A Poem Titled Us [ Completed ]

08 : ex i never had

We were good, but I
guess we're not, though.

•••••

" မင်း အာရုံမစိုက်နိုင်ဘူးလား ထယ်ဟျောင်း။ ပြိုင်ပွဲကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပဲ တွေးနေတာလား "

" တောင်းပန်ပါတယ် နည်းပြ "

အတန်းဖော်များ၏ အကြည့်ကို ထယ်ဟျောင်း ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ သူ၏တောင်းပန်စကားကိုတော့ နည်းပြသည် လက်ခံချင်သည်မဟုတ်ပေ။

" ဟိုတစ်ပတ်ကမှဝင်တဲ့ အသင်းဝင်အသစ်ထက်တောင် မင်းကနှေးနေပါလား။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပုံစံမကျနေတာလဲ ထယ်ဟျောင်း "

ထယ်ဟျောင်းသည် နည်းပြ၏အနောက်တွင်ရပ်ကာ သူ့အား ကုပ်ကုပ်လေးကြည့်နေသော ဂျူနီယာတန်းမှတစ်‌ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုတစ်‌ယောက်သည် သူ့ကို အထူးအဆန်းဟု ထင်နေပုံပင်။ ထိုတစ်ယောက်ပင်မဟုတ် အသင်းသမားများအားလုံးအတွက် ထယ်ဟျောင်းသည် ဒီနေ့တွင် ထူးဆန်းနေသည်။

နောက်တစ်ပတ်၌ သူတို့မြို့နယ်တွင် ကျောင်းပေါင်းစုံ အားကစားပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ကာ ရေကူးသမားများလည်း ဝင်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရေကူးနည်းပြသည် ထယ်ဟျောင်းကို ဒီပြိုင်ပွဲတွင် ကျိန်းသေပေါက် အနိုင်ရကာ ခရိုင်အဆင့်ထိတက်၍ ဆိုးလ်တွင်ကျင်းပမည့်ပြိုင်ပွဲကို ဝင်ပြိုင်နိုင်ရမည်ဟု ရည်မှန်းထားလေသည်။

ဒီရက်ပိုင်းတွင် ထယ်ဟျောင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးတွင် စိတ်မဝင်စားဘဲ တစ်ခုခုဘက်ကို အာရုံရောက်နေပုံရှိ၏။ ထို့ကြောင့် နည်းပြသည် ထယ်ဟျောင်းကို အားမရဖြစ်နေခဲ့သည်။

" ကျွန်တော် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ် "

" တော်ပြီ။ သွားနားလိုက်တော့ "

နည်းပြက ထိုသို့ဆိုသောအခါ ထယ်ဟျောင်းက အားနာစွာကြည့်မိလိုက်သည်။ နည်းပြကြီးသည် ထယ်ဟျောင်းအား ပြိုင်ပွဲနီး၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ဟု ထင်နေခဲ့၏။ တကယ့် တကယ်တွင် ထယ်ဟျောင်းသည် ပြိုင်ပွဲအတွက် ပူနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ့တွင် အခြားအကြောင်းတစ်ခုရှိနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။