ကိုကို့ကို

16

ပြားပန်းခတ်မျှ သွားလာနေသောသူများကြား ကြွကြွရွရွလျှောက်လှမ်းလာသော ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်သံသည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့အရောက်ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆိုင်ဘက်ကိုမျက်နှာမူလိုက်သည်နှင့် ဝန်ထမ်းကောင်မလေးက ဆိုင်တံခါးကိုဆွဲဖွင့်ကာ သူ့ကိုနှုတ်ဆက်သည်။ လာဗင်ဒါနံ့ သင်းသင်းလေးရနေသော ဆိုင်ခန်းလေးထဲ Classic တီးလုံးသံလေးကတငြိမ့်ငြိမ့်ထွက်ပေါ်နေသည်။
အလင်းရောင်ပေးထားသော မှန်ဘောင်ရှိုးကေ့စ်များဆီ ဦးတည်လိုက်တော့ ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူက ဖော်ရွေစွာနှုတ်ဆက်ပြန်သည်။ ကုတ်အင်္ကျီအစင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ ဝန်ထမ်းရင်ထိုးအရ အရောင်းမန်နေဂျာဖြစ်ဟန်တူသည်။ သူတစ်ချက်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့

"Miss ဘာအလိုရှိပါသလဲ။ ဒီဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ ပြထားတာတွေက ဒီတစ်ပတ်မှရောက်တဲ့ ပစ္စည်းသစ်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ...."

ခရားရေလွှတ်ပြောမည့် စကားသံတို့သည် ထောင်ပြဟန့်တားလာသော လက်သွယ်သွယ်လေးတစ်ဖက်ကြောင့် ရပ်တန့်သွားရသည်။ နားမလည်သလိုကြည့်လာသည်မို့ မှန်ဘောင်ပေါ်ရှိ ကတ်တလောက်တစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်ကာ

"ဒီထဲကစာတွေ ရွတ်ပြနေတာမလား။ နောက်မှဖတ်လိုက်မယ်။ အခုတော့ နာရီအရင်ရွေးဦးမယ်"

တစ်ဖက်လူက မျက်နှာပျက်သွားသလိုရှိသော်လည်း အလွတ်ကျက်ထားသည့်စာများ ထိုင်ရွတ်ပြနေမှာကို နားထောင်ပေးနေရတာထက်စာလျှင် တော်သေးသည်။ ထို့နောက် သူ့အာရုံတို့ကို မှန်ဘောင်ထဲရှိနာရီများဆီ ပြန်ရွှေ့လိုက်ရင်း မနေ့ကမှ Nail Art ဖော်ထားသော လက်ချောင်းလေးများကို မှန်ဘောင်ပေါ်တွင် တ‎တောက်တောက်ရွှေ့နေမိသည်။

ဆိုင်ထဲဝင်စက တီးလုံးသံအပြီး ဒုတိယမြောက် တီးလုံးသံအဆုံးတွင်တော့ သူ့လက်ညှိုးလေးကို မှန်ဘောင်ထဲရှိ နာရီတစ်လုံးထံ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သူရွေးနေချိန်တောက်လျှောက် အသက်ရှူသံညှင်းညှင်းလေးသာ ကြားနေရသော မန်နေဂျာဖြစ်သူထံမှ အရွေးမှန်ကြောင်း၊ အမြင်ရှိကြောင်း စကားများကို ကြားရပြန်တော့သည်။ သူစိတ်ပျက်သလို ခေါင်းကိုမသိမသာယမ်းမိတော့ ပြေစာထွက်ပေးမည်မို့ ခဏထိုင်စောင့်ပေးရန် ပြောလာသည်။