"Daha ne kadar duvara bakmaya devam edeceksin?"
Arkadan gelen sesle daldığım noktadan gözlerimi alarak sakince yanıma oturan Steve çevirerek zorlukla gülümsedim.
"Fazla depresifsin."
Psikolog edasıyla kollarını birbirine bağlayarak beni dikkatlice incelemeye başladığında yerimde hafifçe kıpırdandım.
"Etrafa gülücükler saçarak dans etmemi mi isterdin?"
"Eskiden yapıyordun."
Hazır bir şekilde verdiği cevapla ona baktığımda kaşlarını kaldırdı.
"Ne? İyi bir dansçısın."
Kafamı iki yana sallayarak güldüğümde Steve hafifçe gülümsedi.
"Sorun ne?"
Artık sormak istediği konuya parmak bastığında omuz silktim.
"Tony, Bucky, Jackson."
Göz devirerek konuştuğumda Steve derin bir nefes verdi.
"Pekala, sorunlar ne diye sorsam daha iyi olurmuş sanırım."
"Belki de."
Gözlerimi tekrardan duvara çevirdiğimde Steve yüksek bir oflama eşliğinde beni de kolumdan tutarak bedenimi boş çuval gibi kaldırdığında şaşkınlıkla ona baktım.
"Bunları sonra konuşacağız çünkü çok uzun süreceğe benziyor, o yüzden şimdi gidip her zaman yaptığımız gibi tüm ekip yemek yiyeceğiz."
İtiraz etmek için dudaklarımı araladığım sırada Steve'in kaşlarını kaldırmasıyla derin bir nefes vererek başımı onaylar anlamda salladım.
"Pekala."
Steve'in uzattığı eline kısa bir bakış atarak önden ilerlediğimde arkamdan güldüğünü işitmiştim.
"Merak etme başına üçüncü kişi olarak çıkmayacağım."
Söyledikleri gülmeme sebep olduğunda yanıma gelip kolunu omzuma atmasına izin vermiştim.
"İyi akşamlar."
Steve masada sessizce oturan gruba kısa bir bakış atarak konuştuğunda bakışların bize dönmesiyle hafifçe boğazımı temizleyerek Tony'nin yanını es geçerek Natasha'nın yanına oturdum.
Tony yanındaki boşluğa birkaç saniye baktıktan sonra gözlerini tabağına çevirmişti.
Bu hareketi istemsizce benim de boş sandalyeye bakmama neden olduğunda üzerimde hissettiğim bakışlarla gözlerimi karşımdaki Bucky'e çevirdim.
Kesinlikle harika bir ortamdaydım ve hepimiz çok iyi durumdaydık.
Sessiz bir şekilde geçirdiğimiz yemekten sonra sakin adımlarla bahçeye doğru ilerledim, nefes almaya ihtiyacım vardı.
Her zaman oturduğum tarafa geldiğimde yerde oturan tanıdık karartıyla arkamı dönmek için hareketlenmek üzereydim ama söylediğiyle durmak zorunda kaldım.
"Gelebilirsin Asteria, ne zamandır benden böylesine kaçıyorsun?"
Derin bir nefes vererek adımlarımı Tony'nin yanına ilerlettim.
Sessizce yanına oturduğumda bakışları kısaca bana değdi.
"İyi misin?"
Ondan uzun zamandır duymadığım bir ses tonuyla konuştuğunda omuz silktim.
"İyiyim, sen?"
Benim gibi omuz silkmekle yetindi.
"Dün gece kötü bir kabus gördüm."
Sessiz kaldığımda konuşmaya devam etti.
"Bir an için yanıma geldiğini bile düşündüm, delice."
"Geldim."
Bana doğru döndüğünde onu taklit ederek bedenimi ona doğru çevirdim.
"Koridorda sesini duymuştum."
Kısa bir açıklama yaptığımda kafasını onaylar anlamda salladı.
"Şimdi ne olacak?"
Ne söylemek istediğini biliyordum ama cevabı bende de değildi.
"Bilmiyorum."
Sakin bir ses tonuyla konuştuğumda Tony derin bir nefes verdi.
"Bu bizi yaralıyor."
İlişkimizden bahsettiğini anlamak zor değildi.
"Bunu görebiliyorum Tony."
Tony gözlerini bana çevirdiğinde ona dikkatle baktım.
"Bitirmek mi istiyorsun?"
Merakla konuştuğumda duraksadığını görebilmiştim.
"Eğer eski halim gelip bu duygular içerisinde olacağımı söyleseydi, büyük bir kahkaha atarak ortamı terk ederdim ama şimdi farklı, bende farklıyım."
Başımı onaylar anlamda salladım.
"Seni seviyorum Asteria, tahmin edebileceğinden de çok ama-"
"Ama bitirmek istiyorsun?"
Hızlıca konuştuğumda Tony duraksayarak elime uzandı.
"Seni seviyorum Asteria."
"Biliyorum."
Hafifçe gülümsediğimde Tony sessiz kalarak ayağa kalktı.
"Ama senin benimle aynı duyguları paylaşıyor olduğundan emin olmadan bunu sürdüremem."
Bir şey söylememe izin vermeden hızlı adımlarla benden uzaklaştığında dolan gözlerimi kırpıştırarak bacaklarımı kendime çektim.
İlk geldiğimde Tony'nin beni kurtaracağını söylediği o yerde şimdi tek başıma kaybolmuş bir şekilde oturuyordum.
Bunun farkındalığı üzerime büyük bir yük olarak bindiğinde gözümden akan yaşları silme gereği duymadım, aynı yerdeydim ama bu sefer tek başımaydım.
•
ben asteria'ya bi gıcık oldum istemsizce hemen geçeceğine eminim ama hahshdshsdjs
