ကိုကို့ကို

17

"ဟာကွာ..."

ကိုယ်အကြိုက်ဆုံးသီချင်းကို ခဏအတွင်း မုန်းသွားစေချင်လျှင် နှိုးစက်ပေးသည့်နေရာတွင်သုံးပါ ဆိုသောစကားက သွေးထွက်အောင်မှန်မှန်း အခုမှပင်သိတော့သည်။ တည်စေခေါင် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကိုမှောက်အိပ်ကာ ခေါင်းပေါ်ကို ခေါင်းအုံးနှင့်ဖိထားလိုက်မိသည်။ ဆက်အိပ်၍ရလိုရငြား...။ ခေါင်းအုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ရင်း မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်းမှေးစင်းလာခါမှ...၊

*ဒီနေ့ကျောင်းလည်းပိတ်ပါတယ်။
ဂိုက်ချိန်တွေကလည်း ညနေမှကို၊ ငါဘာလို့ Alarm ပေးထားမိတာလဲ။ မှားပေးမိတာနေမှာပါ*

စိတ်ချလက်ချအိပ်ပစ်မည်လုပ်ပြီးမှ အတွေးထဲ ဒိုင်းခနဲဝင်လာသည်က...၊

*ဒီနေ့ ဂိုက်အချိန်ရွှေ့ထားတာပဲ*

ဆတ်ခနဲ ဖုန်းကိုယူကာကြည့်လိုက်တော့ ခြောက်နာရီထိုးရန် ဆယ့်ငါးမိနစ်လိုသေးသည်။ အဓိပ္ပါယ်က နောက်ထပ်ဆယ်မိနစ်ထပ်မှေး၍ ရသေးသည်။

*တည်စေခေါင်ဆိုတဲ့အမျိုးက ညဘက်တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲနေရမလားဆိုနေမယ်။ မနက်စောတော့ အိပ်ရာလာမထခိုင်းနဲ့။ ဖက်ပဲကိုက်ရကိုက်ရ။ အစောဆုံး ၇နာရီထက် ပိုမထချင်လို့ ကျောင်းတောင် ရှစ်နာရီစတက်တဲ့ကျောင်းတက်တာ။ ဒါတောင် အမှန်ဆို ကျောင်းနဲ့အိမ်နီးနီးလေးမို့ ခုနစ်နာရီခွဲထိအိပ်မယ်ဆို အိပ်လို့ရတယ်။ အိမ်ကကားလိုက်ပို့တာကိုသာ လက်ခံရင် နောက်ထပ်ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်က အသာလေး ထပ်အိပ်လို့ရသေးတယ်။ ရေချိုးတာဘာညာက ဘာကြာတာလိုက်လို့။ ဟိုခွေးပုကို ဝင်ခေါ်ရတာကြောင့်သာမဟုတ်ရင် အလကားသက်သက်ခုနစ်နာရီမှာ ထစရာမလိုဘူး*

"ခွေးပု!"

ပါးစပ်က ရေရွတ်လိုက်မိသည်နှင့် မျက်လုံးကချက်ချင်းပွင့်ကာ ဖုန်းဆီချက်ချင်းရောက်သည်။ မနေ့က ငြိမ်းချမ်းရေးပြန်ရခါစကိုပင် ဈေးဝယ်ထွက်ကြမည့်ကိစ္စကြောင့် ရန်စက ပြန်ပျိုးမလိုဖြစ်လာသဖြင့် တည်‎စေခေါင့်မှာ မနည်းလစ်ထွက်လာခဲ့ရသေးသည်။ သူ့ကိုပြန်ပြောချိန်တောင်မပေးဘဲ ယနေ့ဈေးဝယ်ထွက်ကြဖို့ကို တည်စေ ကိုယ့်ဘာသာ တစ်ဖက်သတ်သဘောတူပစ်ခဲ့သည်။ အချိန်အေးအေးဆေးဆေးရအောင် သူ့ဂိုက်ချိန်နှင့်တူအောင်ပင် ရွှေ့ပစ်လိုက်ရသေးသည်။