Jimin bana iyice yaklaşmıştı geri gitmeye çalıştığımda ise kolları buna engel olmuştu.
"Kalbin çok hızlı atıyor." İşte ben ne derdindeyim bu ne derdinde.
"Şu an dibimdesin ve her an dişlerini bana geçirebilirsin, kalbimin hızlı atması normal değil mi?" Dediğimde kafasını kaldırıp bana baktı.
Bu manyağın gözleri gene kırmızı yer bu beni valla hiç acımaz.
Birkaç saniye bana baktıktan sonra boynuma iyice yaklaştı, valla yiyecek beni ve şu an boynuma bir şey dokunuyor.
"B-beni ısırmayı düşünmüyorsundur umarım."
"Şu an seni ısırmamak için kendimi zor tutuyorum, ne olur birazcık ısırsam?"
"Manyak mısın sen, neden ısırtayım kendimi!" Derken bir yandan da ondan uzaklaşmaya çalışıyordum.
"Bir gün seni bunun için yalvartacağım, o zaman görürsün sen."
"İşte bu biraz zor kurtçuk." Isırtmam ki yamyam sanki beni yemenin peşinde.
Sonunda beni bıraktığında "Yürü hadi hava kararmadan gidelim." Demişti ve aynı yokuşu tırmanmaya başlamıştık.
Ben inerken laf ediyordum değil mi, çıkmak daha zor bunun. Yaklaşık on dakika falan bu yokuşu çıkmakla geçmişti ve hava kararmaya başlamıştı biz de arabaya bindikten sonra evin yolunu tutmuştuk ve bu sefer ben de çok açtım.
Eve geldiğimizde bizi mis gibi bir koku karşılamıştı. Mutfağa girdiğimizde hemen Jimin.
"Siz ne kattınız yemeğe ne bu koku?" Diye sorduğunda cevap veren tabi ki de Hyunjin'di
"Normal yemek işte ,tek farkı Şef Felix'in üstün aşçılık yeteneklerini kullanarak yapmış olması." Dediğinde Felix.
"Abartmasana Hyunjin, normal yaptım işte." Demişti.
Jimin masaya oturduktan sonra. "Nasıl yapmış olursanız olun katın da yiyelim kurt gibi açım ben." Dediğinde
Jin Mutfağa koşup. "Sen zaten kurt değil misin, daha ne kadar kurt gibi acıkacaksın acaba? Yok sana yemek falan." Dediğinde Jimin.
"Kendi evimde aç mı kalacağım katın yemekleri işte." Demişti. Bak bu sefer haklıydı.
Ben "Evet bende çok acıktım yiyelim artık hem çok güzel kokuyor." Dedikten sonra Hyunjin eline kepçeyi alıp.
"Hemmen geliyor yemeğiniz." Diyerek yemekleri tabaklara katmaya başlamıştı.
"Bak sen şuna ben deyince yok Yoongi isteyince hemen geliyor, nasıl bir ayrımcılık bu?"
"Kayınço ayrıcalığı bu, sen benim neyim oluyorsun da hizmet edeyim ben sana."
"Yoongi nereden senin kayınçon oluyormuş acaba?"
"O benim civcivimin abisi olduğuna göre benim de kayınçom oluyor, tabi hizmet edeceğim ona."
"O kayınçonsa bende senin eni- bende bu evin sahibiyim evin ne kadar masrafı varsa ben karşılıyorum bir zahmet yap bir şeyler." Dediğinde Hyunjin tabağı Jimin'in önüne attı.
"İyi al ye, bir durmuyor şu boğazın." Jimin bir şey demeden yemekten bir kaşık aldı ama yemedi, o sırada ben de yemeğe başlamıştım. Yemeğin tadı cidden güzeldi.
Ben "Yemeğe ne kattınız? Tadı çok güzel olmuş." Dedikten sonra Jimin kaşıktaki yemeği yemiş sonrasında ise yavaşça hyunlix ikilisine dönüp.
"Bu yemekten neden kan tadı geliyor?" diye sorduğunda, yemekte kan ne alakaysa artık. Felix hemen geri kaçıp konuşmuştu.
"Jin dedi yemeğe katalım diye, bizim suçumuz yok." Ardından Hyunjin
ŞİMDİ OKUDUĞUN
DARK BLOOD
FanfictionYoongi küçükken her gece babası'nın anlattığı hikayeyi dinlerdi. Bir gün gerçek olacağını bilmeden. Karanlıkta kaybolanlar, Kanın ve ayın gücüyle beslenenler. Güneşin batışıyla uyandılar, Gecenin sessizliğiyle dolaştılar, Kanın tatlı tadıyla yaşadıl...
