Esaret

36

- Nereye ?
Deminden beridir aklı kızlarda olan Baran sonunda dayanamayıp Nazlının  baba evine gitmek için ayağa kalkdığında  Umutun sorusuyla duraksadı
Zaten Güneşle olan samimiyetine ayar olan adam ileri atmak için kaldırdığı ayağını geriye atarak bir anda Umutun yakasından tutdu

"Karıma bakmaya gidiyorum varmı diyeceğin ?"

Aynı sinirle Umutda Baranın yakasından tutdu

"Evet var bir diyeceğim Güneş senin karın değil karını bulur bulmaz defolup çıkacaksın hayatımızdan fazla hayale kpılmasan iyi olur "

Sinirden gözü dönen Baran yumruğunu Umutun yüzüne geçirerek
"Gebertirim lan seniii "
Berzanın bütün çabalarına bakmayarak iki adam yumruklaşmaya devam ediyordu

Umutun son atdığı yumrukla burnundan kan akarak belindeki silahı çeken Baran namlunu adama çevirdi

*
Güneş ve Nazlı bir sürüe ağlayıp ,sohbet etdiler ikiside bu birkaç ayda yaşadıkları her şeyi anlatıp rahatladıkdan sonra eve dönüyorlardı ki evden gelen bağırışma sesleriyle  merdivenleri koşarak çıkdılar

Güneş kapıyı kırarcasına yumrukladı bir kaç kere

"Açın kapıyı Umuut ne oluyor
Baran açın kapıyı "

Berzan ikilini ayıra bilmeyeceğını anladığı için hemen kapıyı açdı belki Güneş Baranı sakinleşdire bilirdi

Güneş içeriye girer girmez yüzü gözü kan içinde kalan iki adama bakdı Baranın Umuta tuşladığı silahı gördüğünde korkuyla nefesini içine çekdi

Hemen Umutun önüne geçen kız kendisini yana çekmeye çalışan adama izin vermedi 

Öfkeden hiç birşeye odaklanamayan Baran Güneşin adamın önüne geçdiğini görünce doğrudan kızın gözünün içine bakmaya başladı

Güneş " Ona ateş etmek istiyorsan önce beni vurman getek "

Güneş ne olduğunu anlamadan Umut kızı belinden yakalayarak bir anda önünden çekdi
Baranı ve elindeki silahı umursamadan yüzünü kıza çevirerek alnını kızın alnına dayayarak

"Sen büyüdünde beni mi koruyorsun kız "

"Delinin teki o lütfen dur sana birşey olsa yaşayamam "

Ne kadar fısıldayarak söylesede ne konuşduklarını duyuyordu Baran 

Umut alnını dayadığı yerden kaldırıp Güneşin alnını öpdü ve arkasını  döndü yüzünde belki biraz sonra öle bilecek adama göre fazlaca mutlu bir ifadeyle Baran hadi bakalım dermiş gibi bakmaya başladı

Berzan amcasının duyduklarından sonra durmayacağını anladığı için hemen elini silah tutan elinin üzerime koyarak önüne geçdi

"Amca düşündüğün gibi değil Vallaha bir sakinleş bir konuşalım sende anlayacaksın lütfen amca "

Baran yiğeninin ne söylemeğe çalışdığını anlasada silahı indirmeyi redd ediyordu

Güneş Umutun arkasından çıkarak ağlayarak Barana bakdı

"Lütfen ,Lütfen dur "

Baran kızın gözünden firar eden damlanın yüzünde süzülerek çenesinde durmasını seyretdi dişlerini sıkarak

Silahı yavaşça indirdi salondan çıkarken sadece Berzana bakarak

2 dakikaya arabada olun
Diyerek arkasını dönüp gitdi

Derin bir nefes alan Güneş göz yaşlarını silerek Umuta döndü

"Biz şimdi gidelim seni arayacağım "