ခင်တွယ်သည့် အဘွားက ဒီမြို့ငယ်လေးမဟုတ်သော တစ်နယ်ခြားမှာ ခေါင်းချသွားခဲ့ရသည်ပဲ။