A Poem Titled Us [ Completed ]

24 : thinking out loud #EPILOGUE

I will be loving you 'til we're 70.
My heart could still fall as hard at 23.

•••••

မြို့ငယ်လေး၏ ဆောင်းရာသီ ရောင်နီဦးသည် အေးမြလှပ၍ နေပေ၏။ ပင်လယ်ပြင်တွင် လှိုင်းတို့သည် ခပ်ငြိမ်ငြိမ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ တဖြေးဖြေး တိုးထွက်လာသော နေမင်းကြီးသည် ဝင်းဝင်းတောက်ပ၍ အရောင်ရှိန်ငြီးနေတော့သည်။

ခြောက်သွေ့သော လမ်းသွယ်‌လေးများထက် သစ်ရွက်ကြွေလေးများ လေဝှေ့ရာအတိုင်း ဝေ့ဝဲနေကြပုံသည် ဟေမာန်ဆောင်း၏ တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော ရသပင်ဖြစ်ပါ၏။ အချစ်ကြိုးနွယ်သော ငြိမ့်ညောင်းညောင်းတယောသံစဉ်သည် နှလုံးသားနှစ်ခုပေါ် အခြေခံ၍ မြို့ငယ်လေးကို ငြိမ်းချမ်းစေဦးမည်လား။

ထယ်ဟျောင်း၏ရုပ်အသွင်သည် မျက်ခုံးချီ၍ မျက်ဝန်းတောက်ကာ တည်ငြိမ်သည့်အသွင်ကို ဆောင်နေသော်လည်း သူ့ရင်သည် လှုပ်ရှားနေပေသည်။ ဒူးပေါ်တင်ထားသော သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်ပေးလာသော လက်နွေးနွေးလေး၏ နူးညံ့သောအထိအတွေ့သည် သူ့စိတ်မီးကို ရေစင်ပက်ဖျန်းပေးသလိုပင်ဖြစ်၏။

ဘေးသို့ငဲ့ကြည့်စဉ်တွင် အေးချမ်းသောအပြုံး‌ကို ဆင်မြန်းထားသည့် ဂျောင်ဂု၏ပါးမို့လေးနှစ်ဖက်မှာ နီရဲစပြုနေခဲ့သည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို အားပေးနေ၏။ အားပေးသူလေး ကိုယ်တိုင်ကပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ထယ်ဟျောင်း၏ မျက်လုံးစူးစူးများသည် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရပေသည်။

ဟောလိုးဝင်းညပွဲတော်တွင် လူသိရှင်ကြားဖြစ်ခဲ့သော သူ့ရဲ့အတိအလင်းဖွင့်ပြောမှုသည် ဤအခြေအနေကို ဖန်တီးလာစေသည်။ ထယ်ဟျောင်းသည် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်အနေဖြင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် အေးအေးငြိမ်ငြိမ် စိုက်ကြည့်နေသော အန်တီဟုန်း၏မျက်နှာကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲသည်အထိ စိတ်မောနေခဲ့သည်။

အန်တီဟုန်းက ငြင်းပယ်လိုက်မည်ကို သူသိပ်ကြောက်ပါသည်။ သူနှင့်ဂျောင်ဂု၏ ချစ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်လိုက်မည့်အဖြစ်အား သူမတွေးရဲလောက်အောင်ရှိသည်။ သူသည် ဂျောင်ဂု၏အမေမှ သူတို့အချစ်ကို သဘောမတူခဲ့ဘူးဆိုလျှင်တောင် နောက်ဆုတ်မည့်သူမဟုတ်ပေ။ ဂျောင်ဂုကို ဆက်၍ချစ်မည်။