Mr. V's Bunny

4.9

Bi tık geciktiği için kusura bakmayın anca yetiştirdim.

Bu gece de zerre tanımadığım birinin kınasına gideceğim bana akıl sağlığı dileyin.💀💀💀

İyi okumalar----->>>>🐿️🐰✨🐣👑

----- -----

Hyunjin'in adamlarından ikisi bir anda Tirad'ın koluna yapıştığında adam ne yapacağını şaşırdı. Gözleri odada kararsızca Jungkook ve Hyunjin'in arasında dönüyor olduğu yerde kollarını kurtarmaya çalışıyordu. Şaşkın bakışlarının yerini sinir aldığına kaşları çatıldı:

-"Yanlış yapıyorsun!" diye bağırdı korkunç sesiyle. "Onu dinleyerek hata yapıyorsun!"

-"O dediği için değil...daha önceden de tahmin etmiştim" dediğini duydu soğuk bir ifade ile. Yüzünde hayal kırıklığı yoktu. Sinir veya üzüntü yoktu. "Sadece inanmak istememiştim."

Adamların kolundan kurtulmak isteyen adamın önüne geldiği an Jungkook yüzündeki ifadeyi seçebildi. Zaten şüphesi olduğu için onu böyle kolay inandırabilmişti. 'Kim olsa inanırdı.' diye düşündü uzaktan izlerken. Kanıtlar oldukça güzel bir tesadüf yaratmıştı.

Taehyung'un elindeki bıçakla zar zor ayağa kalktığını gördüğünde bakışları o tarafa kaydı.

-"Şimdi bakıyorum da gerçekten bana yardımcı oluyor gibi görünüyormuşsun ama senin diğer Parklardan farkın yok."

Triad birkaç saniye sessizce yüzüne baktığı adamın bakışlarını okuduğunda gözleri irileşti. Olduğu yerde çırpınmayı bıraktı:

-"Sakın...Ailemden uzak dur Hwang Hyunjin! Seni öldürürüm!"

Hyunjin yavaş yavaş Triad'ın yanından geçip vagondan çıktığında Triad'ı tutan adamlar hariç diğer yardımcılar arkasından ilerlemişti. "Sakın!" diye arkasından tekrar bağırdığını duydu. "Seni gebertirim pislik herif onlardan uzak dur! Hyunjin!"

Vagonun otomatik kapısı kapandığında Hyunjin'in ayak sesleri duyulmaz olmuştu. Triad arkasından ayağına vurulmasıyla dizlerinin üzerine çöktüğünde yüzü kızarmıştı. İstemsizce güldü Jungkook. Demek cani insanların da kalbi vardı. Ailesini korumak isteyen bir zavallıya dönmüştü sadist bir katilden. Kim ailesini korumak istemezdi ki? Aklına Ji Eun gelince yüzündeki sırıtış kayboldu. Herkes koruyamazdı.

Neler olacağını az çok tahmin ederken Kim Taehyung'un suratına baktı. Bir eliyle bar tezgahından destek alıyordu. Başını bu kadar döndürenin ne olduğunu merak ederken gözlerinin tamamen gri renge dönüştüğünü gördü. Filmlerdeki zombileri andırıyordu. Bakışlarını sabitlediği yere bakınca ne yapacağını anladı. Bu sefer onu durdurmaya çalışmayacaktı. Ki denemek bile hata olabilirdi.

Jimin'in olduğu tarafa doğru yürüdü zorla. Ayakta durmak bile eziyet gibiydi. Dizlerinin üzerine eğildiğinde bir elini gözleri kapalı uzanan çocuğun alnına değdirdi. Dudakları titriyordu ama ağlamıyordu Jungkook. Belki üzerindeki kanın yarattığı soğukluktandı. Bu saatten sonra ağlayamazdı. Sadece kızarmış gözlerle sarı saçlarını okşadı. Onun burada olmaması gerekirdi. Nasıl geldiğini veya nasıl buraya girebildiğini henüz bulabilmiş değildi. Arkasını döndüğünde kendisini ifadesizce izleyen Sunghoon ile karşılaştı. O zaman gözlerinden bir yaş kendisinin izni olmadan kan damlalarının olduğu yanağından aşağı doğru süzüldü.

---- ----

Taehyung başını geriye yatırdığında ağzını araladı. Başı fena dönüyorken bir adım atmak bile zorlaştırmıştı kendisini. Bıçağı tutan eli ile şakağına bastırdığında yüzü kasıldı. Kontrolü kaybettiğini hissediyordu. Direnmeye çalıştı hızlı solukları her saniye daha da hızlanıp göğsünü kaldırıp indirirken. Elini nemli saçlarından indirdi. Yüzüne düşen tutamları geri çekmedi. Şimdi direniş yoktu. Çünkü kaybetmişti. İçine aktarılan tanımlayamadığı enerjinin vücudunun her bir parçasını kontrol ettiğini hissediyordu. Geri alamadığı kontrolünü ele geçiren düşünce yapısının tamamen kumandayı eline aldığını hissediyordu. Gözlerinin soğuduğunu fark etti Triad'ın üzerine yürürken.