Knock Again, Professor [GL• #1]

Chapter 4

Umalis na ako at nagtungo sa banyo para maghilamos, nang matapos ay lumabas naman agad ako, wala na si Chan sa kuwarto ko, pero iniwan niyang bukas lang ang cellphone ko.

Pinunasan ko muna ang buhok bago tinungo kung saan pinag-iwanan ni Chan ang phone ko.

My left brow arched at nagtaka dahil ang daming notifications from Facebook and Messenger, pero mas ipinagtaka ko ay ang flood messages ni Ma'am Fernandez.
 

Holy shit!

"Chanty Sanchez, bwesit ka!" inis kong sigaw nang makitang pinakealaman niya ang soc med ko. "Damn it!" iritado kong sabi.

Ayos lang sana ito dahil wala naman akong ka-chat na iba, pero hindi okay na ka-chat niya si ma'am Fernandez gamit ang account ko.

Putragis!
 

 
@Zsalm Jelani Alcantara Gomez: hi, ma'am? 😍
 

Chat iyon ni Chanty at hindi ako. Nakakainis hindi ko na mabubura iyon, dahil na-seen na rin ni ma'am, marami rin itong reply sa akin kahit na iyon lang naman ang message ko. Gusto kong ipaliwanag ang sarili at bawiin pero wala na ring sense iyon.

“Buwesit ka talaga Sanchez!” inis kong sigaw pero baka hindi niya rin narinig iyon.
 

@Samara Lewis Fernandez: Hi, baby? I'm glad you messaged me.

@Samara Lewis Fernandez: I've been searching for your account the whole day, no–actually since last week.

@Samara Lewis Fernandez: Thanks to your friend, she gave me your FB.❣️
 

@Samara Lewis Fernandez: Are you busy, ba? 🥺

@Samara Lewis Fernandez: Please reply to me. ☹️
 

@Samara Lewis Fernandez: When will you be free?
 

@Samara Lewis Fernandez: I'm not pressuring you, but can we meet now? For your review.
 
 

Napahinga nalang ako ng malalim.
 

Nakatitig lang ako ako sa phone at pinag iisipan ang irereply. Wala naman akong dapat na sabihin sa kanya.

Halos limang minuto ang lumipas bago ako nagtipa ng irereply sa kaniya.
 
 

@Zsalm Jelani Alcantara Gomez: Don't message me again, or else I'll block you.

Walang pag-iisip na sinend ko ang message ko at napairap nalang sa kawalan. Talagang gumagawa siya nang paraan para lang istorbuhin muli ang buhay ko.

 
Ilang sandali ang lumipas bago siya nagreply. Hindi ko naman hinihintay ang reply niya, nakita ko lang.
 

@Samara Lewis Fernandez: sent a voice message.

 
"What the fvck?" I mentally cussed dahil doon.

Napaka masunurin niya naman. Hindi nga nag-type, voice message naman ang ginawa.

Nakakainis siya, pero hindi ko rin maintindihan ang aking sarili kung bakit nagrereply din naman ako.

I unconsciously play her voicemail.

"Please don't block me," she softly said.

Hearing her voice makes my knees weak, but I shouldn't be affected by that. Hindi dapat ako magpadala sa mga ginagawa niya dahil alam kong sa huli, talo na naman ako. Ako ulit ang kawawa kapag nagkataon.