ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာအပ်နှင်းပွဲ ပြီးစီးသည်နှင့် အသင့်စောင့်နေသော ကားဆီသို့ ဦးခေါင်ဘုန်းတည် လျှောက်လာလိုက်သည်။ ဒရိုင်ဘာစိုးမြင့် ဖွင့်ပေးလာသော ကားတံခါးမှတစ်ဆင့် နောက်ခုံတွင်ဝင်ထိုင်လိုက်တော့ ကားထွက်ပြီးမကြာမီ မြည်လာသောဖုန်းကြောင့် ခေါ်ဆိုသူကိုကြည့်လိုက်ရင်း သူပြုံးမိရ၏။
"ဟဲလို ဆွီတီ သမီး"
"-----"
"နေကောင်းလားသမီး...၊ ဖေဖေ့ဆီ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ကလည်း ဖုန်းမခေါ်ဘူး။ သမီး အဆင်ပြေရဲ့လား"
"-----"
"ဒါဖြင့် ဒီတစ်ခါပိတ်ရက်လည်း ပြန်မလာဖြစ်ပြန်ဘူးပေါ့"
"-----"
"သမီးတို့ Assignment တွေရော၊ OJT (On Job Training) တွေရောနဲ့ရှုပ်နေမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါကျောင်းပိတ်ရက်တော့ သမီးပြန်လာမယ်လို့ ဖေဖေမျှော်လင့်ထားတာ..."
"-----"
"ဟားဟားဟား...။ဖေဖေ့သမီးကတော့လေ...၊ လွမ်းတာပေါ့သမီးရဲ့။ ဖေဖေ့သမီးကိုဖေဖေက မျက်စိအောက်ကတောင် အပျောက်ခံချင်တာမဟုတ်ဘူး"
"-----"
"အဲ့ဒါက ဖေဖေအဲ့ဒီကို အစည်းအဝေးကိစ္စနဲ့လာရလို့လေ...၊ အဲ့ဒါကြောင့်တောင် သမီးနဲ့တွေ့ရသေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ဖေဖေ့သမီး ပညာလောဘကြီးပုံနဲ့ သမီးနဲ့တွေ့ရဖို့တောင်မလွယ်ဘူး"
"-----"
"ဘာလဲသမီး၊ သီတင်းကျွတ်ကန်တော့တာဆိုပြီး ဖေဖေ့ကိုလာဘ်ထိုးတာလား ဟုတ်လား"
လစ်လပ်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို အကြည့်ရောက်ရင်း
"အဲ့စကားကိုပြောခဲ့တဲ့သူက William Shakespeare ၊ ကမ္ဘာကျော်ပြဇာတ်ရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာကြီးပါ"
ကိုယ့်မျက်လုံးတည့်တည့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပီပီသသဖြေကြားလာသည့် လူငယ်ကို ပြန်မြင်ယောင်မိတော့ ဦးခေါင်ဘုန်းတည် ပြုံးမိသည်။ ဖုန်းတစ်ဖက်ဆီက အသံကြားရခါမှ အတွေးစကို ပစ္စုပ္ပန်ဆီပြန်ဆက်စေရသည်။
"-----"
"ဟုတ်ပါပြီဗျာ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါဆိုလည်း နားဦးလေသမီး၊ အခုမှပြန်ရောက်တာဆိုရင်။သြော် ဒါနဲ့၊ ဖေဖေက မုန့်ဖိုးရောပြန်ပေးရဦးမှာလား"
أنت تقرأ
ကိုကို့ကို
عاطفية"Love Triangle" Pen Missing the Ink, Ink Kissing the Paper. Saket_ Quotesman
