Knock Again, Professor [GL• #1]

Chapter 11

“You are Zsalm Jelani Gomez, right?”

Napatingin ako sa babaeng, nagsalita sa gilid ko. She was enthusiastically smiling at me. Tinitigan ko itong maigi, she has slightly curly brown hair. Matangkad din ito, matangos ang ilong, hindi rin maitatanggi na malakas ang dating niya, and when I saw her ID lace, I realized that she was a senior pala.

Saavedra?

“Yes, miss? And you are?” malumanay kong saad sa kaniya.

She leaned against the locker and crossed her arms. “I'm Cruzette Saavedra, from third year architecture. I am here to offer you a job, since nabanggit sa akin ni Nicole our President, your slightly close friend na kumakanta ka raw?”

Napatango naman ako bago isinara ang locker. Inayos ko ang laylayan ng uniform.

“Noon...hindi na po ako kumakanta ngayon, salamat nalang po sa offer niyo.” sabi ko at aalis na sana para iwan na siya, but she walks in front of me and blocks my way.

“Oh, common. Just try it and you're good looking, baka mas marami pang opportunities ang lumapit sa'yo.” papuri niya sa akin, umirap naman ako.

So annoying! 

Parang si Luke lang. I wonder kung related sila?

I took a deep breath. “No thank you, I am always busy, Miss. So, please kapag ayaw ko ay huwag niyo na po akong pilitin.”

“Oh," umawang ang labi niya.

“Busy ako, iba na lang invite niyo–”

“Sungit mo naman...” ngumuso siya at mukhang dismayado sa naging sagot ko sa kaniya. “Anyways, here's my contact number in case you change your mind...” muli niyang sabi at kumindat pa sa akin.

Tinatamad kong kinuha iyon at tuluyan na siyang iniwan. Kahit pa wala naman akong interest sa offer niya ay itinago ko sa wallet ang number niya.

Tinungo ko na ang corridor at doon dumaan dahil mainit kung sa ground.

Maraming student ang tumitingin sa akin at minsan pa ay masama akong tinitingnan. Ganito sila start nung madalas ay nakikita nila akong nilalapitan nung babaeng si Fernandez. Nakakainis lang!

Well speaking of...

I smell her lavender scent. Kaya alam kong siya ito. Kahit hindi ko rin balingan ng tingin ay alam kong nasa akin ang tingin niya.

“Have you eaten lunch?” she softly asked.

I walked past her and didn't answer her.

Mas binilisan ko ang paglalakad para maiwan siya. She's our next subject and for sure marami na naman ang magiging issue kapag nakita nila kaming magkasama at sabay na pumasok.

“Good afternoon, ma'am Fernandez.”

“Hi, ma'am Fernandez ang ganda niyo po!”

“Ma'am ang fresh niyo po.”

Sumulyap ako sa kanya when some students greet her, malugod naman niyang nginitian ang mga ito, kaya umiling ako at patakbong naglakad, iniwan na siyang mag-isa. 

Pagkadating ko sa classroom ay nagtataka ang tingin ni Chan sa akin. I was gasping for air. Mabilis kong kinuh ang Tumblr niya.

“Anyare sa'yo? Hinabol ka ba ng mga malalaki ang dede o nga Pepe?” ngising tanong niya.