One Deep Love

Last Chapter

Luna's POV

Madaming tao. Iyon lang ang nakikita ko mula dito sa taas ng hagdanan. Para akong malulula sa maramming tao na nandito sa loob ng ballroom. All of them are wearing dresses and tuxedo's and coats. High-class families. Papa's business partners are also here, and all of our close relatives and some other distant relatives.

He invited almost all of the celebrities too! What a wealthy guy he is. He's also famous in the social circle so it's normal that almost all celebrities know him. Edi wow. Sana all.

It is not even countdown but the ballroom is full of chitchats. There and here. Napaka-ingay. I don't even know what's happening now..

Kanina ko pa kasi napapansin na parang may mali sa mga tao dito. Dad and my brothers are nowhere to be found. I'm all alone in this crowd of people. Dito pa niya talaga ako pinaupo sa itaas para makita ko daw ng maayos ang mga tao sa ibaba.

This is annoying.

Ako lang mag-isa ang nandito kaya sinong hindi mabo-boring?

Kanina ay nandito pa ang mga kaibigan ko pero ngayon ay nawala din sila! Ang sabi ay mag c-cr lang pero isang oras mahigit na hindi pa sila bumabalik.

Something smells fishy. What are you all plotting again?

I tried calling them but they are out of reach. Nakakainis na sila ah.

"Saan ba kasi sila nag-punta? This party is getting suspicious." Bulong ko sa sarili. Nag-hintay pa ako ng dalawa pang oras pero wala pa ring bumabalik kahit isa sa kanila. Kaya naisipan kong bumaba at ako na mismo ang maghahanap sa kanila.

I had a hard time getting out of the crowd because whenever people sees me, they always talk to me like we're friends for so long. And because I don't want to look disrespectful and arrogant, I talked to them. At inabot ako ng 11pm.

Masasabi kong masaya naman pala makipag-usap sa iba sa kanila. They got my vibes. I think I like some of them..

"Skye? What are you doing out there?" Napalingon ako sa likuran ko ng marinig ko ang pangalan ko. It was briana.

Hay nako. Kalalabas ko lang galing sa ballroom at ngayong nandito na ako sa harap ng garden ay may e-epal na naman?

Lord, ano ba talaga?

"Looking for my friends. Nalulula ako sa daming tao doon sa loob." I responded. Hindi ko na siya i-ge-greet dahil mutual friends naman kami. Sino ba siya para i-greet ko?

"Tara dito sa loob. Malamig dyan. Isa pa, manipis ang tela ng suot mo, baka lamigin ka." Hinatak niya ako papasok sa hallway at ewan ko kung saan kami pupunta.

"Teka, saan ba tayo pupunta? Patungo sa may fountain tayo sa harap ng manor ah. Lalabas ba tayo?" Iba-ibang sabi ko dahil papunta talaga kami doon.

"Kahit saan basta wag lang tayo sa garden. Malamig dun." Mas tinitigan ko pa siya. Mas malamig pa sa may fountain kesa sa garden ah. Hmm, may naaamoy ako.

"Anong tinatago mo sakin, briana?" Deretso kong tanong. Nakita ko ang pag-tigil niya kaya tumigil din ako sa paglalakad. Pilit kong hinuli ang mga mata niya pero parang sinasadya niyang huwag tumingin sa akin.

"Nasaan sila papa, briana? Alam mo siguro kung nasaan sila. Do you know that it's more cold here than the garden? Why did you choose to take me here, of all places? Are you all hiding something from me?" I asked, getting suspicious of their actions.

"Hiding something from you? Wala! Wala! Bakit naman kami magta-tago ng kahit ano sayo?" Iwas tingin niyang ani.

"Hindi ko alam. Itanong mo sa pagong." Pamimilosopo ko. Nakita ko ang pag-lunok niya at ang pag-kagat niya sa kanyang ibabang labi. She does that when she's lying.