One Deep Love

Chapter 15

Athanasia's POV

Nakatingin lang ako sa mga taong nandito ngayon sa loob ng funeral room ni mom. Ang mga kamag-anak namin na mula sa iba't-ibang bansa ay dumating na ngayon. Ang iba sa kanila ay disappointed sa akin dahil wala daw akong nagawa para iligtas si mom. Even her sisters and brothers are disappointed in me, isa pa, ayaw din nila sakin sa kada-hilanang hindi ako totoong anak ni mom at ikalawa ay ampon lang daw ako pero wala akong silbi.

I know they love their younger sister which is mom, but do I deserve their insults? Alam kong ayaw nila sakin pero tama ba na insultuhin ako?

Lima silang magka-kapatid at si mom ang pinaka-bunso. Ang pangalan ni Lola ay Josefina Botticelli at ang pangalan naman ni Lolo ay Alejandro Ambrosio. Nakilala ko lang sila sa album ni mom na palagi niyang pinapakita sa akin nung bata pa ako at masasabi kong kamukha ni mom si lola.

Ang unang anak nila ay si Tito Sandro Ambrosio na ngayon ay 55 years old na. He is fierce, serious, workaholic, at walang ibang ginawa kundi ang ipag-patuloy ang legacy at tradition ng kanilang pamilya. But, he is a good brother to them naman din. He hates me, but not so hate me.

Ang ikalawa at pangatlo ay ang identical twins na sina Auntie Bernadette Ambrosio at Auntie Beadonna Ambrosio na siyang complete opposite ng kaniyang kakambal na si Auntie Berna na palaging seryoso, traditional, maldita, strict, and for her... Etiquette is more important than the freedom of her childrens. Kaya naman ang mga anak niya ay parang mga prinsesa kung kumilos o humawak ng mga bagay. They were perfect at everything. While Auntie Bea is a well educated person, like her twin. But ang pinag-kaiba nila ay masayahin si Auntie Bea, she's jolly, pala-ngiti, may busilak na puso, malambing, at well educated din ang kaniyang mga anak pero nagagawa nila ang kanilang mga gusto basta ba hindi iyon makaka-apekto sa pamilya. They are 49 years old now. Si Auntie Berna ay hate din ako, but nah who cares, anyway? Nakakairita nga siya eh, ma-walang galang na pero ayaw ko talaga sa ugali niya. As in. To the moon and back.

Pang-apat ay si Tito Zamiel Ambrosio. Kambal sila ni mom but not identical. He's 46 years old. Bookworm siya at siya ang nerd ng pamilya. But, a hot nerd to be exact, isa pa he's a genius. Mabait naman siya, pero wag nalang subukan na galitin kasi magqu-quiz yan ng wala sa oras at kung ano-anong tanong ang itatanong sayo na hindi mo alam kung paano sasagutin. Kapag naman hindi mo masagot ng tama ay magpu-push-up ka ng 10 minutes or worse ay patakbuhin ka ng 50 times sa field ng paikot-ikot.

I know because I, myself, have experienced that in my childhood days. But despite all that, ako ang favorite niya sa lahat ng kaniyang mga pamangkin even though hindi nila ako kadugo. Hindi sa pagma-mayabang ha.

Napailing nalang ako ng biglang tumingin sa akin si Auntie Berna saka ako tumayo at nag-paalam muna sa kanila na lalabas ako para salubungin ang iba pang darating.

And when I say favorite...

"Sia, my girl! Halika kay tito mo." Ayan na nga siya. Kaka-baba lang niya sa kanilang dalang limo at lumabas din doon sina tita Celina kasunod ang kanilang limang anak.

"Tito!" Naka-ngiting ani ko sakanya ng maka-lapit ako at niyakap siya. Naramdaman kong hinalikan ni tito ang ulo ko kaya ay mas napangiti ako doon.

"Namiss kita, sia! You grew up so fast, sweetie. Parang kahapon lang ganito ka pa kaliit." May kasamang action na sabi niya na ikinatawa ko.

Nagtataka siguro kayo kung bakit nagta-tagalog sila?

Well, pinoy naman talaga sila nang-ibang bansa lang.

"Tito naman eh. Ang tagal nyo po sa California kaya hindi nyo na nasaksihan ang pag-laki ko. Hi po tita!" Baling ko kay tita ng maka-lapit siya sa amin. Nag-mano ako at hinalikan siya sa pisngi saka nakipag-fist bump sa limang anak nilang puro lalaki. Ilang taon ang agwat nila sakin maliban nalang sa bunso nila. Mas nauna pa kasing nag-asawa at nagka-anak si mom kesa kay tito kaya mas maituturing na mas matanda si kuya kesa kay Kuya Axis.