We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.

Chapter 9

12.1K 264 25
                                        

A/N: I want to be clear as the author/writer of this story. I DO NOT support pedophilia or grooming in any form. If my story disturbs you  or causes any traumatic events, and harms your well-being, please take care of yourself and stop reading. Your safety and peace of mind are what matters most to me. I am sincerely apologizing for that.

This was never my INTENTION. I wrote this story when I was only sixteen, and everything in it was created purely for the plot and storytelling. None of it is meant to promote, normalize, or justify harmful behavior.

This is purely work of FICTION a product of my imagination and it does not reflect any real-world beliefs, values, or situations. I sincerely apologize if any part of the story makes some of you UNCOMFORTABLE. I hope you understand, and please respect the space where stories remain FICTIONAL

THANK YOU!






________

Before...

Nakaupo ako sa bench malapit sa labas ng simbahan at masayang nag-sketch, while singing when I met you of the Apo hiking society. I was genuinely happy while sketching the woman I hope to see once again.


“Hoy, Saji!”

Sigaw ni Luke kaya agad kong itinago ang sketch pad, but he seems to have noticed that I intentionally hide my sketch pad behind me.

“Sino iyon, huh?” he suspiciously asked.

“Secret no clue tae mo may glue na medyo kulay blue.” abi ko at nag-make face pa sa kanya na labas ang dila.


“Patingin ako, Saji!” mausisang sigaw ni Luke at lumapit pa talaga sa akin, lumayo naman ako at mas hinigpitan ang pagkakahawak sa sketch pad ko.

“Ayaw ko nga!” sabi ko at tumakbo palayo sa kanya. Ngunit agad ako nitong nahabol kaya nahila niya ang aking damit at naabot niya ako. “Aray, putcha ka!” sigaw ko sa kanya.

“Eh, patingin nga kasi ako, ang damot mo naman!" natatawang sabi niya at kiniliti pa talaga ako sa aking leeg.

Nanghina ako at napaupo sa may sahig ng entrance ng simbahan. Nakuha niya ang sketch pad ko at agad naman akong tumakbo at hinabol siya.

Hinabol ko naman ito, ngunit bigla akong may natapakang ugat at natalisod ako, parang nag-dive pa ako kaya masamang tumama ang tuhod ko sa sementadong parte. Hindi naman ako agad nakakilos dahil ininda ko ang sakit sa tuhod.

Nabali yata tuhod ko?

I saw Luke panicked naitapon pa ang sketchpad ko kung saan and he immediately ran towards me.

“Hoy, Saji! Ba't naman nag-dive ka sa walang tubig?!” pagalit na sabi niya at agad akong tinulugan makaupo.

Inirapan ko siya.

“Ikaw kasi, ba't mo kinuha sketchpad ko?” panunumbat ko naman sa kaniya.

“Sorry, hindi ko naman ginustong madapa ka e,”malumanay niyang sabi at mababatid doon na sincere talaga siya.

Inalalayan niya akong makapasok sa tabi ng simbahan kung nasaan ang ilang mga matatanda.

“Oh, napaano iyan si Saji?” tanong nung matandang babae na madalas na nagluluto kapag may kainan sa simbahan.


“Nadapa po, may first-aid po ba kayo riyan?” tanong ni Luke sa kanila.

Lumapit naman sa amin iyong isang matanda ring lalaki na may dala dalang Alcohol at ibinuhos iyon sa dumudugo kong tuhod. Napadaing naman ako sa sakit.

Knock Again, Professor [GL• #1]Stories to obsess over. Discover now