ကိုကို့ကို

25

ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်အနီကို ကိုင်လျက်က ဆိုင်ကယ်ကိုယ်ထည်ကို ခြေဖြောင့်ကျော်ကာ ဆင်းလိုက်သော ထိုသူ၏ခြေတံရှည်တို့သည် ဟန်ချက်ကို အလိုက်သင့်ထိန်းထားပေးနိုင်ရုံသာမက လမ်းလည်းမြန်မြန်လျှောက်နိုင်စေသည်ပင်။ ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကအဆင်း ဟိုတယ်အဆောက်အဦဝင်ပေါက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းမျှဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသူကြောင့် အံ့ဩ၏ခြေလှမ်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင်သွက်လာခဲ့ရသည်။

အံ့ဩ ပေါ်တီကိုအောက်ရှိ သူ့ဆိုင်ကယ်နားရောက်တော့ ထိုသူက Reception တွင် တစ်စုံတစ်ရာပြောပြီး ဟိုတယ်အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာနေခဲ့ပြီ။ ယခုအချိန်ထိတိုင် ထိုသူ၏ကျောပြင်သက်သက်သာ မြင်တွေ့ရသေးသည်ဆို‎သော်လည်း မမြင်ရသည့်တွန်းအားတစ်ခုက အံ့ဩကိုသေချာစေနေခဲ့သည်၊ ထိုသူသည် တည်စေခေါင်ဟူ၍။

အံ့ဩလှမ်းကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရှပ်အင်္ကျီအမည်းလက်ရှည်နှင့် ဂျင်းဘောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူသည် ဓာတ်လှေကားရှေ့တွင် ရပ်စောင့်နေခဲ့ရာမှ တင်ခနဲ တံခါးဖွင့်လာသံနှင့်အတူ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ အံ့ဩ ဟိုတယ်လှေကားကို ကျော်လွှားတက်ကာ အဆိုပါဓာတ်လှေကားဆီ သုတ်ခြေတင်မည်အလုပ်

"ဧည့်သည် အားနာပါတယ်။ ဘယ်သူနဲ့တွေ့ချင်လို့ပါလဲ ခင်ဗျာ"

အံ့ဩကြည့်လိုက်တော့ ဟိုတယ်ပင်မဆောင်ဝင်ပေါက်မှ ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းဖြစ်နေသည်။ အားနာသည်သာဆိုသည်၊ သူ့၏အကြည့်နှင့် အံ့ဩကိုတားဆီးထားသည့် လက်တစ်ဖက်အရ သူ့စကားနှင့် အပြုအမူတို့သည် သတ်သတ်စီဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အသိတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့မလို့"

အံ့ဩစိတ်တိုတိုနှင့် ပြောလည်းပြော ထိုသူကိုလည်း ကွေ့ရှောင်ကာ ရှေ့ဆက်မည်လုပ်လိုက်လျှင်

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကြိုတင်ချိန်းဆိုမှုလုပ်ထားပါလားခင်မျာ"

ထပ်မံတားဆီးလာပြန်သည့် ထိုသူကို အံ့ဩ သည်တစ်ခါတော့ အကြည့်ချင်းဆုံပစ်လိုက်သည်။ ဤတွင်ထိုသူကလည်း ကြိုတင်မှန်းဆထားပါသည့်အလား အံ့ဩကို ခပ်ပြုံးပြုံးကြည့်လာသည်။ သို့သော် နှစ်လိုရင်းနှီးဖွယ်အပြုံးဆိုသည်ထက် သရော်ပြုံး၊ လှောင်ပြုံးမျိုးဖြစ်သည်။ အံ့ဩ မသိုးမသန့်ခံစားချက်နှင့်အတူ ထိုသူ့မျက်လုံးအကြည့်တို့ အကဲခတ်ရောက်ရှိနေသည့်နေရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့။