Μονάχα τώρα...!

~Ενοχλημένη~

Συνεχιζω να γραφω το αρθρο,μεχρι που το τελειωνω.Πραγματικα βγηκε πολυ ομορφο.Το στελνω στον Παυλο και οσο περιμενω για την εγκριση του,βγαινω λιγο απο το γραφειο,κατευθυνομενη,προς την κουζινα.Χρειαζομαι οπωσδηποτε εναν καφε.Κατεβαινω τις σκαλες,μιας και δεν εχω ορεξη να περιμενω στο ασανσερ.Αληθεια για τι πραγμα να θελει να μου μιλησει η Ελευθερια?Ισως για την αποπειρα της . . .Ομως γιατι να μην το συζητουσαμε τωρα?Περιεργο.
Ανοιγω την πορτα της κουζινιτσας.Βλεπω την Κωσταντινα να φιλαει καποιον που αληθεια δεν μπορω να διακρινω.
-Ωχ συγγνωμη!
Λεω προσπαθωντας να πνιξω τα γελια μου.
Τοτε τον βλεπω.Εχει κοκκινα σημαδια στο λαιμο του και στο προσωπο του,τα χειλια του πλεον βαμμενα απο το φτηνο κραγιον της.Τα ματια του λιγουλακι θωλα,τα χερια του τρεμουν.
-Συγγνωμη,αληθεια,συνεχιστε,μην σας ενοχλω!
Κλεινω την πορτα με δυναμη και φευγω με γρηγορο βημα.Δεν κανει τον κοπο,ουτε να με ακολουθησει.Εμ βεβαια,τι πιστευα,σε χρησιμοποιησε.Οπως ολοι αλλωστε.Μονο..Οχι και αυτος με πληγωσε.Δεν εφταιγε αυτος το ξερω,ομως και παλι!Κουτουλαω πανω σε καποιον και ριχνω τα χαρτια του.
-Συγγνωμη..
Λεω σιγανα και σκυβω να τα πιασω.Τα μαζευω οπως οπως και του τα δινω.Τοτε τον βλεπω.Εχει μπλε ματια και τα πιο ομορφα καστανα ή μαυρα μαλλια.Δεν μπορω να τα διακρινω καλα,τα καλυπτει το σκουφακι του.Ωχ Θεε μου!
- Ειμαι και γω απροσεκτος!
Λεει και χαμογελαει.Εχεις και ωραιο χαμογελο πουλακι μου...
-Εγω να δεις!Ριχνω συνεχως κοσμο κατω!Και τις προαλλες επεσα πανω σε καποιον στον δρομο και-
-Ενταξει ησυχα!(μου χαμογελαει).Ειναι ενταξει!Δεν επαθα και κατι!
Πες κατι βλαμμενο!
-Αλικη!
Του δινω το χερι μου για να μου και το δικο του ονομα.
-Βασιλης,χαρηκα!
-Παρομοιως.Εδω δουλευεις?
Θελω τοσο πολυ να μιλησω σε καποιον αυτην την στιγμη,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΣΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ!
-Ναι εδω.Στον τριτο για την ακριβεια.Ειμαι υπευθυνος για το σχεδιο.Υπευθυνος οροφου.
Μολις μιλησα σε εναν υπευθυνο οροφου?ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ? Μηδεν στους τροπους Αλικη παιδι μου.
-Ωχ με συγχωρειται!Δεν το ηξ-
Εκεινος γελαει.
-Μα εισαι καλα?Επειδη εχω εναν ψωροτιτλο θα μιλαμε και στον πληθυντικο?Ουτως ή αλλως,ειμαστε πολυ κοντα στην ηλικια!
Αυτο ισχυει. . .
-Ναι οντως!
Λεω γελωντας με την χαζομαρα μου.
-Παπασταυροπουλου,σε θελω στο γραφειο μου.
Ακουω μια φωνη απο πισω μου και μαντεψτε ποιανου ειναι!Γυρναω και τον βλεπω.Στεκεται με τα χερια στις τσεπες και τα ματια του δηλωνουν θυμο.Ας θυμωνει οσο θελει.
-Μαλιστα κυριε Μητροπουλε.Βασιλη,θα τα ξαναπουμε!
Δηλωνω και του σκαω ενα χαμογελο.
-Εννοειτε Αλικη!
Χαμογελαει και φευγει.Αχ τι κουκλος που ειναι!Οχι και σαν τον Παυλο βεβαια. . .
Τον πλησιαζω και εκεινος μου κανει νοημα να μπω στο ασανσερ.Μολις κλεινουν οι πορτες,πλεον σιγουρευομαι για το ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.
-Αληθεια πιστευεις πως θα ζηλεψω?
Λεει σηκωνοντας το φρυδι του και κοιτωντας με απειλητικα.
-Δεν εκανα κανεναν να ζηλεψει.Δεν μου επιτρεπεται να συνομιλω με συναδελφους μου?
Λεω σε απολυτο ειρωνικο τονο.
-Ξερεις οτι ζηλεψα Αλικη.Και οσο για πριν-
-Δεν θελω να ξερω τιποτα.Ουτως ή αλλιως,δεν ειχαμε ποτε τιποτα.
Γυρναω το κεφαλι μου απο την αλλη,μη θελωντας να αντικρισω τα ακαταμαχητα πρασινα του ματια.Ακουω το βημα του να με πλησιαζει.Τον αντικριζω.
-Ετσι θελεις να γινει Αλικη?
Δεν ειναι πληγωμενος.ΟΧΙ ΟΧΙ. ΔΕΝ γινεται να ειναι πληγωμενος!Αν ειναι ΑΥΤΟΣ πληγωμενος, εγω δηλαδη τι ειμαι?
-Ειναι καλυτερο για ολους μας.
-Ε λοιπον οχι για μενα.
Ανοιγουν οι πορτες και κατεβαινει,πηγαινωντας προς το γραφειο του.Με περιμενει.
Στριβω και πηγαινω στο γραφειο μου και κλειδωνω.ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΓΩΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΩΡΑ?!?
Η πορτα κανει να ανοιξει,ομως ΟΥΠΣ!Τι κριμα που κλειδωσα!
-Αλικη ανοιξε γαμωτο μου!
Χτυπαει την πορτα και εγω βαζω μουσικη στα ακουστικα μου και συνεχιζω με την υπολοιπη δουλεια.

Περνω την τσαντα μου.Ηρθε η ωρα να σχολασω,επιτελους.Ανοιγω την πορτα και κατευθυνομαι προς την Υποδοχη 6.
-Γεια σου Αλικη!Ο Παυλος μου ειπε να περασεις απο το γραφειο του διαφορετικα,δεν μπορω να σου δωσω την καρτα σου.
Ω,μα φυσικα!Δεν μπορω να ξεφυγω απο το αφεντικο μου.
-Σε ευχαριστω Κωσταντινα!
Λεω με ενα ψευτικο χαμογελο στο προσωπο μου.Γιατι ψευτικο ομως?Εκεινη φταιει αμα εκεινος της χιμιξε?Με αυτην την σκεψη προχοραω στον διαδρομο για το γραφειο του παρατηρωντας τους πινακες.Ξαφνικα στο μυαλο μου σκαει ο Σταυρος.Σαν το κυμα στην προκυμαια,αναπαντεχα αλλα με τοση δυναμη που σε κανει να κλεισεις τα ματια,δεν θελεις να σου καψει τα ματια το αλατι.
-Περασε.
Ακουω την απαντηση του απο μεσα στο χτυπημα μου.
Ανοιγω την πορτα και δεν τον βλεπω πουθενα.Κλεινω την πορτα και κοιταω γυρω μου.Αφαντος.Ξαφνικα ανοιγει μια πορτα και βγαινει εκεινος.Φενεται λιγακι νυσταγμενος ή κατι τετοιο.
-Ασε με να σου εξηγησω. . .
Περιμενω.Εχω πολυ υπομονη.
-Λοιπον?
Τον κοιταω και καθομαι σταυροποδι στην καρεκλα του.Εκεινος ερχεται απο πισω μου και μου πιανει τους ωμους.Ανατριχιαζω λιγακι.
-Ημουν σε φαση περιεργη ενταξει?
Λεει σε απολογητικο τονο,πραγμα που με εξοργιζει.
-Ω αληθεια?
Λεω προσπαθωντας να μιμηθω την φωνη του.
Εκεινος φευγει απο πισω μου και καθεται απεναντι μου.
-Οταν σου ειπα πως σε αγαπαω το εννοουσα,συνεχιζει,αλλα αυτο ειναι το θεμα.Δεν γινεται να εχω σχεση με κοπελα.Απλα δεν γινεται.Δεν μου το επιτρεπει ο Χρηστακης και ηθελα να του δειξω πως ετσι κανω με ολες.
Οση ωρα μιλαει,προσπαθει να συγκρατησει τα δακρυα του.Ναι σιγα,σιγα μην κλαψει ΑΥΤΟΣ για...εσενα.Ενα ΤΙΠΟΤΑ.
-Απλα πες μου τι θελεις να κανω και ας ξεχασουμε την ολη φαση ενταξει?
Εκεινος αναστεναζει και κλεινει τα ματια του.Γερνει πισω και τεντωνει τα χερια του προς το ταβανι.Μα καλα,tai chi ηρθαμε να κανουμε?
-Οπως θες.
Μου δινει καποιες πληροφοριες για την ανταλλαγη και το μερος.Ποσο ψυχρος ειναι.Ποσο ηλιθιος.Ποσο υπερβολικα ΒΛΑΚΑΣ.
-Αυτα λοιπον.Να ερθω μαζι σου?Μπορει να τρομαξεις.
Μα τι νομιζει?Οτι μιλαει με κανενα ΤΡΙΧΡΟΝΟ?
-Ξερεις μπορω να δωσω ενα πακετο ενταξει?Ουτε παρκινσον,ουτε αγοροφοβια εχω!ΓΙΑΥΤΟ ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΣΑΙ ΕΤΣΙ!
Χτυπαω τα χερια μου στο γραφειο και νιωθω μια τουφα απο τα μαλλια μου να πεφτει στο κουτελο μου.Εχω λαχανιασει απο την ενταση που εβαλα,και νιωθω πως ειμαι αβοηθητη μπροστα του.Εκεινος φτιαχνει την τουφα μου με το χερι του και με κοιταει οση ωρα την βαζει στην θεση της.
-Ξερεις,δεν χρειαζεται να μου δειχνεις πως με μισεις.Το ξερω ηδη.
Γυρναει απο την αλλη και φευγει.
Μα. . .Εγω. . .Εγω. . .Εγω πρεπει να του πω πως. . .Πως. . .πως. . .Τον αγαπώ.

-----------------------------
Vote kai comment!♥️
-Caramelta 🍬