Μονάχα τώρα...!

~Ερωτευμένη~

-Και μετα επεσε απο την καρεκλα!!
Ο Πετρος εξιστορουσε με τοση ζωντανια μαι ιστορια απο την ζωη του.Ειναι τοσο αστειος!Οταν γελαει αφηνει να φανουν τα λακκακια του και τα μεγαλα καταλευκα δοντια του.'Αγαπη μου!' σκεφτομαι καθως τον κοιταω και γελαω με την ιστορια.
-Ελεινος ο τυπος!σχολιαζω γελωντας και πινω μια γουλια απο το κρασι μου.
-Το ξερω!Ποιος πεφτει απο την καρεκλα του μετα απο ενα φιλι?
Γελαγα πια τοσο δυνατα που,τα γυρω τραπεζια με κοιταγαν με μισο ματι.Ο Πετρος δεν εδειχνε να το εχει παρατηρησει.
-Ξερεις,Αλικη,εισαι πολυ ξεχωριστη για μενα.
Λεει και χαμογελαει.
-Και συ για μενα Πετρο.
Στηριζω το προσωπο μου στην γροθια μου.Κακοι τροποι,το ξερω,αλλα ποιος νοιαζεται?!
-Εισαι απο τα λιγα κοριτσια,ή ισως και το μοναδικο,που με κανουν να γελαω,να μην με κανουν να της βλεπω..."αλλιως"...Σε ευχαριστω για αυτο.
Εγω εχω μεινει να τον κοιταω,χαζευοντας τις κινησεις του στοματος του.Τις κινησεις που κανει με τα χερια του οταν μιλαει,την μικρη ελια που εχει στο πανω δεξι μερος του κουτελου του.Ειναι πραγματικα υπεροχο.
-Τι εννοεις?
Λεω θελωντας να τον χαζεψω λιγο ακομα.Εκεινος ρουφαει λιγο απο το κρασι του και με κοιταει μεσα στα ματια.
-Εισαι οτι καλυτερο μου εχει συμβει,Αλικη.
Ουαου,φιλαρακο,πατα φρενο,δεν σε ξερω και απο χτες!Βασικα απο χτες σε ξερω αλλα και παλι! ΓΑΜΩΤΟ ΘΑ ΣΚΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ?Απλα ειναι καλος μαζι μου!Μου φερεται ενας αντρας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σωστα και συ το χαλας!
-Σε βλεπω σαν την καλυτερη μου φιλη,ειναι τρομερο αυτο που νιωθω για σενα,λες και εισαι η αδελφη που ποτε δεν ειχα!
Οκ απογοητευση.ΗΤΤΑ.Εεεε οκ,δεν τον εβλεπα "καπως" αλλα απογοητευτηκα.Καπως.Οκ ενταξει.ΑΡΚΕΤΑ.
-Μα και γω ετσι νιωθω!Ουτως ή αλλως εχω αγορι.
Με κοιταει σαν να βλεπει κανενα ψαρι με ποδια,ή κατι τετοιο.
-Αληθεια!?Απο ποτε?
Λεει σηκωνοντας το φρυδι του.Προφανως δεν με πιστευει,αλλα οι εντολες ειναι εντολες.Ο Παυλος ειπε,πως πρεπει να το κανω βουκινο.Λεει πως ο Χρηστακης σκοπευει να τον βγαλει απο υποδημο,οποτε πρεπει να διαδωθει γρηγορα η "σχεση" μας.Τελος παντων,εμενα αυτο δεν με πειραζει.Ουτως ή αλλως μονο προς οφελος μου ειναι.Ετσι θα "αναβαθμιστω" και εγω.Η εταιρια μας ειναι πολυ βασικη για τον τομεα της δημοσιογραφιας και το γεγονος οτι τα 'χω με το αφεντικο μου μονο καλο ειναι.
-Απο χτες.
Λεω και καλα ντροπαλα και τον κοιταω χαμηλονωντας το κεφαλι.
-Μα αυτο ειναι υπεροχο!λεει ο Πετρος και σκυβει για να με αγγαλιασει.
-Ει ει,φτανουν οι αγγαλιτσες!του λεω εγω δηθεν αυστηρα και γελαμε.
-Ενταξει,sis.
-Ετσι θα με φωναζεις?
Τον ρωταω καθως εκεινος δαγκωνει λιγο απο την μαργαριτα που παραγγειλαμε.
-Ναι αμε!Δεν σαρεσει?
Λεει εκεινος γελωντας.
-Πως δεν μαρεσει!Αλλα μην περιμενεις να σε πω bro!Εχω αδερφο και δεν σκοπευω να αποκτησω δευτερο!
Του λεω μεσα απο τα γελια μου.Και οι δυο γελαμε.Περναω τοσο ομορφα.