Μονάχα τώρα...!

~Εκπλήξεις στον καθρέφτη~

Αλίκη

Ακουγεται ο χτυπος της πορτας πανω...στην θεση της...τελος παντων,και ανατριχιαζω.Εφυγε λοιπον η Ελλη.Η ωρα ειναι εννεα και μιςη το βραδυ.Δυστυχως πρεπει να αρχιζω να ετοιμαζομαι.
Μετα απο ωρες Pretty Little Liars και ΤΟΝΩΝ παγωτου,μπαινω στο μπανιο.Καθως περνω το τηλεφωνο του ντους στο χερι μου,ακουω ενα αλλο γνωριμο τηλεφωνο να χτυπαει.Αφηνω λοιπον το μπανιο για την ωρα και βγαινω εξω,μιας και δεν εχει τρεξει ουτε σταλα νερου πανω στο σωμα μου.Ως γνωστον ομως ποτε δεν βρισκεις αυτο που θες την ωρα που θες.'Ναι?Amber Alert εκει?Ναι,εχασα το κινητο μου.' Πιο πολλες ελπιδες εχω εκει.Στριβω λοιπον απελπισμενη να ξαναμπω στο μπανιο,οταν μπροστα μου βρισκεται ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ενα τραπεζι!Μα για ονομα του Θεου,πρεπει να τακτοποιησω αυτο το σπιτι.Σημειωση στον εαυτο μου:Να κατσαδιασω τον Σταυρο.
Και μαντεψε ποιος ειναι πανω στο τραπεζι.
-Ετσι και εξαφανιστεις ξανα!...
Φωναζω θυμωμενη στο κινητο μου.Το σηκωνω χωρις να δω την οθονη.
-Καποια αργει πολυ να σηκωσει το τηλεφωνο!
Ακουγεται η φωνη του Πετρου στο αυτι μου.
-Την ορεξη σου ειχα!
Ξεφυσαω εγω καθως προχοραω στην κουζινα.Γυμνη.
-Μμμμ,μαλιστα καποια εχει και νευρα?Τελος παντων!
Μονολογει εκεινος και θελω να του δωσω με ολη μου την δυναμη μια ΓΕΡΗ κλωτσια στο καλαμι.
-Το βραδυ θελεις να ερθεις μαζι μου σε ενα παρτυ?Θα περασουμε καταπληκτικ-
-Δεν μπορω αποψε.
Τον διακοπτω-αγενεστατα- πριν συνεχισει και με "ψησει".
-Ελααα!Δεν μπορεις να το ακυρωσεις?Σου ορκιζομαι αν θελεις να δεις τον καινουργιο κυκλο στο Pre-
-Πετρο!Δεν γινεται!Εχω δουλεια!Σημαντικη!
-Καλα...
-Με καθυστερεις θελεις κατι αλλο?
-Οχι..Τιποτα.
Απο τον τονο της φωνης του καταλαβαινω πως δεν ειναι και πολυ ενταξει,με αυτο.
-Ει!Σου υποσχομαι καποια αλλη φορα!
-Μα σημερα ειναι το παρτυ!
Γκρινιαζει εκεινος.
-Ελα τωρα Πετρο,κανεις σαν πενταχρονο!
-Ναι!!Ειμαι ενα πενταχρονο!!
Γελαει εκεινος και μιλαει με μια παιδικη προφορα.
-Stop it.
-Εσκασα.
-Κουκλε,κλεινω,παω για μπανιο.Τα λεμε!
-Αντε καλη απολυμανση!
-Σταματα επιτελους ανωρημε!
Απανταω στην "ευχη" του και σκαμε στα γελια.
Αφηνω το ακουστικο στο αγνωστο προελευσης τραπεζι,οταν ακουω κλειδια στην πορτα.Ο ΣΤΑΥΡΟΣ!!!
Τρεχω με ολη μου την δυναμη,ταχυτητα,ΤΑ ΠΑΝΤΑ,προς το μπανιο και πηδαω κυριολεκτικα στο ντους,κλεινοντας με φορα την ημιδιαφανη γυαλινη πορτα.Πως δε εσπασε,η καημενη.Ακουω βηματα στο σαλονι και δεν αφηνω το νερο να τρεξει.Κατι μου λεει να μην το κανω.Εγω ειμαι ρε ηλιθια,εγω! Φωναζει μια φωνη μες το κεφαλι μου και δινω μια σφαλιαρα στι μετωπο μου να συνελθω.Βασικα θελω να παρακολουθησω λιγο τον "συγκατοικο" μου.Αφου λοιπον ακουμπαω το αυτι μου στην εισοδο του ντους,ακουγονται βηματα να πλησιαζουν.Ακουω ενα σιγανο σφυριγμα.Σταυρος.Στα καλα του καθουμενου,ακουγεται η βρυση του μπανιου να ανοιγει και ενα δυνατο ringtone να παιζει.Οχι το δικο μου.Σιωπη για λιγο,μετα το χαρακτηριστικο,παρακαλω,που ολοι λεμε.
-Α γεια σου,Αναστασια!
Σιωπη ξανα.Θυμαμαι πως δεν εχει αδερφια.Τιποτα.Την μαμα του,μηπως?
-Ναι αμε!
Γαμωτο τι συμβαινει?
-Που?
Με κυριευει περιεργεια.
-Δεν γινεται εδω.Μενω μαζι με..μια κοπελα.
Κλεινει η βρυση και εγω κολλαω περισσοτερο στο τζαμι.
-Οχι δεν ειναι η κοπελα μου.
Γινομαι στρειδι στην πορτα.
-Σου ειπα,δεν παιζει κατι.
Ακουγεται εκεινος οαπως εκνευρισμενος.Σιωπη ξανα.
-Και γω χαρηκα πολυ!Μα δεν μπορω αυτην την βδομαδα καθολου.
Ακομα και πισω απο την πορτα μπορω να διακρινω το χαμογελο του.Γαμωτο.
-Ισως την επομενη?Θα ηθελα να σε συναντησω!
Συνεχιζει αργα.Ακουω βηματα να πλησιαζουν.ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΑ.Στεκεται ακριβως μπροστα μου και ακουμπαει την πλατη του στο τζαμι.Προσπαθω να μην αφηνω την ανασα μου να ακουστει.Δεν πρεπει να μαθει οτι ακουω.
-Ενταξει.Τα λεμε.
Σιωπη.Περιμενει.
-Θα σε παρω εγω αν,οταν ειναι.Γεια.
Με ποιαν μιλαει τετοια ωρα?Που ηταν?Τι γινεται?Εκεινος ξεφυσαει και υποθετω πως βαζει το τηλεφωνο σε καποια τσεπη του.Βλεπω ξεκαθαρα το προφιλ του αν γυρισω λιγο προς τα δεξια.Αυτη η αξυρισια του με τρελαινει.
-Τι και αν δεν θελω να προχωρησω?
Ξεφυσαει εκεινος ξανα και βαζει το προσωπο του στις χουφτες του.Απελπισια?Γαμωτο,τι λεει?
-Αν δεν θελω να φυγω?
Μιλαει ξανα μονος του αυτην την φορα γερνωντας το κεφαλι του πισω,πραγμα που σημαινει οτι θα μπορεσει να με δει αν γυρισει λιγο το κεφαλι του δεξια.Πεφτω λοιπον στα γονατα,και προσευχομαι να μην ακουει την βαβουρα που γινεται πισω του.
Ομως σαν φυσιολογικος ανθρωπος,εχει αυτια,και οποιοσδηποτε με αυτα,θα μπορουσε να ακουσει το σαμπουαν να πεφτει απο το πεζουλι του παραθυρου που το ακουμπησα.Σκατα.
-Αλικη?
Ρωταει εκεινος λες και υπηρχε περιπτωση να μην ειμαι εγω.
-Τσα!
Του λεω εγω,ομως δεν αποκαλυπτομαι.
-Ποση ωρα εισαι εδω?
-Καλη ερωτηση.Δεν ξερω.Ισως αρκετη για να ακουσω την κληση σου.
Απανταω χωρις κανεναν τονο ειρωνειας στην φωνη μου.
-Περιεργη.
Λεει εκεινος γελωντας.Πολυ χαλαρος.
Αφηνω το νερο να τρεξει επιτελους.
-Αναστασια λοιπον!Ενδιαφερον..!
Λεω γελαστα.Να σημειωθει ο σαρκασμος της περιστασης.
-Ναι..Μια κοπελα που γνωρησα στο παρκο.
-Α εκει ησουν 50 ωρες?
Λεω εγω,περισσοτερο στον εαυτο μου.
-Καποια ειχε καλεσει την Ελλη,τι να κανω να κρυφτω σε καμια τρυπα να μην με βλεπετε?
Γελαει.
-Καλη ιδεα!
Απανταω γελωντας.Μα πως να θυμωσεις στον ΣΤΑΥΡΟ?
-Θελεις παρεα?
Ακουγεται μετα απο ωρα η φωνη του την στιγμη που κλεινω το νερο,οταν πια εχω τελειωσει.
-Μολις τελειωσα,αμα θες μπε-
-Μα,οχι.ΜΑΖΙ να μπουμε..
Να τα μας.Αυτο που δεν ηθελα.Τωρα παρτο στην πλακα και μην μιλας καθολου!
-Μμμ,δυστυχως κυριε Πεφτουλα,εχω να παω σε μια δουλεια..Καποια αλλη φορα!
Γελαω εγω και ανοιγω την πορτα του ντους,καθως αρπαζω και μια πετσετα.Τυλιγομαι σαν λουκανικο,καλου κακου,και βγαινω εξω.Γενικα δεν ειμαι χαριτωμενη ομως εκεινη την στιγμη,πρεπει να ειμαι αξιολατρευτη.Επισης αν δεν σας το εχω πει,ειμαι και πολυ ψωνιο!Ενημερωτικα παντα.
-Πσσσς!
Κανει ο Σταυρος και εγω σκαω στα γελια,περπατωντας ξυπολυτη προς το δωματιο μου.Με ακολουθει,με αργο βημα.Ανοιγω την ντουλαπα μου και βγαζω ενα τζιν,και ενα φαρδυ φουτερ.Ειπαμε.ΟΧΙ χαριτωμενη.Θα βαλω τα Vans μου,τα οποια ειναι ετοιμα να λιωσουν.Ειναι το αγαπημενο μου ζευγαρι.Ανοιχτα κοκκινα.Το φουτερ ειναι μπεζ με λιγο κοκκινο οποτε..!
-Αυτα θα βαλεις?
Ρωταει καπως...ΑΗΔΙΑΣΜΕΝΟΣ??.. ο Σταυρος.
-Αγορι μου,δεν φευγεις,να αλλαξω?Αντε που μας εμαθες και την μοδα!
-Βλακα.
Λεει εκεινος ομως με χωνει στην αγγαλια του.Τα γενια του τριβουν την κορυφη του κεφαλιου μου.Ας μην φυγω ποτε απο δω.
-Εαν θελεις..μπορουμε να παμε αυριο για φαγητο..Τι λες?
Μου προτεινει,και δεν εχω παρα να δεχτω την προταση του.Αρχικα ομως...Ας τον παιδεψουμε λιγο!
-Μπα?Ακουσα πως δεν μπορεις καθολου αυτην την εβδομαδα!
Μιμουμαι την φωνη του.
-Για την Αναστασια.Οχι για εσενα!
Λεει εκεινος απολυτως φυσιολογικα λες και και ειπε πως ο Styles ειναι κουκλος.
-Οκ.
Απανταω απλα,φορωντας τα εσωρουχα μου,εχωντας φυσικα υποχρεωσει τον φιλαρακο μου να βγει εξω.Προκαταβολικα.Ποτε δεν ξερεις μαυτον τον ανθρωπο.
-Λοιπον?Με ποιον θα βγεις?
Ρωταει εκεινος καπως διστακτικα.Παρολο που δεν μπορω να τον δω,μπορω καταλαβω την εκφραση του.
-Δεν θα βγω σε κανα παρτυ ή κατι τετοιο.Δουλεια,εχω,ΔΟΥΛΕΙΑ.
Ησυχια.
-Α.Ενταξει.Τελος παντων,μπαινω για μπανιο τωρα,οταν ειναι να φυγεις,πες μου.
-Αα κατσε λιγο!
Φωναζω τρεχοντας πισω του,ακομα μονο με το φουτερ μου.Τον πιανω απο το μπρατσο και τον σταματαω.
-Ελα.
Μου λεει εκεινος γυρνωντας προς το μερος μου.
-Εαν θες μπορεις να την συναντησεις,δεν εχω θεμα αληθεια και το γεγονος οτι δεν μιλαμε πια οπως παλι-
Απο εκει και περα,ολα γινονται τρομερα γρηγορα.Το χερι του χαιδευει το προσωπο μου,και το αλλο με σπρωχνει απαλα προς τον τοιχο του διαδρομου,καθως τα χειλη του σφραγιζουν τα δικα μου.Συνεχιζω το φιλι,και εκεινος δαγκωνει απαλα το κατω χειλος μου,δινοντας του προσβαση με την γλωσσα του.Το φιλι εμβαθενει,και χανομαι για λιγο.
-Uff,σταματα πια να μιλας.
Τα ματια του βγαζουν σπιθες.
-Πηγαινε βαλε κανα παντελονι,θα κρυωσεις.
Συνεχιζει.Χαμηλωνει τα ματια του και κοιταει το σωμα μου.
-Απλα μην με κοιτας με αυτο το βλεμμα.Με σκοτωνει.
Ξαναλεει.Κανω μεταβολη και εκτελω την εντολη του.Ντυνομαι βιαστικα και παιρνω τα απαραιτητα,για μια εξοδο.Δεν μπορω να καταλαβω αυτον τον ανθρωπο.Τι θα κανω?Κλεινω τα ματια μου και ξαναπαιζεται η σκηνη του φιλιου.Περπαταω δειλα προς το μπανιο και σταματαω λιγο πριν την πορτα.
-Χευ,Σταυρο,φευγω ενταξει?
Ρωταω καπως επιφυλακτικα.Σιωπη.
-Γιατι μου μιλας ετσι?
Φωναζει εκεινος για να τον ακουσω.
-Πως δηλαδη?
Απανταω εγω,χαμογελωντας.
-Χευ,Σταυρο,φευγω!
Μιμιται την φωνη μου.Ετσι ακουγομαι?!
-Σταματα ανοητε!
Φωναζω και παω να φυγω,οταν ακουω την πορτα του μπανιου να ανοιγει με δυναμη και εναν Σταυρο να με αγγαλιαζει απο πισω σφιχτα.
-Τι ειπες?
Ρωταει γελωντας.
-Οτι εισαι ανοητος!
Τσιριζω εχωντας σκασει στα γελια.
-Ετσι εισαι?
Κανει μια ρητορικη ερωτηση και με γυρναει αποτομα πανω του και με σηκωνει στον ωμο του.
-ΣΤΑΜΑΤΑΑΑΑΑ!
Φωναζω ξανα αλλα το διασκεδαζω οσο δεν παει.
-Πες το!
Ξερω τι θελει.
-Εισαι πανεξυπνος!
Φωναζω καθως αυτος με κανει γυρω γυρω στον αερα.Μολις το λεω σταματαει αμεσως και με κατεβαζει.
-Χαζε.
-Χαζη.
Λεει εκεινος και με αγγαλιαζει ξανα,αυτην την φορα λες και ειναι η τελευταια.

Σταυρος

Ειμαι πολυ ευτυχισμενος,αυτην την στιγμη.Το νερο τρεχει πανω στο σωμα μου.Εφυγε η Αλικη αλλα δεν μπορουσε να μου αφησει καλυτερη αναμνηση.Θα γυρισει που θα παει?Θα την ξαναδω συντομα.Βγαινω βιαστικος απο το μπανιο.Ομως μια εκπληξη με περιμενει πανω στον καθρεπτη,γραμμενο με ενα κραγιον της Αλικης.
"Μα τι κριμα που αυτο το βλεμμα ΟΝΤΩΣ θα σε σκοτωσει.Κριμα και αδικο δεν βρισκεις? Θα τα πουμε συντομα. Ισως η Αλικη να θελησει να μαθει την αληθεια για το παρελθον σου. Π.Μ. "
_______________________________________

Ελπιζω να σας αρεσουν οι ανατροπες!Το ξερω πως εχω γραψει γυρω στα τρια κεφαλαια μεχρι να δει την Ελευθερια,αλλα βρηκα την ευκαιρια να ξεδιαλυνω λιγο την κατασταση!
Ενταξει τι να πω,1000 ευχαριστω,ειστε οι καλυτεροι αναγνωστες,σχολιαστες,κριτες!Στηριζετε τοοοοσο πολυ την ιστορια μου!
Χμ,μελο,ε?
Φιλια πολλα πολλα! ❤️❤️
-Caramelta 🍬