We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.

Chapter 25 18+

13.9K 274 24
                                        


Medyo maraming english hihihi.



Warning!







Nagising ako kinabukasan at may naamoy agad na mabangong aroma, amoy lavender iyon. Hindi agad ako nakamulat, my head hurts.


Naalala ko tuloy ang nangyari kagabi. Uminom nga pala ako kasama ang mga kaibigan at ang huling nangyari ay medyo malabo na sa isip ko.


It took me a few minutes before I force myself to open my eyes. Pero nahihilo pa rin ako at pakiramdam ko'y umiikot ang aking mundo. Napatingala ako at nilingon ang bawat sulok ng kuwarto.


Mula sa decorations ng kuwarto ay mabilis kong napagtanto na nasa bahay ako ni Samara. The realization hits me hard, mabilis din akong kinabahan ngunit mas lamang ang curiosity ko na bakit ako narito?


Alam kong may hangover pa ako, lalo na at masakit na masakit pa rin talaga ang aking ulo. Why did I even get so drunk?


Hindi ko napigilan na katukin ang sariling noo. Ang tanga ko naman sa part na uminom ako nang marami lalo na at hindi ko naman pala kaya.




Sa kalagitnaan ng pagsesermon ko sa sarili at pag-aalala nang nangyari kahapon ay biglang bumukas ang pinto ng kuwarto.


I didn't even flinched when my eyes laid on her. I saw the woman I was trying so hard to avoid. Marahan siyang naglakad papasok. Kahit gaano ko itanggi o papurihan siya, hindi maitatanggi na sobrang ganda talaga niya.



She wore a simple white dress that highlighted her elegance, and her straight hair fell smoothly around her face, perfectly framing her features.



I am lost again.


Ang ganda talaga niya.



"Mabuti gising ka na, Lane..."



Hindi ako nakasagot sa kaniya.



She held a cup of coffee in her hand as she walked gracefully toward me, each step calm and composed. Kahit simple lang ang suot niya ay ang ganda pa rin talaga niya.





I looked at her plainly as she handed me the cup of coffee. "Drink this..."




Composing myself, I noticed her intent gaze fixed on me. I raised my left eyebrow, silently questioning her. She crossed her arms, still staring at me.



"What?!" I asked, trying not to sound awkward.


She sat down beside me, and I was taken aback when she gently tucked my hair behind my ear.


Mas lalo tuloy bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi rin nawala ang tingin niya sa akin.


"Who told you to get drunk, you brat?" she said in a furious tone, her voice rising slightly with each word.



Ramdam ko na disappointed siya sa akin.


But who cares about that anyway?



"Ano naman?" umirap ako.



She take a deep breath. "Pasaway!"




"Why do you even care?!" I fired back, giving her my usual cold attitude.



But it seemed like she wasn't affected at all. She maintained her furious look, as if she was about to scold me at any moment.


"If your friend hadn't accidentally called Miss Lopez in her drunken state, we wouldn't have known you were there. Why did you even go to my bar, huh?" she said, her voice still tinged with anger.




Knock Again, Professor [GL• #1]Stories to obsess over. Discover now