20

159 22 4
                                        

အိမ်ပြန်နောက်မကျရန်မှာသွားသည့် ကိုမျိုးမင်းကို အိမ်တိုင်ရာရောက် လိုက်ပို့ပါမည့်အကြောင်း ကတိကဝတ်ခံပြီးနောက် အခုအချိန်ထိ စိတ်နှင့်လူနှင့်မကပ်သေးသူအနားသို့ တည်စေ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မေးသိုင်းကြိုးတပ်ပေးပြီးသည်နှင့် ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ကို ခပ်မာမာလေး ရိုက်ချလိုက်တော့မှ အလန့်အဖျပ်ကြည့်လာသောသူ။

"ဘယ်သွားချင်လဲ။ ဘာလုပ်ချင်လဲ"

"-----"

"အိမ်ပြန်ချင်လား"

မိနစ်ပိုင်းမျှ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အဆက်ပြတ်သွားသမျှကို အခုမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖော်ယူနေပုံရသည်။ မသိမသာလေးမှေးသော မျက်ဝန်းလေးများကို တစ်နေရာတည်းတွင် စူးစိုက်နေရင်းက ညို့သောမျက်ဝန်းအိမ်လေးတွင် လက်ခနဲဖြစ်သွားချိန်တွင်တော့

"ပွဲစတော့မယ့်ဟာကို။ ဘယ်တွေလျှောက်သွားဦးမလို့လဲ"

လူကိုတုံ့ပြန်ချိန်ပင်မပေးဘဲ ဆိုင်ကယ်ဆီသို့ ကျောမှအတင်းတွန်းပို့သူကြောင့် တည်စေ အလိုက်သင့်လျှောက်ရင်း ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ထိုင်လိုက်ရသည်။ ဦးထုပ်ဆောင်းပြီးသည်နှင့်

"သွားမယ် Go Go Go!!"

ပခုံးကိုတဖက်ဖက်ရိုက်ကာ လိုအပ်သည်ထက် ပိုပိုသာသာတက်ကြွပြနေသူကို သတိမထားမိဟန်ပြုခြင်းဖြင့် တည်စေအလိုက်သိလိုက်သည်။ ဆိုင်ကယ်မောင်းလာသည့်တစ်လျှောက်တွင်လည်း ခါတိုင်းဆို ကြက်သတ်သမားစက်ဘီးနောက်တွင် ခြေကိုကြိုးတုပ်၍ ဇောက်ထိုးဆွဲကာအခေါ်ခံရသည့် ကြက်ကလေးများသဖွယ် ဆူညံစွာလိုက်ပါလာတတ်သူသည် ယခုကျ အမွေးပွရုပ်ကြီးတင်မောင်းလာရသကဲ့သို့ ငြိမ်ချက်သားကောင်းနေပြန်သည်။ သည်လိုဆိုပြန်တော့လည်း တည်စေ အလိုက်တသိပင် ဆိတ်ဆိတ်နေပေးမိပြန်၏။

ပွဲလုပ်မည့်နေရာရှေ့၌ ဆိုင်ကယ်ကိုရပ်လိုက်ခါမှ အနောက်ကကျောက်ရုပ်ဆီက နည်းနည်းလေး လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်လာသည်။ ဝင်ပေါက်ရှေ့ရှိ LED Board နားတွင် ဝိုင်းအုံကာဓာတ်ပုံရိုက်နေကြသူများကို ငေးကြည့်နေသည်ကိုတွေ့တော့

"ဓာတ်ပုံရိုက်ဦးမလား"

"ဟင့်အင်း။ အထဲဝင်ရအောင်"

ကိုကို့ကိုМесто, где живут истории. Откройте их для себя