ကိုကို့ကို

22

🎵အချိန်တန်ဂိမှာန် နွေဦးမယ်
မသွေမှန် တောင်ပြန်လေ မြူးတယ်
အချိန်ခါဝေဆာ ပွင့်အလှထူးတဲ့
အို ပိတောက်ဖူးရယ်

အချိန်တန်ဂိမှာန် နွေဦးမယ်
မသွေမှန် တောင်ပြန်လေ မြူးတယ်
အချိန်ခါဝေဆာ ပွင့်အလှထူးတဲ့
အို အချစ်ဦးရယ်🎵

"ကိုကို အကြော်လည်းစားဦးလေ"

အံ့ဩ ပြောလည်းပြော၊ အကြော်စုံပန်းကန်ကိုလည်း ကိုကို့ဘက်သို့ ပိုပိုသာသာတိုးပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့လုပ်မှလည်း ဖြစ်ချေမည်။ မဟုတ်လျှင် ကိုမျိုး ဝင်တစ်လုတ်ထွက်တစ်လုတ်စားပုံနှင့် စာအုပ်ပုံထဲခေါင်းနှစ်နေသည့် ကိုကိုတစ်ယောက် မေမေ့လက်ရာအကြော်စုံကို အမျိုးအစားစုံလင်အောင်ကိုပင် စားလိုက်ရမည်မဟုတ်။ အံ့ဩ သေချာပေါက်ကိုရေထားသည်မို့ သိသည်။ ယခုအချိန်ထိ ကိုကို့ဗိုက်ထဲသို့ ဘူးသီးကြော် တစ်ချောင်းနှင့်တစ်ပိုင်းသာ ရောက်သေးသည်။ ကျန်သည်တို့ကို လက်ဖျားနှင့်ပင် မတို့ရသေး။

အံ့ဩအသံကြားတော့ ကိုကိုက သူ့စာအုပ်ဆီမှအကြည့်ကို ခဲရာခဲဆစ်ခွာပြီး အံ့ဩဆီသို့ရွှေ့လာကာ ပြုံးပြသည်။ ကိုကိုနှင့်ဆန့်ကျင်စွာ၊ ကိုမျိုးကတော့ မျက်လုံးလှန်ကာ မကျေနပ်ဟန်ပြသည်။ အံ့ဩလည်း မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အချဉ်ရည်ပန်းကန်နှင့် ဆလပ်ရွက်တို့ကိုပါ ကိုကိုရှိရာသို့ ထပ်ဆောင်းတွန်းပို့လိုက်သည်။ ဤတွင် ကိုမျိုးကလည်း လက်လျှော့သွားဟန်တူသည်။ သူမောင်ပိုင်စီးထားသမျှ အကြော်စုံပန်းကန်ကို လက်လွှတ်ပြီး မငုဝါတို့ဘက်တိုးသွားကာ မနွယ်နီလက်ထဲမှ လက်ဖက်သုပ်ပန်းကန်ကို သွားလုတော့သည်။

🎵သင်္ကြန်ရေအေး အေးမြကြည်တယ်
လေးနှမနဲ့ ကြည်စယ်လို့ရယ်
ခါနွေတေး အလှသီမယ်
အပြုံးနဲ့ကြိုကွယ် မေရယ်🎵

"မျိုးမင်း နင်ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ! ပန်းကန်တိုင်း နင့်လက်ချည်းပဲ"

ခပ်တိုးသာသာဖွင့်ထားသည့် ကက်ဆက်သံကိုကျော်ကာ ကျူးရင့်လာသည်က မငုဝါ၏အသံစူးစူး။ တကယ်အလုခံရသည့် မနွယ်နီကပင် ပြုံးလက်ကြည်သာရှိသေးသော်လည်း မငုဝါကတော့ဖြင့် ကိုမျိုးကို ပြောရုံမျှမက ဗိုက်ခေါက်ပင် လိမ်ဆွဲ၍နေချေပြီ။